مهربان ترین پناه؛

تذکراتی عقلی-معرفتی؛ برای توجه، مراجعه و هدایت خواهی از او که مهربان ترین پناه ماست...

نمونه مدخل هایی ساده و کاربردی برای طرح گفتگو با اطرافیان، خویشاوندان، شاگردان و...،

با هدف تاثیرگذاری بر ایشان جهت تقویت روحیه انس با پروردگار مهربان،

پیوند با آخرین نماینده او و دعای بر سلامت و فرج آن بزرگوار.

منبع:https://t.me/mehrabantarinpanah

به نام مهرباني پروردگار؛

آن كس كه لطف و محبتش فراگير است و ما برخوردار از بخشايش او بوده و هستیم.

درخت خرمالو

کاغذ را مچاله کرد. سطل آشغال پر بود از کاغذهای باطله ولی سفید! حوصله نداشت. کمتر پیش می آمد ناراحت باشد. همیشه پر از انرژی و شاد بود. ولی این روزها گرفته بود. مثل هوای بهار که هی با خود می گوید ببارم یا نبارم، معطل بودم سرش را از لا به لای طرحها بالا بیاورد تا ازش بپرسم چه مرگش است؟!

از بس می خندید و بذله گو بود، تعجب کرده بودم چرا این روزها اینطوری شده است! صدای قهقهه ما همیشه همه را شاکی می کرد. مسعود و احسان خودشان را کشتند تا محسنی دیوار وسط را بردارد و با ما هم اتاق شوند و دور هم باشیم؛ اما رئیسمان زیر بار نرفت که نرفت!

اما این روزها، رضا آن رضای سابق نبود. بق می کرد، یکجا می نشست، حتی برای ناهار هم پایین نمی آمد.

امروز صبح، قبل از من به سر کار آمده بود. کامپیوترش روشن بود و سرش به کار خودش. هر چه سعی کردم سر حرف را باز کنم، نشد که نشد! با هم این حرفها را نداشتیم. اگر چیزی بود می گفت. ولی این دفعه هیچی نمی گفت! کم کم همه فکر می کردند بین ما اتفاقی افتاده! قهریم یا دعوا کرده ایم.

رضا: نعمت چیست؟

من: یک دفعه بدون مقدمه اصول دین می پرسی؟! نعمت، نعمت است دیگر!

رضا: نه، واقعاً نعمت چیست؟

من: بعد از یک هفته بق کردن و برج زهر مار بودن، حالا گیر دادی می پرسی نعمت چیست؟

نعمت، نعمت، ..... نعمت، نعمت است.

چه می دانم نعمت، پول است. ماشین شاسی بلند است. خانه ویلایی است. موبایل خوشگل است. حقوق زیاد است، مدیر اجرایی شدن همین خراب شده است. جای محسنی رو گرفتن. چه می دانم؟!

بعد از ظهر اردیبهشت ماه بود. زل زده بود به درخت خرمالو حیاط شرکت؛

گفت: نعمت همین درخت خرمالو حیاط است، وقتی که خرمالو دارد چه قدر خوشگل می شود!

نعمت وقتی است که می گویی خداحافظ و صدایی گرم در جوابت می گوید آیة الکرسی بخوان مادرجان! مراقب خودت باش. نعمت اسم مادرت است روی صفحه گوشی ات، وقتی هنوز به خانه نرفتی و زنگ میزند می گوید مادر جان، کجایی شام خوردی؟ زودتر بیا خانه!

نعمت بوی قورمه سبزی ظهر جمعه هاست که با چاشنی عشق پخته شده است.

نعمت میوه های پوست کنده آخر شب است که در اوج خستگی مادرم آماده کرده است.

نعمت صدای خنده های پدرم است وقتی جک های تلگرام را می خواند.

نعمت آن دو ساعتی است که دارم برایش توضیح می دهم چطور با گوشی اش کار کند، آخر سر هم می گوید درست یادم بده هی ازت نپرسم!

نعمت غرغرهای مادرم است، وقتی چیزی را برداشتم و سرجایش نگذاشتم!

نعمت همین هوای خوب اردیبهشت است که جان می دهد تا ناکجاآباد قدم بزنی.

نعمت نان داغی است که جمعه ها صبح بابا می گیرد، صبحانه ای که دور یک میز سه نفره می خوریم.

نعمت همین لیوان چای داغی است که مش باقر با کلی غر و لند برایمان می آورد.

نعمت همین وجود خود توست. تویی که رفیق بودی و برادر شدی. جان دلم شدی و باهات راحتم. پیش تو خودِ خودم هستم بدون نقاب!

نعمت آسایش خانواده است. راحت گرفتن زندگی است. اینکه سرت به بالش نرسیده است خوابت می برد، از همه رختخواب های عالم بهتر است.

خیلی چیزها را می شود با پول خرید: ماشین، خانه ویلا، لباس های مارک، رفاه مادی را می شود با پول خرید اما صدای خنده پدر و مادر را با پول نمی شود خرید! نمی شود پول داد تا درخت حیاط، دوازده ماه سال خرمالو داشته باشد! نمی شود پول داد با یکی رفیق شد. نمی شود پول داد تا باهاش صبحانه 3 نفره دور یک میز خرید. بقول چارلی چاپلین که بعضی از پولدارها این قدر فقیرند که فقط پول دارند.

من و تو کلی نعمت داریم که اصلا تا بحال ندیدمشان. متوجه بودنشان نبودیم. بهشان اهمیت نمی دادیم. نعمت خیلی ساده تر از آن است که من و تو فکر می کنیم! تصور می کنیم بودنشان اجباری است. وظیفه شان است که باشند. اصلا باید باشند. عادتمان شده است به ندیدنشان. وقتی متوجه نعمت بودنشان می شویم که نباشند و این معنای فاجعه است!

گفت و گفت و گفت سر من میان دستانم بود و طرح هایی که دیشب تا صبح برای کشیدنشان نخوابیده بودم، خیس شده بودند!

راست می گفت!

من طلبکار بودم از کسی که لطف مطلق است.

او را بدهکار می دانستم برای همه نداشته هایم!

برای اینکه می دویدم ولی نمی رسیدم. تلاش می کردم اما نمی شد.

اما او بدهکار نبود. نمی دانم کی بدهکار است به من. اصلا بدهکاری وجود دارد یا نه؟ اما اگر حساب و کتابی باشد، من بدهکار بودم به خاطر همه ندیدن هایم و به خاطر همه غفلت هایم! رضا راست می گفت، ما کلی نعمت داریم که اصلا نمی بینیمشان. حواسمان به وجودشان نیست. فراموششان کرده ایم. درست گفته بود سعدی شیرازی که "منّت خدای را عز و جل که طاعتش موجب قربتست و به شکر اندرش مزید نعمت، هر نفسی که فرو می رود ممدّ حیاتست و چون بر می آید مفرّح ذات. پس در هر نفسی دو نعمت موجودست و بر هر نعمتی شکری واجب.!"

همان بعد از ظهر بارانی اردیبهشت ماه قرار گذاشتیم هر روز به هم، یک نعمت را متذکر شویم تا حداقل کمتر فراموش کنیم که چه قدر غرق شده ایم در داشته هایی که نمی دیدیمشان!

گاهی اوقات بهم تلفن می کردیم و می گفتیم امروز هوا خوب است! یادت باشد در هوای خوب تنفس کردن نعمت است! امروز سوار یک تاکسی شدم، راننده خوش مشربی داشت. راحت به مقصد رسیدم، ترافیک نبود. راحت رسیدن به مقصد، یک نعمت است.

از آن بعد از ظهر تا الان، خنده هایمان بیشتر شده است و حالمان خوبتر! و چه چیزی با ارزش تر است از داشتن حال خوب!

زندگی داشتن لحظه ای است که حالمان خوب باشد!

به نام مهرباني پروردگار؛

آن كس كه لطف و محبتش فراگير است و ما برخوردار از بخشايش او بوده و هستیم.

راهنما و یاور پیوندها

صدای زنگ تلفن همراه بلند شد، اولین کارِ در حال رانندگی، بالا بردن پنجره ماشین است! بدون اینکه چشم از خیابان و آئینه ها بردارم؛ صفحه ی گوشی را تا زیر بینی آورده و یک نگاه سریع به آن انداختم. چقدر هیجان انگیز! یکی از دوستان قدیمی که مدت هاست از او بی خبر بودم. صفحه ی نمایش را به سمت راست لمس نموده و همزمان با فشردن علامت بلندگو، یک سلام و علیک گرم و پُر حرارت، همراهِ با آن یک نصفِ صفحه از انواع چاق سلامتی ها و احوال پرسی ها بین مان ردّ و بدل شد.

آرام آرام تعارفات کمرنگ و جملات و سؤال ها جدی و هدفمندی در گفتگوی مان جایی برای خود باز می کرد. بین سردرگمی واژه ها از حسام پرسیدم؛ ماجرای ازدواجت به کجا رسید؟ چون می دانستم از بد روزگار یک سریال طولانی ازدواج را بازی کرده است. شاید از نظر من یک پرسش در میان انبوهی از سؤال های بی هدف بود، ولی از تغییر آهنگ جواب ها فهمیدم که این بار داستان فرق دارد.

«آره چند وقتی هست که عقد کردیم و قرار است ان شاءالله بعد از محرم و صفر مجلس نامزدی بگیریم».

آنقدر این موضوع برایش آفتابی بود که پس از کلی تبریک و آرزوی خوشبختی و سلامتی به سایه نرسیدیم. ادامه دادم که «خُب تا حالا چه کارهایی کردید و چه کارهایی مانده؟»

تُن صدای شادابش رنگ و بوی حیرانی به خود گرفته بود: «هنوز که کاری نکردیم، راستش را بخواهی خیلی هم دستم باز نیست؛ اصلاً مانده ام که از کجا شروع کنم و از همه بدتر این است که هرکسی یک چیزی می گوید که بیشتر سر در گمم کرده است».

وقتی داشت تعریف می کرد و از ماجراهایش می گفت؛ انگار خاطرات دوران نامزدیم را از پرده ی حنجره اش مشاهده می کردم. استرس ها، سؤال ها، دل آشوب ها و همه ی حال و اوضاعم در پیش چشمم آمد و البته از همه مهم تر همانی بود که حسام را از آن مطلع ساختم: «اصلاً قرار نیست که نگران باشی، در یکی از شیرین ترین دوره های زندگیت هستی، باور کن که خاطراتم را زنده کردی، جالب این جاست وقتی پای صحبت خیلی هایی که در این برهه هستند، می نشینی؛ همین حال و روز را دارند. حلقه ی ازدواج را خریدید یا نه؟»

خیلی کش دار و مأیوس گفت: «نه بابا هنوز هیچ کاری نکردیم....»

