نقض عهد و پيمان شكني ،شيوه انسان هاي والا نيست بلكه "وفاداري" و استواري بر پيمان ، شيوه و مرام جوانمردي و شرط ياوري راستين است .منتظر چون با مولاي خود عهد مي گزارد نه تنها بر آن استوار مي ماند بلكه روز به روز بر يقين و محبت و سلحشوري و انتظار او افزوده و براي روز موعود آماده تر مي شود تا همه هستي اش(جان و مال و فرزند و خانواده و دارائي خويش ) را به پاي او بريزد و در امر و نهي او بكوشد.

اين معنا عين آن چيزي است كه در زيارت آن حضرت مي خوانيم و بند بند آن گوياي اين وفاداري است:

"اگر روزگاران (غيبت) طولاني شود و عمرها بلند گردد، جز اين نيست كه:

يقينم دربارهِ تو افزون مى‌شود؛

و عشق و دوستى‌ام براي تو زيادترمي گردد؛

و توكل و اعتمادم به تو، افزايش مى‌یابد؛

و برای ظهور تو متوقع وچشم براه و آماده تر خواهم بود ؛

و براي جهاد در ركاب تو ثانيه شماري مي كنم؛

تا این كه جان خود را فدا كنم؛

و مال خود را تقديم نمايم؛

و فرزند خود را در آستان شما به كار گيرم ؛

و اهل و عیالم را در خدمتتان قرار دهم ؛

و همه دارایی ام را به پيشگاهتان اورده و در راه امر و نهي شماصرف كنم..."

اين ده نشان حماسه و وفاداري را هماره با خود مرور كرده وبا تكرار زيارت مخصوص حضرت صاحب الزمان سلام الله عليه بر يقين و دوستي و آمادگي خود خواهيم افزود: 

و جَمیعَ ما خَولَنی رَبّی بَینَ یَدَیكَ وَالتصَرُّفِ بَینَ اَمرِكَ وَ نَهیك.. ١

__________________________________________

١.(بحار الأنوار ج95ص116 ، مزار الشهيد ص 62- 65 )