این کتاب از بهترین تألیفات در تحلیل و بررسی انگیزه حرکت سیدالشهدا (ع) می‌باشد که با استفاده از منابع روایی و تاریخی متعدد به اثبات دفاعی بودن حرکت امام حسین (ع) و عدم جواز تأسی به ایشان و انجام حرکتی مشابه برای دیگران می‌پردازد. نویسنده با تحفظ بر عقاید شیعه در مورد ویژگی‌های امام مانند علم غیب و عصمت ، سعی در رفع تعارضات موجود میان گزارشات تاریخی و روایات داشته است و به این ادعا که «حرکت امام حسین (ع) قیام یا انقلاب در راستای تشکیل حکومت اسلامی بوده و تأسی به سیره ایشان برخلاف روایات متواتر مبنی بر وجوب تقیه و حرمت قیام تا پیش از ظهور ، جایز است.» از طرق مختلف پاسخ می‌گوید. حرکت امام حسین (ع) برای بدست گرفتن حکومتی بود که مردم از ایشان برای رهبری درخواست کرده بودند و قصد درگیری برای تصرف آن را نداشتند. ایشان بنابر دستور خاص خداوند مأمور به مقاومت و شهادت بودند و تا حد امکان به بیعت خلیفه گردن نمی‌نهادند.