همین طور که پارک می کردم، صدایی صاف کرده و گفتم: «خوب اولین چیزی که به ذهنت می رسد این است که باید حساب پُری در پَسِ کارتم داشته باشم تا خیالم جمع باشد. ولی این همه ی واقعیت نیست، اگر کُلّی گشتید و پسندتان نشد چی؟ اگر خریدید و اقوام ایراد گرفتند چی؟ اگر یکی از حلقه ها اندازه نبود و اندازه کردنش به مراسم نرسید چی؟ اگر موقع خرید، فروشنده از جانب انصاف فاصله گرفت چطور؟ اگر آنچه برایت پسندیدند، پلاتین نبود و اجبار شدی به طلا، چه می کنی؟ و از این ها غم انگیزتر اگر حلقه ی اندازه ی دست همسرت از اندازه ی جیبت بزرگ تر بود، چه کار می خواهی بکنی؟ تازه این فقط حلقه ی ازدواج است، سرویس جواهر، لباس عروس، آئینه و شمعدان، ساعت و لوازم و هزارتا قلم دیگر هست که همه اش تعداد زیادی اگر و امّا دارد. از این ها که بگذرید وارد مرحله ی عروسی و خانه و تجهیز خانه می رسید و تازه این اول عاشقی است...»!

صدای دم و بازدمش را فقط نمی شنیدم بلکه حِسّش هم می کردم. شاید اگر در خیابان نبودم ضربان قلبش هم قابل شنیدن بود. ادامه دادم که «کاغذ و قلم دمِ دستت هست؟ می خواهم با یک نفر آشنایت کنم، به جای اینکه دور دورِ بی خودی بزنید، حرص و جوش بخورید، سرتان کلاه برود و یا نرود، بین بستگان سببی و نسبی کدورت ایجاد بشود یا نشود، خجالت کسری موجودی تان را بِکِشید یا نَکِشید و آخرش هم نشود آنچه باید بشود؛ یک راست سراغ این بنده ی خوب خدا بروید. دستِ پُری در هر جایی و هر شغلی دارد. آن هم بهترین ها را! راه حل هر مشکلی را هم می داند آن هم از راهی که فکرش را نمی کنید.

اگر یادداشت می کنی، بنویس؛ آقایی که خداوند قرار داده است!»

نمی دانم جمله ام را کامل نوشت یا نه، امّا مطمئن هستم که کاغذِ مقابلش تشنه ی جوهر خودکار در دستش بود.

رشته ی کلمات را دوباره به دست گرفتم، «شاید بدقولی زیاد دیده باشیم، ولی این بار خود خدا قول داده که اگر کسی در این راه قدم بردارد؛ خودش از فضلش او را بی نیاز می کند! این بی نیاز کردن، فقط مالی نیست و البته همه ی پستی و بلندی ها را می پوشاند! او برای کاری چُنین با اهمیت، آقایی را قرارداده است. این که چطور انجام می دهد را خودش می داند و خدایی که او را برگزیده است. تو فقط باید بروی سراغش و از او بخواهی ...

          صدایش بزن ...

                   او همان کسی است که خداوند قولَش را به ما داده است...»

به نام مهرباني پروردگار؛

آن كس كه لطف و محبتش فراگير است و ما برخوردار از بخشايش او بوده و هستیم.

پناهگاه

يكي از خواسته هاي اوليه انسان ها در طول زمان هاي مختلف، زندگي به دور از گرفتاري، دردسر، خطر و تهديد بوده است.

از قضا همواره بشر در معرض اين حوادث ناگوار مي باشد.

جنگ ها، بيماري ها و حوادث طبيعي همراه هميشگي بشر در مسير زندگي بوده است!

هر چند كه هيچگاه اين ناملايمات خوشايند نبوده و نخواهد بود، اما آنچه اهميت دارد، نحوه ي مواجهه با اين مشكلات است.

 اينكه انسان بتواند در برابر اينگونه مسائل، كنترل خود را حفظ كرده و در مقابله ي با آنها به راهکارهای ارائه شده توسط افراد متخصص آن حوزه با دقت عمل كند، نيازمند داشتن آرامش دروني است.

اين روزها، كشور ما و سرتاسر جهان درگير بيماري واگيرداري است كه شايد در حافظه ي تاريخي ما و پدران و پدربزرگ ها هم نظير آن وجود نداشته باشد. تاکنون در بیش از ٢٠0 كشور جهان، بيش از 1.5 میلیون نفر به این بیماری مبتلا شده و حدود 100.000 نفر هم جان باخته اند. بیش از ٢ ميليارد نفر هم با هدف آسيب نديدن از اين بيماري، در قرنطينه ي خانگي هستند!

بحران كرونا، مسأله ي كوچكي نيست، اما با حفظ آرامش و با عمل به توصيه ي متخصصين، مي شود از اين ميدان عبوركرد. متخصصين بيان مي كنند اكثر مبتلايان به این بیماری در صورت نداشتن بيماري زمينه اي ديگر، جان سالم به در می برند در حالیکه آمارهای ارائه شده از رفتارهاي نادرست در مواجهه با اين بحران، نشان دهنده ي اهميت حفظ آرامش و رفتار عاقلانه در مقابل آن است. براي نمونه در خبرها آمده بود که جهت در امان ماندن از این بيماري در ایران، بيش از ٣0٠ نفر بر اثر مصرف الكل جان خود را از دست داده اند! و اين جداي از افرادي است كه بر اثر عمل به این راهکار غلط، بستري شده و یا بينايي و سلامتي خود را از دست داده اند!

اما چگونه مي توانيم آرامش خود را حفظ كرده و در شرايط بحرانی، عاقلانه عمل كنيم؟

در این خصوص راهکارهای گوناگونی از سوی دانشمندان بیان شده است. یکی از موثرترین راه هایی که اکثر متخصصین روانشناسی به آن توجه کرده اند، اتکا به تکیه گاه های معنوی است که در کنار آن، رویکردهای فکری انسان نسبت به جهان اطراف بسیار موثر واقع می شود.

پروردگار مهربان، از روی لطف، بال محبتش را برای بشر گشوده، اتکاء به خودش را عاملی اساسی در ایجاد آرامش برای بشر معرفی نموده است. ايمان به خدا و ديدن الطاف او در سرتاسر زندگي، يكي از مؤثرترين راه هاي حفظ آرامش در بحران هاست.

لطف دیگر خداوند برای بشر، این بوده که پیشوایی مهربان را از جانب خودش برگزیده که

اولاً: رویکردهای او، بشر را از هر نا آرامی دور می نماید.

ثانیاً: شخص این نماینده الاهی، ایجاد آرامش را برای انسان ها هدیه می دهد.

در زمان ما، امام عصر علیه السلام این نقش اساسی را به عهده دارند و يكي از بزرگترين محبت هاي خدا براي ما إنسان ها، وجود این نماينده الاهي، در میان ماست. شخصيتي كه وقتي به او متوجه باشيم، در پناهگاه الهي هستيم.

امام رضا علیه السلام مي فرمايند:

"امام، پناهگاه مردم در حوادث ناگوار است."

در حوادث، سختي ها و مشكلات زندگي، مهم اين است كه خود را به اين پناهگاه برسانيم. وقتي به او رسيديم و از هدایت های او برخوردار شدیم، در آرامش و ثبات خاطر خواهیم بود!

او در ميان ماست. امروز، همين حالا و همين لحظه؛ او منجي ماست!

هركس از او بخواهد، راه صحيح زندگي و روش درست بندگي را برایش آشكار مي كند!

پس بياييد بر سر آستانش برويم و از او درخواست حفظ آرامش و سلامت جسم و جان را براي خود، خانواده، هموطنان و جهانيان داشته باشيم.

 اي پناهگاه الهي! ما را پناه ده، كه سخت بي پناهيم...

به نام مهرباني پروردگار؛

آن كس كه لطف و محبتش فراگير است و ما برخوردار از بخشايش او بوده و هستیم.

سلام معلم عزیزم!

خیلی دلم برای شما تنگ شده است. برای کلاس و مدرسه و همکلاسی‌های عزیز هم دلم تنگ شده. من از طرف همه ی همکلاسی هایم این حرف‌ها را می‌زنم چون می‌دانم آن ها هم مثل من دلتنگ هستند.

معلم عزیزم!

امیدوارم حالتان خوب باشد و سلامت باشید. این روزهایی که مجبوریم در خانه بمانیم و از دیدار شما و نشستن در کلاس درس‌تان محرومیم، خیلی بیشتر قدر زحمات شما و خوبی‌هایتان را می‌دانیم. از شما به خاطر تمام زحمات و مهربانی هایتان تشکر می کنیم و خدا را به خاطر بهره مندی از معلم خوبی مثل شما سپاسگزاریم. از خدای مهربان خواهش می کنم که همه ی معلم ها همچنین آقای مدیر و ناظم مدرسه، همگی سلامت باشند. آرزو می کنم هر چه زودتر بتوانم دوباره شما را ببینم.

معلم مهربانم!

شما انسان شریفی هستید، چون دلسوزانه تلاش می کنید که ما را تربیت کنید تا بتوانیم انسان های بهتری باشیم. درست مثل پدر و مادر و پدر بزرگ و مادر بزرگ هایم، شما هم به دنبال پیشرفت و رشد و موفقیت ما هستید

به من گفته اند که امام در هر زمان، همین نقش رشد و تربیت را برای ما دارد.

من امام زمان را خیلی دوست دارم. امام زمان هم مثل معلمی ‌است که ویروس غفلت و بی خیالی ما باعث شده سال های زیادی از دیدار ایشان محروم باشیم. می دانم کار معلمی ‌سخت است اما این را هم می دانم که عشق و علاقه معلم ها به درس دادن و کمک به شاگردانشان است.

اگر چه همه ما منتظر ظهور ایشان هستیم اما من یاد گرفته ام که در دوران غیبت از امام زمان علیه السلام راهنمایی بخواهم. مثل همین روزها که امکان دیدن شما نیست اما دورادور در رفع مشکلات درسی ما کمک می کنید.

امام زمان پدر معنوی انسان ها و بهترین معلم دنیاست. او هم در دوران غیبت مثل همه ی معلم های دلسوز و مهربان بسیار سختی می کشد از دوری شاگردانش و از اینکه ویروس غفلت و بی توجهی ما مانع انجام کارهای خوبش می شود.

معلم عزیزم باز هم از شما ممنونم. من از خدا برای شما سلامتی درخواست می کنم و برای دیدار دوباره شما لحظه شماری می کنم؛ همان‌طور که همه ما از خدا برای امام زمان سلامتی درخواست می کنیم و برای ظهور ایشان لحظه شماری می کنیم.

ارادتمند شما

شاگرد کوچکتان

به نام مهرباني پروردگار؛

آن كس كه لطف و محبتش فراگير است و ما برخوردار از بخشايش او بوده و هستیم.

عادت ها

داستان جالبی را نقل می کنند درباره‌ی مردی که به سرعت و چهار نعل با اسبش می تاخت. این طور به نظر می‌رسید که جای بسیار مهمی می‌رفت. مردی که کنار جاده ایستاده بود، فریاد زد: کجا می‌روی؟ مرد اسب‌سوار جواب داد: نمی‌دانم، از اسب بپرس!

این داستان زندگی خیلی از ما آدم هاست! سوار بر اسب عادت هایمان با سرعت زیاد می تازیم. بدون آنکه توجه کنیم به کجا می‌رویم!

