البته نوع نگاه انسان به هستي،درتعريف و تعيين شادي و غم مؤثر است. مثلا مرگ يك عزيز، غمبار اما مرگ یا مجازات يك ستمگر و مردم آزار براي مردم موجب شادي است،.از دست دادن  موقعيت و قدرت و مقام و جواني و ثروت و امكانات موجب غم مي شود اما اگر همين ها در راه خدا و اهداف معنوي انفاق و ايثار شود موجب شادي است. پيوند اعتقادات افراد با واقعيت هايي به نام شادي و غم، آن چنان گسترده است كه بر تعريف عرفي آنهاتأثيرگذار است.كسب رضايت حق حتي به بهاي محروم شدن از نعمت ها موجب رضايت خاطر و سرور قلبي مي شود و برعكس داشتن بسياري نعمت ها مي تواند شادي آور نباشد چون ممكن است وسيله امتحان يا موجب وزر و وبال شود(ولا تفرحوا بما آتاكم)

با اين مقدمه مي گوئيم شادي و غم ما چه وجدانيات و چه آنها كه قراردادي هستند در سايه اعتقادات ما تعريف شده اند.دل انسان معتقد به خدا سرشار از شادي واطمينان و آرامش است زيرا خدايي دارد مهربان وبخشنده كه هيج لحظه اي او را فراموش نمي كند و رسولان و هاديان مهرباني چون پيامبر و امامان فرستاده كه برنامه سعادت او را براي دنيا و آخرت آورده اند و راهي به نام دعا براي او گشوده كه هرچه مي خواهد طلب كند و اميد به آينده روشن را فرارويش نهاده و نا اميدي را كفر شمرده است تا با روشن نگاه داشتن مشعل اميد ،دل او هماره با نشاط و شاد باشد.در ناملايمات نيز به او نويد داده كه اولا گشايش ها نيز خواهد آمد(ان مع العسر يسرا) و ثانيا حق نهايتاً پيروز و باطل نابود شدني است (ان الباطل كان زهوقاً) و ثالثاً دست خدا براي تغيير و تحول باز است و با دعا مي توان حتي تغيير مقدرات را هم از خدا طلب نمود(يمحواالله ما يشاء و يثبت) و رابعاً خداوند آينده را از آن خوبان قرار داده (والعاقبة للمتقين) و حاكميت زمين را به صالحان خواهد بخشيد(ان الارض يرثها عبادي الصالحون) كه بدست وليش امام عصر صاحب الزمان عليه السلام انجام مي شود و منتظران و ياورانش موظفند دلشاد و اميدوار، هر لحظه اي براي آمدنش آماده وبا نشاط باشند و بدانند كه با تمسك و پيوند با آن مولاي آفرينش،غم ها رفتني و لبخند ها ماندني خواهند بود...