آسیبهای تلفن همراه بر روی مغز
آسیبهای تلفن همراه امری است که باید ابتدا آن را شناخت و سپس برای رفع آن اقدام جدی نمود. تنبلی، افسردگی، خستگی چشم، اعتیاد به شبکههای اجتماعی و غیره تنها جزئی از آسیب تلفنهای همراه هستند اما تنها به همین موارد ختم نمیشود.
اکثر قریب به اتفاق دانشمندان معتقدند که تکنولوژی و تلفن همراه در حال نابودی معز ما هستند. ساده ترین مسئله، اعتیاد به آن و افسردگی شایعی است که شاید تا به حال به آن توجهی نداشته ایم. همینطور استفاده مداوم از تلفن همراه موجب کند شدن سرعت پردازش ذهن خواهد شد. در این نوشته قصد داریم تا علاوه بر آسیب های تلفن همراه برای افراد، برنامه های اعتیاد آوری که روز و شب را از ما گرفته اند بررسی نماییم.
بسیاری از ما صبح که از خواب برمیخیزیم اولین کاری که انجام میدهیم چک کردن موبایل است. ببینیم آیا در تلگرام پیامی آمده؟ مسیج جدید یا تماس داشته ایم؟ این تازه در حالیست که تماس ها و پیامک های هنگام خواب را فاکتور بگیریم!
البته این دیدگاه که ما از تکنولوژی استفاده میکنیم تا در زندگی شلوغ کاری به ما کمک کند و هیچ اتفاق یا قرار مهم کاری از قلم نیافتد، بسیار پسندیده است. اما مشکل اینجاست که آناتومی بدن اینگونه فکر نمی کند! هنگامی که یک تماس (مخصوصا در حین خواب) داشته باشیم، هورمون استرس در خون بالا رفته، تنفس سریع تر میشود، قلب تندتر زده و ماهیچه ها منقبض میشوند. در بعضی مواقع تعریق در کف دست ها و پیشانی نیز وجود دارد. بنابراین مغز به آن به دید یک خطر بسیار بزرگ نگاه میکند.
تلفن های همراه به مغز ما آموخته و میآموزند که همواره در یک سطح نزدیک به استرس و ترس قرار بگیرد و گذرگاهی ذهنی با نام استرس-ترس ایجاد کند. چنین وضعیتی قشر جلویی مغز (کورتکس) ما را که وظیفه پردازش مهمترین امور شناختی را برعهده دارد بلا استفاده کرده و عملا آن را خاموش میکند. بنابراین دیگر در چنین مواقعی نمیتوان با استفاده از مغز عمل کرد و به نوعی واکنش ما غریزی میشود. باید این اعمال احمقانه را متوقف کنید، در غیراینصورت این اعمال احمقانه شما را متوقف میکنند.
ذهن ما در هر لحظه تنها میتواند بر روی یک موضوع تمرکز کند
اما تنها اگر مطالعه کردن فیزیکی را بیاموزیم، چون انجام یک امر به صورت مداوم به ذهن ما کمک میکند، همین مطالعه کردن با دقت، علاوه بر افزایش اطلاعات و سرانه مطالعه و … باعث روان شدن ذهن و آنلاک شدن قابلیت های باورنکردنی آن میشود.
بسیاری از جامعه جهانی از جمله خود ما ایرانیها، این را قبول ندارند. حالا خانم ها که به کنار! به قول فامیل دور: «من دیگه حرفی ندارم!». اما غالب 97.5% از افراد تنها میتوانند بر روی یک موضوع تمرکز کنند. اما آن 2.5% میتوانند کارهای شگفت آوری انجام دهند. مثلا در حالی که دارند برنامه ریزی فردای خود را انجام میدهند، رانندگی نیز انجام داده و با تلفن همراه نیز صحبت میکنند! و البته احتمالا تصادفی نیز روی نخواهد داد.
چرا لذت های اعتیاد آور مانند شادی حقیقی نیستند؟
ابتدا مهم ترین تفاوت آن ها، اینست که لذت احساس شادی حقیقی در گردن و لذتهای اعتیادآور در بدن احساس خواهدشد. شادی حقیقی اکثرا در داوطلب شدن یا انجام کاری برای بهره مندی جمعی و معمولا همراه با دوستان و خانواده احساس میشود. اما لذت اعتیادآور مانند غذاخوردن، خریدکردن، سیگارکشیدن، تائید شدن (مخصوصا در شبکههای اجتماعی) و … به صورت کاملا فردی روی میدهد.
تاثیر شادی حقیقی بسیار بلندمدت و لذتهای اعتیاد آور بسیار آنی و لحظهای است. شادی کردن میزان بسیار کمی گرایش به افسردگی دارد اما لذتها، گرایش بسیار زیادی به اعتیاد خواهد داشت. در حالی که هر لحظه از لذت آن کاسته شده و شما را به نوعی به انجام آن مجبور میکند. و مهم ترین اصل؛ شادی حقیقی از سروتونین سرچشمه می گیرد و لذت اعتیاد آور از دوپامین.
هر که استفاده از موبایلش بیش، آسیب های تلفن همراه اش هم بیشتر!
شاید بدانید که قدرت پردازش ذهن ما، 60 بیت/ثانیه است. اگر به هش یا بیت بیشتری نیاز باشد، باید قدرت ذهنمان را افزایش داده و سپس از آن استفاده کنیم. اما استفاده از چرتکه گرفته تا کامیپوتر هم ایده بدی به نظر نمی رسد.
محققان پی بردهاند افرادی که باهوش و متفکران تحلیلی هستند به نسبت دیگر افراد، کمتر از تلفن های همراه و موتورهای جستجو استفاده میکنند. البته این بدین معنی نیست که اگر از موتور های جستجو استفاده کنید، لزوما کمذهن هستید! اما افرادی که باهوش هستند، شاید به علت دانایی بیشتر و تحلیل ذهنی اطلاعات نیاز جندانی به آن نداشته باشند.
ما اکنون میدانیم که یادگیری یک مطلب از تلفن همراه میتواند بدترین نوع یادگیری باشد. آخرین تحقیق در اینباره که در سوئیس انجام شد، حاکی از آن است که هنگامی که یادگیری از طریق یک کتاب اتفاق میافتد، دقت و درک جامعتری وجود خواهد داشت. اما موقعی که در حین خواندن مطالب خندهدار یکباره یک مقاله علمی یا آموزشی میخوانید ذهن را دچار سردرگمی می کند. حتی اگر یک اپلیکیشن کتاب نیز داشته باشید، نوتیفیکیشن ها میتواند مزیدی بر علت باشد.
اگر بخواهیم با دیدهای بازتر به آن نگاه کنیم، دید و بازدید حضوری بسیار پسندیده تر از پیام های هوشمند است. آسیب های تلفن همراه را پس خیلی جدی بگیرید!
منبع: گجت نیوز