تحقیقی در دانشگاه دوک نشان داده حداقل 45% رفتارهای ما در هنگام بیداری، ناشی از عادت است. اینکه روزی دوبار مسواک بزنیم و یا رفتن به محل کار، رساندن بچه ها به مدرسه همگی برای ما تبدیل به یک رویه شده که اسم آن را عادت می گذاریم.

دو نوع عادت وجود دارد: عادت های منفی و عادت های مثبت. اگر عادت به ورزش دارید، از بدن آماده ای برخوردار می شوید. اگر فروشنده خوبی هستید، به خاطر عادت های آماده کردن ذهن و صحبتهای درونی مثبتی است که شما را قادر می سازند در مقابله با نپذیرفتن‌ مشتریان، خوش بین باشید.

اگر به زندگی انسانهای موفق نگاهی بیاندازیم، متوجه یک خصیصه مشترک می شویم و آن انجام عادت های مثبت است. البته این طور نیست که آنها عادات منفی نداشته باشند. اما میزان عادت های مثبت ایشان، بیشتر از عادات منفی است.

هر قدر عادت های مثبت ما بیشتر شود و از عادات منفی بکاهیم، به افراد موفق تری تبدیل می شویم.

چه عادتهای منفی در زندگی ما وجود دارد؟ آیا می توانیم آنها را ببینیم؟ چه طور می توانیم آنها را ترک کنیم و چه طور عادت های مثبت را جایگزین عادات منفی کنیم؟ چه طور می شود که هیچ عادت منفی نداشته باشیم؟ مگر این هم می‌شود؟!

نوع انسان ها در ترک عادات منفی عملا دچار مشکل می شوند. یکی از چالش های رشد انسان ها، ناتوانی در ترک آداب نامناسبی است که نام عادت به خود گرفته اند. مکاتب رواشناسی گوناگون نظریه های مختلفی را در این خصوص بیان نموده اند و سردرگمی بشر در برخورد با این همه تنوع نظریه ها بی سابقه است!

خدا برای ما کسی را قرار داده که چون به او پناه ببریم، عادت های ما نه تنها مثبت، بلکه رنگ خدایی می گیرند و به سرعت و به دور از شکست ها، ما را به پیروزی و موفقیت می رساند. ما می توانیم در کنار راهنمایی های عقلمان از راهنمایی های او کمک بگیریم، اما شرطش آن است که در جهت ارتباط با او قدم برداریم و عادت کنیم که در کارها، از او راهنمایی و کمک بگیریم. آن وقت دیگر عادت های ما عوض می شود و هدایت حقیقی در رفتارها و عادات ما بروز و ظهور می یابد.

نیمه شعبان یادآور میلاد آن ابرمردی است که خدا او را برای هدایت ما انسان ها برگزیده است.

چه خوب است عادت راهنمایی و هدایت خواستن از او را، از همین ماه شعبان در وجود خود نهادینه کنیم.

مهربان ترین پناه؛

تذکراتی عقلی-معرفتی؛ برای توجه، مراجعه و هدایت خواهی از او که مهربان ترین پناه ماست...

نمونه مدخل هایی ساده و کاربردی برای طرح گفتگو با اطرافیان، خویشاوندان، شاگردان و...،

با هدف تاثیرگذاری بر ایشان جهت تقویت روحیه انس با پروردگار مهربان،

پیوند با آخرین نماینده او و دعای بر سلامت و فرج آن بزرگوار.

منبع:

https://t.me/mehrabantarinpanah

به نام مهرباني پروردگار؛

آن كس كه لطف و محبتش فراگير است و ما برخوردار از بخشايش او بوده و هستیم.

کرونا را شکست می دهیم

یادش به خیر!

به خاطرم می آید در دوران دانشگاه، روزی یکی از اساتید، کلمه ی "پیچیده" را اینگونه تعریف کرد: «هر چیزی که به آن احاطه ی علمی نداریم را "پیچیده" نام گذاری کرده ایم تا نادانی مان را پنهان کنیم!» از زمانی که این تعریف دقیق را از آن استاد برجسته طول دوران تحصیلم شنیدم؛ به تعداد دفعات کاربرد کلمه "پیچیده" توسط خودم یا دیگران، یاد گفته ایشان افتاده و در ذهنم مهر تأییدی بر این تعریف طلایی زده ام.

روزهای متمادی است که یک هشتگ به جهت روحیه بخشی بین کاربران فضای مجازی رد و بدل می شود. حتی کار از فضای مجازی هم فراتر رفته و عده ای با صفحه ی کاغذی که روی آن نوشته اند:

#کرونا_را_شکست_می_دهیم

سعی کرده اند تا در این پویش شرکت کرده، تصاویرشان را با دیگران به اشتراک گذاشته و حجم بالایی لایک و تایید برای خودشان به ارمغان بیاورند. چهره های مصمم، اراده های فولادین و انگیزه های بالا در قاب تصاویر افرادی که خود را طرفدار این پویش اجتماعی می دانند؛ به وفور به چشم می خورد.

اما دقیقاً قرار است چه چیزی شکست داده شود؟ یک موجود ریز ذرّه بینی؟ و مهم تر آنکه این اتفاق قرار است چگونه رخ بدهد؟

چه چیزی در مورد این ویروس با قطعیت مشخص شده است؟! چه کسی می داند که از کجا و چگونه آمده؟! چه کسی می تواند با اطمینان بگوید چطور انتقال می یابد؟ یک روز گفته می شود فاصله ی ایمن با فرد بیمار، یک و نیم متر است؛ زیرا ویروس سنگینی است و امکان انتقال بیشتر از 1.5 متر در هوا را ندارد. روز دیگر می گویند تا هشت متر احتمال حرکت در هوا را دارد. مدتی بعد، از توانمندی برای انتقال همراه با رطوبت هوا سخن به میان آمده و روز بعد این فرضیه رد می شود. چه افرادی این بیماری را می گیرند؟ ابتدا می گفتند کودکان دچار این ویروس نمی شوند. بعد گفته شد که «خفیف می گیرند»  و امروز تعداد زیادی از کودکان در اقصی نقاط جهان بر اثر ابتلا به این بیماری تلف شده اند! و چه دردناک است غم از دست دادن عزیزان! پیر و جوان و کودک ندارد؛ قلب انسان به درد آمده و به آسانی التیام نمی گیرد!

چند روز قبل یک کارشناس، در برنامه ی زنده ی تلویزیونی تحلیل جالبی ارائه کرد که دارای جمله ی تأمل برانگیزی در میان انبوه اعداد و ارقام و توصیه ها و تحذیرها بود. او گفت: «عملکرد، اثرگذاری و واکنش های این ویروس خیلی پیچیده است!» شاید بتوان گفت منصفانه ترین عبارتی بود که در مورد این ویروس شنیده بودم! موجودی که نسبت به آن نادان بوده و با کلمه­ی "پیچیده"، این ندانستن را پنهان می کنیم!

اگر قرار بر شکست دادن است، باید بدانیم مشخصاً چه چیزی را؟ از چه راهی؟ و با چه ابزاری؟ می خواهیم شکست بدهیم. در اینگونه موارد، باید ادبیات مان را اصلاح کنیم. «شکست می دهیم» را به «می خواهیم شکست بدهیم» تغییر داده و بعد از آن به «می خواهیم؛ ولی نمی دانیم چگونه شکست بدهیم» تبدیلش کنیم.

معمولاً زمانی که از همه جا ناامید می شویم، تازه یاد آفریننده مهربانمان می افتیم؛ ولی بعد از دنیایی خسارت و ندامت!

قلبم قرص و محکم است؛ خدایی که در این سرزمین حیرت و سرگشتگی، بدون راهنما رهایمان نکرده؛ برایمان آقایی را قرارداده است تا در گمگشتگی ها راهنمایمان باشد. راهنمایی که راه مقابله و درمان هر ویروسی را می داند. کافی است به او مراجعه کنیم و از او بخواهیم! این که از چه راهی و چگونه راهنمایی مان می کند را نمی دانم؛ ولی با تمام وجود یافته ام و قلبم گواهی می دهد که آن دانای مهربان، سؤال هیچ حیرانی را بی پاسخ نمی گذارد!

شاید لازم باشد تا این بار با دقت بیشتری بنویسیم:

با_راهنمایی_نماینده_خدا_کرونا_را_شکست_می_دهیم

به نام مهرباني پروردگار؛

آن كس كه لطف و محبتش فراگير است و ما برخوردار از بخشايش او بوده و هستیم.

انتخاب

همه ی ما در زندگی، تجربه انتخاب کردن را داشته ایم. از انتخاب های بسیارساده تا انتخاب های خیلی مهم و اساسی که در زندگی اثرگذار هستند. بعضی از انتخاب ها تاثیر حیاتی در زندگی و آینده ی ما ندارند. مانند انتخاب رنگ کفش یا مدل کت و اگر در اینگونه موارد دچار اشتباه شویم، در زندگی ما چندان تاثیرگذار نخواهند بود. اهمیت انتخاب درست، جایی خود را نشان می دهدکه تاثیر مستقیم و بلند مدت بر زندگی ما داشته باشد: مثل انتخاب شغل، همسر و...

یکی از حساس ترین و پردغدغه ترین دوران زندگی افراد، زمانی است که می خواهند برای انتخاب همسر تصمیم گیری کنند. افرادی که ازدواج کرده اند، به خوبی به خاطر دارند که در این برهه زمانی، بخش قابل توجهی از فکر و ذهن، مشغول و درگیر این موضوع و حواشی آن بوده است. در این دوران، اهمیت مشورت و دریافت راهنمایی از کسانی که تجربیات خوبی در این زمینه داشتند، بسیار مهم و راه گشا بوده و آرامش بی نظیری را برای قلب و روح پر تلاطم انسان به ارمغان می آورد.

حیرت و سردرگمی در هنگام تصمیم گیری برای انتخاب های مهم و حساس، مشکلات فراوانی را برای انسان ایجاد می نماید و ضرورت دارد پیوسته به دنبال افراد متخصصی باشیم که برای ما راه را از چاه بنمایانند.

آفریدگار مهربان، علاوه بر عقل هدایتگر و روشنی بخش، هدیه ارزشمند دیگری نیز به ما انسان ها لطف فرموده و به واسطه این محبت ویژه، کمک های فراوانی را برای ما در تمام زمان ها، تدارک کرده است. او در طول تاریخ، همواره افرادی را برای راهنمایی آدمیان برگزیده و دانش و مِهر و دُرستی را در وجودشان نهادینه کرده و به ایشان ماموریت داده تا بر سر دوراهی های تصمیم گیری و دغدغه انگیز، دست ما را بگیرند؛ درست ترین انتخاب را به ما نشان دهند و راهنمای ما به سوی مسیر صحیح باشند.

راهنما و هدایت گر امروز ما کسی است که می توانیم در همه ی مسائل زندگی، -از کوچکترین تصمیم ها تا بزرگترین انتخاب ها- از هدایت و راهنمائی هایش بهره مند گردیم. او نماینده برگزیده خدا در این عصر، امام زمان ماست.

