انسان است و آرزوهايش!

انسان است و آرزوهايش،وقتي كودك است يك سري آرزو دارد،در نوجواني و جواني و سالمندي هم يك سري ديگر.انساني كه آرزو ندارد،نداريم زيرا زندگي بدون آرزو،يكنواخت و سرد و پوچ است.

موضوع ارزوهاي انسانها ، تغيير و تحول در رابطه با وضعيت خود و خانواده و بستگان و دوستان است.كمي بالاتر، ارزوها رنگ ملي وگاهي هم رنگ بين المللي مي گيرد.در اين صورت است كه انسان علاوه بر خود براي همه انسانهاي كشورش يا هم آئينش و يا انسانهاي همنوعش ارزوي بهبود و خوشبختي مي نمايد.اين درجه بالاي شعور و فهم و انديشه انساني است كه همه همنوعانش را در نظر بگيرد و براي همه بيماران شفا و قرض قرض داران ،ادا و براي همه گرسنگان،غذا و همه دربندان را رها و حاجت همه حاجتمندان را روابخواهد.در واقع مي توان به انسانها از روي ارزوهايشان نمره داد:

بگو آرزويت چيست تا بگويم چيستي و کیستی!

تا وقتي آرزوها كوچك است،براوردن آنها از ديگر انسانها مثل والدين و دوستان و اهل مكنت و دولت ساخته است اما وقتي ارزوها بزرگ مي شود بايد رواشدنش را از منابع بالاتر مثل خدا يا اولياي خدا درخواست نمود.درخواست ارزوها از خدا يا اولياي او -در قالب نيايش و دعا- ، قدمتي چندهزارساله  -به قدمت عمر آدميان -دارد و نمونه هاي فراوانش را از ديرهنگام تا كنون در فرهنگ هر قوم و ملتي مي توان نشان داد.

اتصال به منبع لايزال الاهي -كه كائنات و آسمانها و كوه ها و درياها و جانداران و موجودات زميني و ملكوتي و خلاصه همه آفرينش در قبضه قدرت اوست اين اطمينان را به انسانها مي دهد كه آرزوهايش را هرچقدر هم بزرگ باشد ، نشدني نپندارد و تحققش را از اين خداي مهربان مسئلت كند. پشت اين آرزوها و خواست ها، اميد قرار دارد و شور زندگي و اطمينان از وجود فردايي بهترو فاصله گرفتن از يأس و ركود و مردگي كه پايان زندگي است.

پيامبر(ص)فرمودند:"امید و آرزو ، برای امت من رحمت است و اگر امید و آرزو نبود هیچ مادري طفل خویش را شیر نمی داد و باغبان هم نهالی نمی کاشت."١

آنچه نكوهيده است آرزوهاي طولاني دنيوي است كه قرآن مي فرمايد:"آرزوها آنان را غافل می‌سازد ولی به زودی خواهند فهمید"٢ امير مومنان عليه السلام هم فرمود: «من اطال الامل أساء العمل» ٣ زيرا براي رسيدن به آنها ممكن است از هر وسيله اي حتي غير مشروع استفاده كند كه كاري نا پسند است.

اما آرزوي عقلاني،آن است كه انسان موجبات تحققش را فراهم كند همچون باغباني كه براي رسيدن به محصول تلاش مي كند.قرآن مي فرمايد:" هر کس ارزوي لقای پروردگارش را دارد، باید کاری شایسته انجام دهد، و هیچ کس را در عبادت پروردگارش شریک نکند! "٤

سالها قبل نويسنده اي اين جمله را در آغاز كتابش نوشت:

"خلقي كه در انتظار مصلح است خود بايد صالح باشد"٥ . يعني آرزوي زيستن در حكومت عدل و صلاح،نياز به تلاشي در خوراين آرزو براي تنظيم زندگي صلاح محور دارد.

آرزوي بيان شده يا نشده بسياري از مردم جهان، زيستن در سايه حكومت عدل موعود است.اگرچه نام آن موعود را متفاوت مي گويند ولي ويژگي هايش عدل و پاكي و صلاح است.تار و پود اين آرزو، با فطرت انساني آميخته است واين مربيان جوامع هستند كه بايد از اين سرمايه در جهت بسامان كردن انديشه و رفتار نسل ها استفاده و براي آن برنامه ريزي نمايند.در اين صورت است كه ارزوهاي كوچك و حقير و محدود انسان جاي خود را به ارزوي تغيير كلي جهان با ظهور آن موعود عدالت گستر مي دهد و مي توان تأثير اين ارزو را در منش و روش او مشاهده كرد بويژه كه آمدن آن موعود را دور نداند و صبح و شام منتظر آمدنش باشد.٦

مرا در اين زمينه تجربيات و مشاهدات و نمونه هاي بسياري در نقاط مختلف جهان است كه طرح آنها كتاب ها مي طلبد و دريغا كه ابليس هاي دشمن بشريت نيز در طول تاريخ تلاش كرده اند همين اميد و ارزو را با طرح مدعيان دروغين از انسانها بگيرند تا اين شور و حماسه و سازندگي را خاموش كنند كه فرهيختگان بايد نقشه هاي اينان را با روشنگري براي نسل ها نقش برآب كنند و آنها را با صاحبشان پیوند دهند و دست او را در دست آن موعود حقيقي و الاهي گذارند كه پدر مهربان بشريت است و غمخوارشان و فرياد رسشان در سياهي هاي اين زمانه ...

خدايا سلام ما را به محضرش برسان و ما را از ياران حقيقي اش گردان...

--------------------

پی نوشت:

١. بحار الانوار الجامعة لدرر اخبار الائمه الاطهار، ج۷، ص۱۷۳.

٢.حجر/ سوره۱۵، آیه۲و٣. 

٣.نهج البلاغه،حكمت ٣٦.

٤.كهف/ سوره۱۸، آیه۱۱۰. 

٥."خورشيد مغرب"، محمد رضا حكيمي

٦.امام صادق عليه السلام:"توقّع امر صاحبك،ليلك و نهارك" درهرشب و روزت منتظر فرج مولايت باش .(بحارالانوار،ج۹۸،۱۵۹)