کافی است قبل از شروع هر کاری خود را در پناه لطف و محبت خداوند قرار داده، امورمان را با نام مهربانی پروردگار آغاز کنیم و از همان ابتدای هر تصمیم و کار، به آن آقای پُر مهر توجه کرده، از ایشان درخواست کمک و یاری نماییم. او خود، بهتر می داند کجا و چگونه ما را راهنمایی نماید تا بتوانیم درست ترین مسیر را تشخیص داده، انتخاب کنیم.

ای صاحب زمان، به حضورت دل جوان شود!

عدل و امید و عشق، خبر روز جهان شود!

به نام پروردگار و با یاد مهربانی های بی شمار او

نمایشگاه خوشنویسی

کارت دعوتی از یک استاد خوشنویسی برای شرکت در مراسم افتتاحیّه ی نمایشگاه خطِّ او به دستم رسید. همراه با خانواده به این مراسم رفتیم. پس از دیدار با جناب استاد و عرض ارادت و اظهار شادمانی از حضور در این مراسم، به بازدید از آثار باشکوه خط استاد مشغول شدیم.

مقابل هر تابلو، مبهوت می ایستادیم و هر چه نگاه می کردیم، سیر نمی شدیم. هر کدام از بازدیدکنندگان با گویش خاصّ خود این آثار را می ستود و سپس با شادمانی و شعف نزد خالق این آثار زیبا و ارزنده می رفت و ضمن تقدیر از استاد، به خاطر توفیق حضور در این نمایشگاه، ابراز خرسندی می کرد.

آنچه بیش از هر چیز دیگر در چهره ی بازدیدکنندگان نمایان می شد، احساس عجز و ناتوانی از خلق چنین آثاری بود. همین حسّ عجز؛ موجب اظهار بُهت، حیرت و ستایش می شد.

با خود گفتم: چرا ما ناتوان از خلق این آثار فاخر هستیم؟! به راستی چرا اگر چند نفر از ما با هم جمع شوند و تمام دقّت و تمرکز و توان خود را روی هم بگذارند، بازهم نمی توانند یکی از این آثار را بیافرینند؟! آن استاد خطّاط چه کار کرده که این تابلوهای شگفت انگیز را به راحتی می نویسد؟! علاوه بر تمرین زیاد، چه چیز دیگری عامل موفّقیّتش بوده است؟

اساتید این هنر زیبا، دو عامل را لازمه خطّاط شدن می دانند: یکی تمرین نظری و دیگری تمرین عملی.

منظور از تمرین یا به تعبیر اهل فنّ خوشنویسی، مشق عملی برای عموم افراد مشخّص است؛ امّا تمرین یا مشق نظری چیست؟

مشق نظری، خوب دیدن آثار خوشنویسی دیگران است.

خوب دیدن یعنی چه؟

عموم مردم، آثار هنری را چه در نمایشگاه خط و چه در مکان های دیگر می بینند، لذّت می برند و گذر می کنند. امّا یک خطّاط یا فردی که هنرآموز این رشته است، همین آثار را با نگاه دیگری می بیند. خوب دیدن یعنی دیدن تمام ریزه کاری های یک کلمه! هر حرکت قلم را با هر شیب و هر زاویه ای می بیند و درک می کند. ردّ پای قلم را در هر نقطه از یک حرف می بیند و حس می کند. مثلاً فقط در یک حرف "ی"، او با نگاهش می یابد که کجای حرف را با کلّ قلم و کجا را با سه دانگ قلم، کجا را با شیب کم و کجا را با شیب تند نوشته است. چرخش های قلم در هر نقطه را متوجه می شود. ریزترین حرکت ها را در اتّصالات، فاصله ها، رعایت نسبت ها و... می بیند و هر کدام از این ریزه کاری ها را تحسین می کند.

مجموعه ی همه ی این نکته های باریک تر از مو ست که منجر به خلق یک اثر هنری فاخر و خیره کننده می گردد و این مهم را آن هنرجوی بیننده ی اثر درک می کند. چون خوب دیده است و پس از آن مشق نظری دقیق، سعی می کند آنچه را که درک کرده، در مشق عملی اش به کار برد.

مثال ما در مواجهه با نمایشگاهِ زیبایی های طبیعت و عجایب زندگی خودمان، مثال بازدیدکنندگان عادی نمایشگاه خط است. می بینیم و لذّت می بریم و نهایتاً اگر کمی فرهیختگی به خرج دهیم، آن زیبایی را می ستاییم.

امّا خوب دیدن آثار، معنی دیگری هم می تواند داشته باشد؛ یک محبّت خداوند را می توان مثل هنرجوی دقیق خوشنویسی، مشق نظری کرد. هر قدر که می توانیم، به زوایا و نکات بیشتری از آن دقت کنیم. اگر به ریزه کاری های هریک از محبّت ها و نعمت های خدا خوب نگاه کنیم، اندکی بهتر قدرش را خواهیم دانست و جور دیگری آفریننده اش را ستایش خواهیم کرد.

خوب بنگریم و ببینیم در یک "بیدار شدن از خواب شبانگاهی" چه لطف هایی نهفته است که اگر بخواهیم به شماره درآوریم، ساعت ها باید برایش وقت صرف کنیم! از آن اولین لحظه ای که متوجه می شویم بیدار شده ایم و هوش و حواسمان مجدداً فعال شده است. همان لحظه آغازین که صداهای ریز اطراف را آرام آرام با گوش های خود می شنویم و می توانیم با اختیار خودمان، تک تک ماهیچه های کمر و گردن و دست و پا و... را تکان بدهیم و گرم و نرم بودن رخت خواب و بالش زیر سر را حس کنیم. آن زمانی که پلک های چشمانمان را اندکی باز می کنیم تا روشنایی های اطراف و تصاویر سقف و دیوار و ... کم کم در ذهن ما رنگ بگیرد و متوجه شویم که یک روز دیگر فرصت پیدا کرده ایم تا در این دنیا حضور داشته باشیم و مهربانی های خدا را بچشیم و...

وقتی مشابه دقّت در زوایای مختلف حرکت قلم در نوشتن یک حرف "ی"، به لطف های خدا نظر کردیم؛ در گستره ی محبّت های او به خودمان مبهوت می شویم و به عجز خود در ستایش و تشکر از او پی می بریم.

این جاست که این خوب دیدن را می توانیم در مشق عملی دیگر زوایای زندگی هم به کار بریم و به افکار و اعمال خود رنگ خدایی بزنیم.

پس خوب ببینیم!

مقابل هر تابلوی زیبای زندگی اندکی تأمّل کنیم و تلاش نماییم تا به ریزه کاری هایش دقت بیشتری داشته باشیم.

آنها را ببینیم. آفریننده شان را ستایش کنیم و از محبّت های او تشکّر نماییم.

به نام آفریدگار هستی

حمایت

زندگی کلکسیونی از روزهاست که هر روز اتفاقاتی را در دل خود دارد.

گاهی خوشی کاممان را شیرین و گاهی غم و افسوس گرمی زندگانی را به سردی بدل میسازند.

چه شیرین است در بر خویش یار و مونسی داشته باشی که چون لبخند بر لبت باشد، از خوش حالی بال در بیاورد و در ناراحتی تنهایت نگذاشته، پیوسته در غمت شریک شود.

حمایت کلمه ای وصف ناشدنی است که در مو به مو و لحظه به لحظه زندگی کاربرد دارد و اگر کسی حامی داشته باشد، رنگی از شادکامی و موفقیت به زندگی اش پاشیده است. گویی کلمه تنهایی و سرخوردگی هیچ گاه اختراع نگشته اند.

خدایي كه مهربان ترين مهربانان است؛ براي بندگانش يك حامي هدايتگر از جنس انسان اما بسيار برجسته، برگزيده تا بتواند با گرماي وجودش، سردی روزگار را از گرد وجود بندگان برهاند و نور حمایتش، موفقیت را برای آنان به ارمغان آورد.

دیگر؛ اینگونه تلخی فقر، گل لبخند را بر لبان هیچ کس نخواهد خشکاند. زیرا همگان در زندگی موفق عمل کرده؛ با حمایتش راه موفقیت را در زندگانی خویش یافته اند.

کافیست که به او بگوییم: ای فرستاده الهی؛ ای امام زمان و ای نور تابان! اینک در ظلمت های روزگار راه را بر من نشان بده و مرا نیکوتر از پدر و مهربان تر از مادر، راهنمایی کن!

به نام مهرباني پروردگار؛

آن كس كه لطف و محبتش فراگير است و ما برخوردار از بخشايش او بوده و هستیم.

راهنما

دنبال کردن ستارگان، پیوسته گمراهی راه را برای انسان واپسین زدوده است.

اعتماد به قطب نما در میان درختان جنگل، دل سپردن به فانوس دریایی در میان امواج خروشان و در این روزگاران، تکیه کردن بر جی پی اس، گمراهی در مسیریابی را به هیچ بدل کرده اند.

بسی مهتر از راه های زمینی، راه خوش بخت زندگی کردن است که از قدیم تا کنون، همواره دغدغه انسان ها بوده است.

باید راهی باشد، برایِ زندگی را خوش بخت زندگی کردن،

نه فقط زندگی را گُذَراندَن...

باید راهی باشد،

برایِ صبح ها با اُمید چشم گُشودَن،

برایِ شب ها با آرامشِ خیال خوابیدن...

اینطور که نمی شود!

نمی شود که زندگی را فقط گذراند!

نمی شود که تمام شدنِ فصلی و رسیدنِ فصلی جدید را فقط خُنَکایِ ناگهانیِ هوا یادَت بیاورد!

و یک آن چَشم باز کنی و خود را میانِ خزانِ زردِ زندگی بیابی...

آن راه همواره وجود داشته است!

خدایی که ستارگان را روشن بخشِ شب و خِرَد را وسیله ای برای ساختن ابزارهای مسیریاب قرار داده، قطعا چاره ای اندیشیده تا همگان به خوش بختی رهنمون شده، کامروا گردند...

خداوند مهربان، از سر مهر و محبت، راه بلدی را در هر زمان برگزيده که به جنبه های مختلف وجودی انسان برای رسیدن به خوشبختی آشنا باشد.

آن راه بلد فرستاده ایست آسمانی؛ که فقط با پیروی از او -همچون دنبال کردن ستارگان- به مقصد نهایی خواهیم رسید.

در این عصر، آن راه بلد امام زمان است. اگر همگان به وی اعتماد سازند و هدایت بخواهند؛ خوش بخت خواهند شد.

به نام مهرباني پروردگار؛

آن كس كه لطف و محبتش فراگير است و ما برخوردار از بخشايش او بوده و هستیم.

آیا بهتر از او کسی سراغ دارید؟

ثبت اولین تصاویر از سیاهچاله های فضایی، فرود اولین فضاپیمای چینی بر نیمه پنهان ماه، ساخت داروی جدید درمان افسردگی حاد، احیای سلول‌های مغز خوک پس از مرگ و... این‌ها مهمترین اخبار علمی جهان در سال گذشته میلادی بودند؛ البته پیش از خبر شیوع ویروس کرونا در چین.

ما انسان ها توانستیم فضا را در نوردیم. در علوم و فناوری های مختلف، دستاوردهای شگفت آور متعددی پیدا کردیم؛ اما چه کسی فکرش را می‌کرد که این انسانِ قوی و سلطه‌گر، این‌گونه مستأصل شود؟! یک ویروس در ابعاد نانو، بلای جانش شود و آدمیزاد از ترس آن به قرنطینه پناه ببرد! ویروسی که انگار تفاوتی میان سیاستمداران بزرگ و مردم عادی قائل نیست! دکتر تحصیل‌کرده و چوپان بی‌سواد برایش یکسان است! حتی میان آدم های پولدار و فقیر هم فرقی نمی گذارد! همه برایش یکسان هستند. موجودی که چند ساعت یا چند روز بیشتر عمر نمی‌کند، اما می تواند سال‌ها عمر انسان ها را کوتاه ‌کند!

با چشمان خود دیدیم که افراد سالم، ناگهان بیمار شدند. برخی بهبود پیدا کردند و متاسفانه شاهد بودیم که برخی از آشنایانمان بواسطه این بیماری از دنیا رفتند... دیدیم که چه راحت بالا و پایین ‌شدیم! دیگر برای ما رفتن پشه به بینی آن پادشاه و یا گیرکردن آب‌دهان در گلوی آن فرد؛ عجیب و غیر قابل باور نیست! ما از این خردترها را به چشم دیده‌ایم. کوچکی و عاریه بودن خودمان را دیده‌ایم.

در میان شلوغی اخبار بد از سراسر جهان، از میان چشم‌ها‌ی نگران مردم جهان، خدایا من با دیده‌ای نگران رو به سوی تو دارم. گرفتار و ناامید شده‌ام که به تو امید بستم. اگر دیر کرده‌ام به خودم ضرر رسیده است و تو ای پروردگارم نخواه که یک زیانکار بیش از این خسران ببیند!

خدوندا! من راه نجاتم را از تو می‌خواهم و دیگران را وسیله‌ی روزی رسانی تو به خودم می‌دانم. نجات را از تو می‌خواهم! نجات از بیماری‌ها و بلایا، نجات از تنها شدن و پوچ زندگی کردن، نجات از تباه شدن عمرم ...

خدای من! تو سرپرست من هستی، هرگاه به مشکل برخوردم، تو را خواندم و وقتی گرفتاریم رفع شد انگار نه ‌انگار که این من بودم که در وقت سختی بی‌قراری می‌کردم...

خداوندا من که سرمایه‌ی ماندگاری جز تو ندارم. ذره ذره‌ی وجودم نشان از تو دارد و تو را فریاد می‌زند: حتی همین حالا که درحال نوشتن هستم. حتی همین حالا که شما در حال خواندن این متن هستید...

صبر کنید، بگذارید کمی آرام‌تر جلو برویم. چه خوب است اگر با هم پیش برویم. از اینجا به بعد را کمی آرام‌تر بخوان! بگذار با هم حسش کنیم.

به صدای نفس کشیدنت گوش کن: هَه ............. هو ....

شمرده نفس بکش. بگذار مغزت فرصت شنیدن داشته باشد...

هَه ............. هو ....

هَه ............. هو ....

هَه ............. هو ....

چند لحظه چشمهایت را روی هم بگذار. شک ندارم که با هم یک چیز را می‌شنویم...

به قفسه‌ی سینه‌ و شِکَمت نگاه کن. چه بی‌ اجازه بالا و پایین می‌روند و چقدر خوب که خودشان کار بلد هستند!

دستت را روی قلبت بگذار ... تپش حیات را حس می‌کنی مثل من؟

چند سال است که برایت کار می‌کند؟ تو برای سالم ماندن آن چه کار ارزنده‌ای انجام داده‌ای؟!

من و تو این کلمات را روی کاغذ یا صفحه موبایل و مانیتور در می‌نوردیم. در این سفر دیدبان چشم چقدر همراه است ... همان دیده‌بان که درون غاری مخفی و محفوظ مانده. به اشاره‌ای کوتاه چپ و راست، بالا و پایین می‌کند و همه چیز را می‌یابد...

ببخشید، گرم نوشتن شدم و فراموش کردم آب‌دهانم را قورت بدهم! مهم نیست! خفه نمی‌شوم. هنوز فرصت دارم! یک فشار به انتهای حلقم وارد می‌کنم، راه حلقم باز می‌شود و آب دهانم با سرعت به پایین کشیده می‌شود. هنوز فرصت بودن دارم!

تو هم مثل من حس می‌کنی این جهان پیچیده‌ی درونت را؟ حس می‌کنی آن نهرهای روان خون را که شعبه‌شعبه شده و به همه جای بدن حتی سر انگشتانت سرک می‌کشند. هیچ‌گاه از جریان نمی‌ایستند و هیچ‌گاه خشک نمی شوند!

آیا تو هم مثل من می یابی او را؟! آن کسی را که در حال گرداندن من و توست؟! خداوندی که درون ما نیست ولی بر ما احاطه دارد! قلب‌هایمان را زیر و رو می‌کند و حال ما را می‌گرداند. زنده می‌کند و زنده را نگاه می‌دارد. خداوندی که به او متکی و وابسته هستیم! فقر و کوچکی خودم را وجدان می‌کنم. سر تا پا نیاز هستم و او سراسر بی‌نیاز!

حالا دانسته‌های قدیم و لقلقه ها‌یی که فقط بر زبانم جاری بودند، بر جان من نشسته و من بار دیگر با تمام وجود می‌یابم آنچه را که در گوشه‌ی ذهن من جا خشک کرده بود!

خدای مهربانم، من از تو متشکرم به خاطر همه‌ی لطف ‌هایی که به من کرده‌ای و سعی می کنم قدرش را بدانم. می‌خواهم فقط برای رضای تو کار کنم. می خواهم شکر گزارت باشم و جویای باب رحمتت هستم.

مهربانا! می‌دانم که هر چیزی در و بابی دارد. باب رحمت تو چیست؟ دستِ بدهکارِ نیازمندِ آبرودار را گرفتن؟ یتیم‌نوازی کردن؟ از جیب یا جان مایه گذاشتن؟ دعا یا نماز خواندن؟ ....... این‌ها که تمام نمی‌شوند و هرچه بیشتر فکر کنم، بیشتر و بیشتر سردرگمم می‌کنند. مگر می‌شود که تو خدای خیرخواه باشی و بابِ رحمت و آغوش مهربانیت را به ما نشناسانی؟ آن درِ خیر و رحمتی که همه‌ی فضل و کرمت از آن عبور می‌کند!

به یاد دارم وقتی در کلاس درس، معلم یا استاد می‌گفت از اینجای کتاب تا آن بخش را "خودتان بخوانید و یاد بگیرید"، ما به هم نگاه می‌کردیم و زیر لب می‌خندیدیم. آخر مگر می‌شود معلم نداشت! مگر می‌شود کسی را برای راهنمایی و هدایت ما قرار نداده باشی و ما را به خودمان و یا فرد حیرانی شبیه خودمان سپرده باشی؟!

دنبال یک معلم هستم که بتوانم با او درد و دل کنم. از او بخواهم و او جواب صحیح را بداند! به دامان او چنگ بزنم و رهایش نکنم. او کلام من را بشنود و امینم باشد. کسی را سراغ دارید؟

من کسی را یافته‌ام که همه‌ی این خوبی ها در او جمع شده است!

عزیز خداوند است و خدا دوست دارد هر آنکه محبت آن عزیز را در دل داشته باشد!

کسی که سال‌هاست راهنمای گمشدگان در ظلمات و تاریکی‌هاست!

دستگیر آنهایی است که دستشان تهی است!

آبروی کسی هست که آبرویی ندارد!

آن آخرین ذخیره‌ی خداوند، آقا و صاحبِ زمان ما که هرگاه کسی هدایت را از او جویا شود، بدون شک مسیرش را گم نمی‌کند و عمرش تباه نمی‌شود!

آیا بهتر از او کسی سراغ دارید؟

به نام مهرباني پروردگار؛

آن كس كه لطف و محبتش فراگير است و ما برخوردار از بخشايش او بوده و هستیم.

روزهای خوش

این روزهایمان که شاهد خلوتی خیابان ها، کم رونق شدن بازارها و شلوغی بیمارستان ها هستیم، می تواند نشانه باشد.

بستگی به زاویه نگاهمان دارد!

وقتی به نوروز امسال نگاه کرده و آن را با سال های قبل مقایسه می کنیم و تفاوت ها را می بینیم، می توانیم زاویه نگاه دیگری داشته باشیم. برای این کار لازم است تا از کلیشه ها فاصله بگیریم و خارج از چارچوب های همیشگی، نوع دیگری فکر کنیم.

آنچه داشته ایم، بیشتر خودش را به ما نشان می دهد و اکنون تمام سعی و تلاش پرسنل زحمتکش بیمارستان ها و مراکز درمانی و مدافعان سلامت و دیگر انسانهای خیرخواه این است که اوضاع را به شرایط آسایش آن روزگار برگردانید.

 ما تجربه ای از فضایی بهتر از آنچه داشته ایم را نداریم و نهایت خواسته مان بازگشت به وضع پیشین است. اما این شرایط می تواند سبب شود تا کمی خارج از چارچوبهای کلیشه ای فکر کنیم و در طلب وضعی بهتر از گذشته هم برآییم.

این روزهایمان می تواند نشانه باشد. بستگی به نوع نگاهمان دارد و آنکه چه خوب می‎شد ما شرایطی را برای خودمان ایجاد می کردیم که دیگر با چنین بحران وسیعی رو به رو نشویم. اما مگر می شود؟

"پروردگار مهربان به ما بشارت داده که اگر بخواهید می توانم شما را از این شرایط خارج کنم و بهتر از این سرنوشت را هم برای شما رقم بزنم.

برای شما کسی را قرار داده ام که چون به او رجوع کنید از هدایتش بهره مند می شوید. با مراجعه به او در زندگی، مسیر درست را به دست می آورید.

با هدایت و کمک خواهی از او می توانید از گمراهی ها و وسوسه های شیطان دور شوید و قدم در راه خوشبختی بردارید و راه را ازچاه باز شناسید و رضایت مرا به دست آورید. کافی است تا با او صحبت کنید و مشکلاتتان را مطرح کنید تا با قدرتی که من به او دادم، شما را هدایت وراهنمائی کند. بدانید که او همچون پدری مهربان دست شما را می گیرد و راه از چاه می نمایاند."

سخنی با کادر سلامت، بهداشت و درمان:

در این روزها و اتفاقات اخیر، شما کادر درمانی خوش درخشیدید! همگان زحمات شبانه روزی شما را می بینند که چه پرتلاش به فکر نجات جان انسانها هستید و با از خود گذشتگی‌تان مورد توجه خداوند متعال و حضرت صاحب الزمان علیه السلام قرار گرفته اید.

شما اکنون فرصت ویژه ای را در دست دارید!

آنچه خوبی و خیر حقیقی است را از خدای مهربان درخواست کنید تا از سوی پروردگار عالم بهترینها برایتان و برای همه مردم جهان تقدیر شود!

از پدر مهربان و هدایتگر همه ما، امام عصر علیه السلام، بهترین ها را برای خود و دیگران درخواست کنید!

از آن پدر مهربان بخواهید تا چراغ هدایتی برای بشریت روشن کنند و انسان ها را راه بنمایانند.

مصاحبه اختصاصی تبیان با حجت‌الاسلام حیدری کاشانی

یکی از دغدغه‌های مهم امروز جامعه بشریت، غیبت امام عصر(عج) است. محرومیت بشر امروز از وجود پر برکت امام زمان(عج) مشکلات و مصیبت‌های بسیاری در پی داشته. تک تک بشریت برای آماده‌سازی شرایط ظهور، نقش دارند و باید تلاش کنند اما مهم‌ترین نهاد، خانواده است که اگر رنگ مهدویت بگیرد، نقش پررنگی در مهیا کردن شرایط ظهور و تربیت انسان آنگونه که امام زمان(عج) می‌پسندند ایفا خواهد کرد.

حجت‌الاسلام حیدری کاشانی، کارشناس مباحث مهدویت، درگفت‌و‌گو با تبیان خصوصیات خانواده مهدوی را بیان کرد و با استفاده از صفات خاندان انبیا که در قرآن به آن پرداخته شده، ویژگی‌های خانواده مهدوی را تبیین کرد که در ادامه آن را می‌خوانید.

خانواده مهدوی همان خانواده قرآنی است

در قرآن کریم[1] به اصل ازدواج توصیه شده و بعد از آن تربیت خانوادگی مدنظر گرفته شده است. در قرآن ۲۲۰۰ آیه در مورد پیامبران الهی داریم که خداوند در وصفشان می‌فرماید: «أُولَئِكَ الَّذِینَ هَدَى اللَّهُ فَبِهُدَاهُمُ اقْتَدِهْ»[2] ما همه پیامبران را در عرصه‌های مختلف اجتماعی، خانوادگی و تربیتی هدایت کرده‌ایم، شما نیز به آنها اقتدا کنید. این آیات در مورد ۲۵ پیامبر است که نامشان در قرآن کریم بیان شده است. قرآن به شرح مباحث خانوادگی برخی از پیامبران پرداخته که آنها را به عنوان الگوی کاملی برای خانواده مهدوی می‌توان معرفی و درس‌های متعددی از این خانواده‌های قرآنی گرفت. از حضرت آدم و حضرت حوا اولین خانواده بشری آغاز شده و به خانواده محمدی ختم می‌شود و ثمره آن، خانواده فاطمی و علوی است که در سوره انسان، این خانواده توصیف شده است. ما ۱۲ الگوی خانواده پیامبرانه داریم که سلوک تربیتی هر کدام به نحوی سلوک خانواده مهدوی را آموزش می‌دهد.

1- خانواده حضرت آدم و حضرت حوا: خانواده حضرت آدم(ع) و حضرت حوا(س) اولین خانواده بشریت‌اند که سلوک تربیتی آنها تائبانه و مستغفرانه است و جایگاه توبه در این خانواده کاملا ملموس و محسوس است. خانواده مهدوی نیز باید از تمام خطاها و گناهانی که دارد دائم در توبه و استغفار باشد و از تمام نگرش‌ها، روش‌ها و منش‌های غلط که بین انسان و خدا فاصله می‌اندازد فاصله گرفت و همه اعضای خانواده با یک رویکرد مستغفرانه حرکت کنند.

2- خانواده یعقوبی: وقتی فرزندان حضرت یعقوب دچار خطا شدند، این حضرت برای اصلاح آنها یک انقلاب عظیم در وجودشان ایجاد و روح انتظار را در خانواده برای رسیدن به یوسف نهادینه کرد و این همان چیزی است که باید در خانواده‌ی مهدوی مورد توجه جدی قرار گیرد.

3- خانواده یوسفی: زیباترین داستان زندگی خانوادگی هر کدام از ما می‌تواند این باشد که مانند حضرت یوسف(ع) با وجود دام‌های گسترده شیطان، هنر گناه‌گریزی داشته و تربیت عفیفانه‌ای داشته باشیم.

4- خانواده شعیبی: حضرت شعیب(ع) دخترانش را غیورانه و حیا مندانه تربیت کرد. اگر حضور بانوان در جامعه ضرورت پیدا کرد، این حضور باید همراه با حیا و عفت باشد؛ متاسفانه امروز در جامعه کمتر به بحث حیا و عفت پرداخته می‌شود و این مهمترین عاملی است که خانواده‌ها را به سمت شیطان می‌کشاند. در خانواده مهدوی باید روابط و سلوک حیامندانه شعیبی توسعه یابد.

5- خانواده موسوی: با تربیت دریادلی و شرح صدر مانند حضرت موسی(ع) می‌توان به عاقبت بخیری رسید. ریشه بسیاری از ناهنجاری‌های خانوادگی به خاطر تنگ نظری‌ها است؛ باید در محیط خانواده دریادل و صبور باشیم.

6- خانواده ایوبی: حضرت ایوب(ع) و همسرش نماد خانواده‌ای‌اند که دچار یک سری از بلاها و مصیبت‌های فوق‌العاده شدند. بیماری حضرت ایوب، حدود ۹ سال طول می‌کشد. ولی همسرش صبوری و پایداری می‌کند و پای این مرد می‌ماند در حالی که همه ایوب را تنها می‌گذارند، او ثابت قدم و وفادار می‌ماند تا فضل و لطف الهی شامل این خانواده می‌شود. خانواده ایوب الگویی است برای خانواده‌هایی که دچار مصیبت و بیماری شده‌اند؛ انسان باید به صورت مستمر صبور باشد و شکر خدا را در همه احوال به جا آورد.

7- خانواده داودی: با تربیت نمازمحورانه و سحرخیزی مانند حضرت داود(ع) به یکی دیگر از الگوهای خانواده مهدوی می‌رسیم. اگر می‌خواهیم به جایگاه‌های رفیع در دنیا و آخرت برسیم، باید نمارمحور و اهل سحرخیزی باشیم و این امر را در بین تک تک افراد خانواده نهادینه کنیم تا دعاهایمان مستجاب شود.

8- خانواده سلیمانی: حضرت سلیمان(ع) قدرت و ثروت فراوانی داشت اما از شکرگزاری در مقابل خداوند غافل نبود و بسیار شکرگزار بود. باید بدانیم به هر درجه و جایگاهی در دنیا رسیدیم، همه به برکت خداوند متعال است؛ پس در همه احوال باید شکرگزار باشیم و بدانیم از خود هیچ نداریم. تربیت شکورانه عامل مهمی در خانواده مهدوی است.

9- خانواده زکریایی: حضرت زکریا(ع) و همسرش نماد خانواده‌ای‌اند که فرزنددار نمی‌شدند و فرزند داشتن به عنوان آرزوی آنها و تمنای آنها از خداوند بود. خداوند می‌فرماید ما به علت وجود سه شاخصه اخلاقی در این خانواده، حضرت یحیی(ع) را به آنها عنایت کردیم. یحیی(ع) فرزند بی‌نظیری است که شباهت بسیاری به امام حسین (ع) دارد. در آن خانواده تربیت سابقانه(یعنی سبقت به سمت خیرات)، تربیت خاضعانه و خاشعانه(یعنی در مقابل خدا خاضع و خاشع بوده و در مقابل خدا تکبر نداشتند) و تربیت دعامحورانه؛ با اینکه از سن فرزندآوری آنها گذشته بود اما از لطف و فضل خدا ناامید نبودند و دعا می‌کردند و از خدا طلب می‌کردند. خانواده‌ی مهدوی باید بر مبنای خضوع، دعا و سبقت در خیرات پایه‌گذاری شود.

10- خانواده ابراهیمی: حضرت ابراهیم(ع) با همسرش هاجر مهاجرت می‌کنند. شعار اصلی حضرت ابراهیم(ع) "انا مهاجر ربی" بود؛ من مهاجر به سمت پروردگارم هستم. البته این مهاجرت در خانواده ابراهیمی به اوج خود می‌رسد و برای رضای خدا به بیابانی بی‌آب و غذا هجرت می‌کنند و سختی‌های بسیاری متحمل می‌شوند.
در خانواده مهدوی نماد اصلی آن مهاجرت از معصیت است. در خانواده مهدوی که همان خانواده قرآنی یا همان خانواده پیامبرانه است باید شعار تک تک اعضا خانواده‌اش، مهاجرت از معصیت باشد که خیلی بالاتر از ترک معصیت است. مهاجرت یعنی هر روزی که بر عمر این خانواده افزوده می‌شود، فاصله گرفتن قلب، روح، دل و جان اعضای خانواده از معصیت که تحت ولایت شیطان است بیشتر و بیشتر شود. مشکل عموم ما این است که ما مسافر شدیم اما مهاجر نشدیم. مسافر گشتی می‌زند و به مبدا باز می‌گردد. یعنی به سر سفره گناه و معصیت برمی‌گردد. اما مهاجر از مبدا می‌رود که در مقصد اقامت کند و دیگر بازگشت نداشته باشد. اصلی‌ترین عملیات کاربردی در مورد گناه، مهاجرت از معصیت است.
از آیت الله بهجت(ره) پرسیدند که می‌شود به دستورات عرفانی دیگران با اجازه شما عمل کنیم. ایشان فرمود: عرفا و اولیا زحمت بسیاری برای اسلام کشیده و راه و روش خاص خود را داشتند اما راه و روش عارفانه من ترک معصیت و مهاجرت از معصیت است. این مهاجرت از معصیت باید به جایی برسد که همه اعضا و جوارح(اعضای ظاهری بدن) و جوانح(اعضای باطنی بدن) از معصیت مهاجرت کنند که این مهاجرت از اهمیت بالایی برخوردار است.
خانواده مهدوی باید به جایی برسد که حتی در ذهن آنها گناه خطور نکند چه برسد که انجام دهند.

 در زندگی ابراهیمی نکته دیگری درخشان است. تربیت خانواده مهدوی باید بت‌شکنانه و شیطان‌ستیزانه باشد؛ اگر این شد فرزندانی اسماعیل‌گونه خواهند داشت که حاضرند، در راه دین و خدا سر بدهند و اعتراض هم نکنند.

11- خانواده محمدی: پیامبر اکرم و حضرت خدیجه(س) در راس این خانواده‌اند که بسیار صبور و مقاوم و پایدار بودند. ایشان با تربیت محبوبانه و محبانه، خانواده رحمانی ایجاد کردند. باید فرزندانمان را در این افق تربیت کنیم تا به مقام امام‌المتقین برسیم؛ اگر خانواده ما محمدی شد، به یقین خداوند عاشق این خانواده شده که چیز کمی نیست.

12- خانواده علوی و فاطمی: ثمره خانواده محمدی، برترین، بالنده‌ترین، جامع‌ترین و کامل‌ترین خانواده که همه شاخصه‌های سایر خانواده‌های رحمانی را در خود جای داده، خانواده علوی و فاطمی است. پیامبر اکرم(ص) فرمودند: اقتدا کنید به زهره زهرای من. این فرمایش هم بعد عرفان فردی و هم جنبه خانوادگی را در نظر دارد. جامع‌ترین الگوی خانواده مهدوی فرزندان این خانواده است؛ امام حسن، امام حسین، زینبین(ع). در این خانواده نحوه تربیت فرزندان دختر و پسر به روی ما گشوده می‌شود. سلوک خانواده مهدوی همان خانواده قرآنی است که همان ویژگی‌ها و الگوهای خانواده قرآنی را به حد اعلا در جمال و جلال علوی جلوه می‌دهد و ظهور و بروز یافته است. این خانواده می‌تواند زادگاه و پرورشگاه یاوران حضرت مهدی(عج) باشد، که در زمره رهبران آینده جهان، ایفای نقش کنند.

پی‌نوشت‌ها:
[1] نور، آیه ۳۲
[2]انعام، 90

مدیریت اضطراب مالی در روزهای بحرانی کرونا

 

چند راه‌کار برای مدیریت استرس در ایام قرنطینه

 

مراقب خودتان باشید
طبیعی است که در این روزها از خودتان غافل شده باشید اما این را به خاطر داشته باشید که برای مبارزه با مشکلات باید انرژی لازم را داشته باشید. یک رژیم غذایی ناسالم، خواب ناچیز و کمبود استراحت، فقط استرس شما را بیشتر می‌کند. برای مراقبت از جسم و روانتان تا جایی که می‌توانید تلاش کنید و مراقبت از خود اولویت اولتان باشد.

 همسرتان را کنترل نکنید!

۳۰ چالش شرکت‌ها درشرایط کرونا

به باور مایکروسافت، ویروس کرونا برای همیشه شیوه کار و آموزش را تغییر خواهد داد

 

 

 

توییتر تلگرام

 

مایکروسافت با اشاره به استفاده از برنامه تیمز (Teams) پیش‌بینی می‌کند که جهان‌گیری ویروس کرونا جدید نقطه‌ی عطفی در راستای تغییر دائمی در روند کار و آموزش به‌حساب می‌آید. استفاده از مایکروسافت تیمز در چند ماه گذشته با شیوع ویروس کرونا رشد چشم‌گیری داشته و کاربران فعال روزانه این سرویس تنها در یک هفته از ۳۲ میلیون به ۴۴ میلیون کاربر رسیده‌است. در حالی که کاربران مایکروسافت تیمز روزبه‌روز بیشتر می‌شوند، مایکروسافت خبر از شکل‌گیری روند دورکاری جدیدی می‌دهد تا بر تغییر رویه کاری فعلی تاکید کند.

به دلیل شیوع ویروس کرونا، افراد بیشتری از قابلیت‌های ویدیویی سرویس تیمز استفاده کرده و مایکروسافت شاهد رکورد ۲.۷ میلیارد دقیقه جلسات ویدیویی کاربران در سرویسش بوده‎؛ این عدد ۳ برابرِ آمار ۹۰۰ میلیون دقیقه‌ای ثبت‌شده در اوایل فروردین، حدود زمانی است که کسب‌وکارها به دورکاری روی آوردند. کاربران از مکالمات ویدیویی تیمز بیشتر از هر زمان دیگری استفاده می‌کنند و تماس‌های ویدیویی رشد ۱۰۰۰ درصدی را تجربه می‌کند. طبق گفته‌ی مایکروسافت کاربران هلند و نروژ با استفاده از تماس ویدیویی در حدود ۶۰ درصد مواقع، بیشترین استفاده‌کنندگان از قابلیت تماس ویدیویی هستند. این عدد برای کاربران آمریکا و انگلستان به ترتیب ۳۸ و ۴۷ درصد است.

درصد جلسات تیمز که شامل تماس ویدیویی هستند (به تفکیک کشور - نروژ و هلند بالاترین درصد استفاده از تماس‌های ویدیویی را دارند)

مهندسان مایکروسافت در پشت صحنه در تلاش هستند تا از کفایت ظرفیت‌های این شرکت برای تمام کاربران اطمینان حاصل کنند. مایکروسافت تیمز در اروپا مشکل اندکی پیدا کرد که به دلیل افزایش نجومی کاربران در کشورهایی مانند ایتالیا بود و باعث غافل‌گیری مایکروسافت شد. جرد اسپاتارو، مدیر مایکروسافت ۳۶۵ می‌گوید:

با بالاگرفتن اوضاع در اروپا، الگوهای جغرافیایی مشاهده شده مطابق انتظارات ما نبود. صادقانه بخواهم بگویم، ما غافل‌گیر شدیم. مشکلاتی که مشاهده شد، نتیجه‌ی تلاش ما در اعمال سریع تغییرات موردنیاز بود.

کسب‌وکارها دفاتر، تماس‌ها و جلسات با مشتریان خود را آنلاین کرده و از این رو تعداد درخواست‌های استریم در سرویس استریم ویدیو این شرکت افزایش یافته‌است. مایکروسافت هم‌اکنون محدودیت ده‌هزار کاربری را به صدهزار کاربر افزایش داده تا شرکت‌های بیشتری به استفاده از سرویس تیمز این شرکت رغبت پیدا کنند.

آمار رشد کاربران سرویس تیمز مایکروسافت بر خط زمانی شیوع کرونا (ترجمه: زومیت)

افزایش تقاضا، اولویت‌بندی مایکروسافت برای ویژگی‌های تیمز را دست‌خوش تغییر کرد. تصاویر پس‌زمینه‌ی دلخواه بالاخره برای همه در تیمز، پس از گذشت یک‌سال از معرفی اولیه، در دسترس است. قابلیت بالا بردن دست که ماه پیش معرفی شد اواخر این ماه در دسترس خواهد بود. مسئولان جلسات‌ نیز از امروز قادر خواهند بود با کلیکی ساده اشخاص را از جلسه بیرون کنند.

 مایکروسافت همچنین در حال کار روی نمای تماس‌ها در تیمز است تا کاربران بیشتری بتوانند نمایش داده شوند. سران مایکروسافت اخیرا از یکی از قابلیت‌های زوم (Zoom) که به کرات مورد استفاده قرار می‌گیرد، رونمایی کرده‌‌اند. با این قابلیت می‌توانید همه کاربران حاضر در گفت‌وگو را به سادگی و در ظاهری گالری مانند ببینید.

تیمز امروزه از چهار نفر پشتیبانی می‌کند؛ اما ما می‌دانیم که بسیاری از افراد به جلسات بیشتر از ۴ نفر نیاز دارند و می‌خواهند افراد بیشتری را در کادر خود ببینند. از این رو ما اولویت‌های خود را تغییر داده تا به سرعت این قابلیت را در تیمز فراهم آوریم و افراد بیشتری بتوانند همزمان مکالمه داشته‌باشند.

در دوره‌ی کار در خانه، وب‌کم‌ها و لپ‌تاپ‌ها به سرعت در فروشگاه‌ها به فروش می‌روند؛ زیرا کاربران نیاز به تجهیزات برای کار و یادگیری از خانه دارند. مایکروسافت الگوهایی مشابه را در شبکه‌ی تامین می‌بیند.

طبق گفته اسپاتارو دوران رایانه‌ی رومیزی بازگشته‌است. مردم در حال تشخیص کارایی بیشتر رایانه‌های شخصی نسبت به آیپد برای کار از خانه‌ هستند؛ البته استفاده با دستگاه‌های موبایل از تیمز نیز بیشتر شده‌است. این افزایش به مصارف آموزشی و درمانی افراد از تیمز نسبت داده می‌شود.

چه اتفاقی پس از اتمام همه‌گیری می‌افتد؟ برای من روشن است که هنجار جدیدی وجود خواهد داشت. اگر به اتفاقات چین و سنگاپور بنگرید، متوجه منظور من خواهید شد. افراد در این کشورها به سرکار خود برنگشته و به روند دورکاری خود ادامه داده‌‌اند. محدودیت‌هایی جدید در جامعه و الگوهایی نو در نحوه کار افراد ایجاد شده‌است.

نمایی از سرویس مایکروسافت تیمز

پس از حذف محدودیت‌های ایجاد شده دولت چین به دلیل شیوع ویروس کرونا، مایکروسافت هنوز میزبان دو برابر کاربر از این کشور در مقایسه با انتهای ژانویه است. تعداد کاربران فعال روزانه‌ی چینی در تیمز نیز هفته به هفته در حال افزایش است. این موضوع نشان‌ می‌دهد که شاید سایر کشورهای دنیا نیز خود را با واقعیات جدید جامعه پساهمه‌گیری وفق دهند. سنگاپور نیز مدلی تنظیم کرده که در شرایط وقوع شیوع، کارگران و دانش‌آموزان را به خانه می‌فرستد. هنجار جدید قرار نیست مانند سابق، برگشتن همه به سرکارشان باشد. هنجار جدیدی شکل خواهد گرفت که ما را مجبور به استفاده از این ابزارهای جدید برای مدتی طولانی خواهد کرد.

مایکروسافت همچنین مواردی را مشاهده کرده است که کارکنان پس از دورکاری دیگر نمی‌توانند به رویه‌ی سابق خود برگردند.

ساده‌ترین مثال، اهمیت چت در یک جلسه است. ما دیگر این موضوع را تصادفی ندانسته و آن را روشی جدید برای مشارکت افراد در بحث می‌دانیم.

این روش، مشارکت افراد در بحث‌های ویدیویی را بهبود بخشیده و امکان ارائه پیشنهادها و فیدبک‌ها آنی را تسهیل می‌کند.

یک مراسم عروسی برگزار شده در زوم

مایکروسافت تنها شرکتی نیست که بر دورکاری تمرکز دارد. رقبایی مانند اسلک، گوگل و زوم نیز شاهد رشد چشم‌گیری در کاربران خود بوده‌اند. زوم به دلیل مشکلات امنیتی و حریم شخصی و روش‌های خلاقانه‌ای که کاربران از آن استفاده می‌کنند، خبرساز شده‌است. مایکروسافت با وجود تحت نظر گرفتن دقیق زوم، حال با مشکلات پیش‌آمده برای این شرکت، درباره رشد کاربران آن نگران نیست.

در مایکروسافت، حریم شخصی و امنیت همیشه در بطن شخصیت و هدف ما بوده‌است. شما در سایر شرکت‌ها شاهد آن هستید که تمرکزشان را بر راحتی و آسانی کاربران در مکالمات می‌گذارند؛ اما جوانب امنیتی و خصوصی را در نظر نمی‌گیرند. از این رو امنیت و حریم شخصی پس از توسعه ویژگی مدنظر توسعه می‌یابد. در جهانی هستیم که نمی‌توانید در آن چنین دیدگاه ساده‌ای نسبت به مصرف‌کننده داشته‌باشید. در این صورت با مشکلات متعددی مواجه خواهید شد.

مایکروسافت باور دارد که موج افزایش درخواست برای تماس‌های ویدیویی به مرور زمان کاهش می‌یابد و تیمز نیز قابلیت‌های بسیار بیشتری علاوه بر تماس ویدیویی در چنته دارد.

من حس می‌کنم که کنفرانس ویدیویی به تنهایی برای انجام کارها کافی نیست. به مرور زمان شاهد بالا و پایین‌هایی در استفاده از کنفرانس ویدیویی خواهیم بود. بخش بسیاری از چیزی که شاهد آن هستیم، گذرا است. احتمالا در رویدادهایی مانند عروسی که یک‌بار اتفاق می‌افتند به طور فیزیکی حضور پیدا خواهیم کرد.

پرواضح است که مایکروسافت تغییرات ناشی از جهان‌گیری را دائمی می‌داند.

من واقعا حس می‌کنم که [این جهان‌گیری] نقطه‌ی عطفی برای شیوه کار کردن و آموختن ما محسوب می‌شود؛ زیرا اتفاقاتی در حال افتادن است که اذعان دارند ما هیچ‌گاه به روش سابق بازنخواهیم گشت.

شرکت‌های بزرگ در حال تقویت زیرساخت‌های ارتباطی

شرکت Cloudflare که در زمینه تامین زیرساخت‌های اینترنتی فعالیت دارد، اخیرا اعلام کرده که حجم ترافیک اینترنت بین ماه‌های ژانویه تا مارس، حدود ۲۵ درصد افزایش یافته و به همین منوال، درخواست‌ها برای سرویس‌های آنلاین نیز رشد چشمگیری را تجربه کرده‌اند.

اکنون دیدارهای چهره‌به‌چهره جای خود را به تماس‌های ویدئویی داده‌ و بسیاری از افراد، به استفاده از اپلیکیشن‌های ویدئوکنفرانس همانند زوم روی آورده‌اند. استفاده از خدمات سرگرم‌کننده نیز رشد محسوسی داشته به‌طوری که میزان رجوع کاربران به فروشگاه بازی آنلاین Steam، چند برابر شده است. تنها طی چند روز اخیر، 24 میلیون کاربر به‌طور همزمان به حساب کاربری خود در این فروشگاه وارد شدند که رشدی 25 درصدی را به نسبت ماه فوریه نشان ‌می‌دهد. از طرفی دیگر، فروشگاه‌ها و سوپرمارکت‌های آنلاین نیز با حجم انبوهی از خریدار روبه‌رو شده‌اند و افراد به ناچار مجبورند تا ساعت‌ها پشت صف مجازی برای خرید کالاهای خود به انتظار بنشینند.

حال سوال اینجاست که اینترنت چگونه ‌می‌خواهد پاسخگوی این حجم بی‌سابقه مصرف و هجوم کاربران باشد؟ اگرچه در این روزها، شاهد کاهش سرعت اینترنت وای‌فای، کند شدن بارگذاری وب‌سایت‌ها، قطع و وصل شدن تماس‌های ویدئویی و مواردی از این قبیل بوده‌ایم اما ارائه خدمات اینترنتی با توجه به شرایط فعلی جهان، قابل‌قبول است.متیو روفان، از محققان دانشگاه آدلاید استرالیا که وظیفه مدیریت پروژه‌ای تحت‌عنوان Internet Topology Zoo را بر عهده دارد، در این رابطه ‌می‌گوید: اینترنت اکنون به‌شدت در حال تقلاست تا بتواند خود را با این تغییر و تحویل، وفق دهد. پاول بارفورد از دانشگاه ویسکانسین  نیز که پروژه‌ای تقریبا مشابه را در زمینه نقشه‌برداری اینترنتی مدیریت ‌می‌کند، ‌می‌گوید: این روزها همه منتظر شنیدن خبرهای بدی درخصوص اینترنت و خدمات مبتنی بر این پدیده هستند. هرچه میزان مصرف ما از اینترنت بیشتر شود، به همان میزان احتمال بروز نقص و عیب در این پدیده افزایش ‌می‌یابد. اما در حال‌حاضر، قطعی‌ها به‌صورت مقطعی و منطقه‌ای رخ ‌می‌دهند و تاثیر فراگیر و جهانی ندارند.

   تغییر زمان پیک مصرف اینترنت

متیو پرینس، مدیرعامل Cloudflare معتقد است که علاوه‌بر افزایش کلی میزان مصرف، شدت استفاده از اینترنت در زمان‌ها و مکان‌های مختلف نیز تغییر کرده است. به‌عبارت دیگر، قبل از شیوع کرونا، بعد از ساعت 7:30 شب، شاهد اوج مصرف اینترنت بودیم اما این روزها، پیک مصرفی اینترنت به ساعات قبل از ظهر رسیده است. این امر ‌می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد؛ برای مثال بسیاری از دانشجویان و مردم عادی، ساعات قبل از ظهر را برای برگزاری کلاس‌های مجازی یا کنفرانس‌های ویدئویی خود انتخاب ‌می‌کنند.

با این حال، شرکت Cloudflare معتقد است که افزایش مصرف اینترنت در همه جای جهان، یکسان نیست. برای مثال در ایتالیا شاهد افزایش 40 درصدی مصرف بوده‌ایم اما در کره‌جنوبی میزان افزایش مصرف، بسیار کمتر از اینها بوده است.این شرکت همچنین، اطلاعاتی را در قالب نقشه‌هایی از مصرف اینترنت در بخش‌های مختلف جهان ارائه و نشان داده که چگونه، مصرف اینترنت از مراکز شهرها و پایتخت‌های بزرگ کاهش یافته و به حومه شهرها منتقل شده است.

این رشد بی‌سابقه در مصرف اینترنت، در کانون توجهات قرار گرفت به‌طوری که اخیرا از پلتفرم‌های محبوبی همچون یوتیوب، نتفلیکس و همچنین دیزنی‌پلاس خواسته شد تا کیفیت ویدئوها و تصاویر خود را به منظور کاهش ترافیک مصرفی، کم کنند. درواقع ویدئوها بیش از نیمی از اینترنت مصرفی کاربران را به خود اختصاص ‌می‌دهند.

در اقدا‌می‌مشابه، شرکت‌های سونی، مایکروسافت و ولو که با Steam کار ‌می‌کنند، ارسال به‌روزرسانی ویدئویی خود را به حداقل رسانده‌اند یا آن را به زمان‌هایی موکول کرده‌اند که میزان مصرف اینترنت، پایین است.

علاوه بر افزایش حجم ترافیک، دو مشکل دیگر نیز پیش‌روی اینترنت وجود دارد؛ نخست آنکه ارتباط‌های خانگی از پهنای باند کمتری به نسبت دانشگاه‌ها و سازمان‌ها برخوردارند و با توجه به اینکه این روزها بسیاری از افراد از خانه‌های خود به اینترنت متصل ‌می‌شوند، از سرعت کمتری بهره ‌می‌برند و با مشکل آپلود فایل‌ها و ویدئوها مواجهند.

درواقع، بسترهایی که برای اینترنت خانگی در جهان در نظر گرفته شده، نمی‌تواند آنچنان که باید و شاید، پاسخگوی این حجم زیاد از اینترنت مصرفی باشد.

   مدیریت کاربران بر اساس مکان 

از طرفی دیگر، شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی با چالش جدید مواجه‌ شده‌اند؛ بدین معنی که به‌جای مدیریت ترافیک از چند‌هاب، اکنون باید ترافیک را از لوکیشن‌های متعدد مدیریت کنند.به‌عنوان مثال، برای شرکتی مثل دراپ‌باکس، مدیریت هزار کاربر از یک دانشگاه یا ساختمان، بسیار ساده‌تر و بی‌دردسرتر از آن است که بخواهد این هزار نفر را که اکنون از شبکه‌های مختلفی به سرورهای این شرکت متصل ‌می‌شوند، پشتیبانی کند. به‌رغم همه این مشکلات، شواهد نشان ‌می‌دهد که اینترنت اکنون در وضعیت نسبتا خوبی قرار دارد و به خوبی وظیفه خود را پیش ‌می‌برد. دو شرکت RIPE و Ookla که وضعیت سلامت اینترنت و سرعت اتصال به اینترنت در سراسر جهان را رصد ‌می‌کنند، در گزارش خود آوردند که اگرچه مشکلاتی جزئی در این زمینه مشاهده ‌می‌شود، اما تاثیرات کلی آن بسیار کم است.

اکنون بسیاری از کسب‌وکارهای بزرگ همانند شرکت‌های مخابراتی، تولیدکنندگان محتوا همچون نتفلیکس، غول‌های خرده‌فروشی مانند آمازون، بازیگرانی همچون دراپ‌باکس و دیگر شرکت‌های بزرگ و کوچک دنیا به‌طور غیرقابل‌انکاری به اینترنت وابسته‌ شده‌اند و برای آنکه بتوانند همچنان پا برجا بمانند، از هیچ تلاشی فروگذار نمی‌کنند. در واقع، بشریت اکنون خود را مدیون صنعتی شدن اینترنت ‌می‌داند که توانسته شبکه‌ای قدرتمند را برای میلیاردها انسان فراهم کند.

در این روزها شاهدیم که شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات فضای ابری همانند دراپ‌باکس و نتفلیکس، با افزایش تقاضای کاربران، از تما‌می‌توان سرورهای خود بهره ‌می‌گیرند تا ظرفیت‌های خود را ارتقا دهند. بسیاری از شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات اینترنت، از پلتفرم‌های فضای ابری اختصاصی همانند خدمات وب آمازون (AWS) برای بهبود خدمات خود بهره ‌می‌گیرند. در این بین، سرویس‌های استریمینگ و گیمینگ نیز به ارائه راهکارهایی برای مدیریت حجم ترافیک کاربران روی آورده‌اند. آنچه در این روزها اتفاق افتاده و باید ما را هوشیار کند، این است که سرمایه‌گذاری در عرصه اینترنت همانند سرمایه‌گذاری در کلانشهرها و ساخت پروژه‌های عظیم، ‌می‌تواند توسعه چشمگیری را برای کشورها و جهان به دنبال داشته باشد. اگرچه این سرمایه‌گذاری‌ها شاید همانند دیگر پروژه‌ها، در همان لحظه به چشم نیایند، اما ‌می‌توانند تجربه متفاوتی را در چنین شرایطی برایمان رقم بزنند.

به بیانی دیگر، کووید-19 بیشتر از آنکه بتواند شبکه‌ها و شرکت‌ها را به زانو دربیاورد، منجر به توسعه و ارتقای آنها شده است. اکنون شرکت‌هایی همچون نتفلیکس و اکویینیکس (Equinix) که بیش از 200 دیتاسنتر در جهان دارند، برای اطمینان از تامین نیازهای کاربران خود به ارتقای سیستم‌های خود روی آورده‌اند و به سرعت تلاش ‌می‌کنند تا هرگونه نقص و کاستی را در این زمینه برطرف کنند. این رویه برای سایر شرکت‌ها نیز مشاهده ‌می‌شود؛ اقداماتی که برای انجام آنها شاید یکی دو سال زمان نیاز بود، اکنون ظرف چند روز و چند هفته در حال نهایی شدن هستند.

هفت اولویت اصلی برای مبارزه با بحرانی انسان- محور

کتاب دولت کریمه‌ی امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف 

نویسنده: سید مرتضی مجتهدی سیستانی

لطفا جهت دانلود به فایل پیوست مراجعه شود.