میلاد مبعثِ نورِ اولین و آخرین، سیّد الاوصیا والمرسلین، خاتم النبیین(ص) ، آنکه جبریلِ امین ، وی را مژدۀ سروری بر آسمان و زمین داد، برتمامی مسلمانان ایران و جهان مبارکباد
سایۀ کبریا
جهان شد سراسر سرور و شفق
به میلاد مبعث ، ز آیات حق
خدا بنده ای زان میان برگزید
رسالت به نامش به آخر رسید
به پیغمبران خاتم انبیاء
شد احمد به نام و امین خدا
به خلقت قدیم و به جنت قسیم
به خصلت کریم و به مکنت عظیم
به دولت رفیع است چون کهکشان
شفیع امم از جهان تا جنان
به بستان خلق است چون بوی گُل
امام الهدی ، پیشوای رسُل
به راه هدایت سراجٌ منیر
به کون و مکان پادشاه و امیر
به انس و ملک، هادی و رهنما
به چرخ و فلک ، سایۀ کبریا
نمادی ز توحید و کفواً احد
به یکتای رحمان ، خدای صمد
بر افلاکیان است چون سرسبیل
شفیعٌ ، ودودٌ ،کریمٌ ، جمیل
به نفسش امیرست و خُویَش سلیم
بسیمٌ ، وسیمٌ ، رئوفٌ ، حلیم
به درگاهش انجم، چراغِ رواق
ز بعثت بلرزید کسری و طاق
درین روز فرخنده، انس و مَلَک
به تسبیح اویند در نُه فلک
به لب ذکر طه و حمد و ثناء
به حج آمده ، صف به صف انبیاء
همه نور آدم ز انوار اوست
و خلقت مسلّم، ز اطوار اوست
زمین و زمان ، هست شد با دلیل
بلند آسمان، پیش قدرش ذلیل
همو، اصل بود و وجود از اَلَست
ز نورش همه خلق، موجود و هست
به عرش برین خلقتش هرچه بود
به کروبیان شد دلیل سجود
خدایا به حق نبیّ و حرا
که مبعوث کردی تو یک مصطفی
به حق محمّد، به قدر و به نور
به اعجاز آیات اخلاص و طور
به حق کلامی که باشد وحید
وبا وحیِ جبریل ، آمد پدید
به قرآن ، به حق رسول مبین
به النازعات و به لقمان و تین
به شمس و ضحی و به لیل و قمر
به آیات فجر و به نجم و زُمَر
به حشر و تغابن ، به زلزال هم
به احزاب و صافات و قاف و قلم
به کوثر، به ماعون، عَبَس ، جاثیه
به غافر، قیامت ، به صف، غاشیه
به انعام و اعراف و رحمن و نصر
به فتح و به احقاف و انسان و عصر
به اسراء و حِجر و به آیات نَحل
به روم و قصص ، عنکبوت و به نَمل
به فرقان و شوری و الکافرون
به آیات توبه، به المؤمنون
به تکویر و طارق، به رعد و عَلَق
کلام مبین است ناس و فَلَق
به موسی کلیم و به روح خلیل
به وَالعادیات و به آیات فیل
به یونس ، به هود و به یوسف، به نوح
که او بر قریش است چون جان و روح
خدایا به حق نبیّ و وَلی
که یک احمد مصطفی ، وان علی
به حق رسول و وصیِّ زمین
که خواندی به حق ، احسنُ الخالقین
الهی، الهی، به حق بتول
به آل عبا و قسم بر رسول
به زهرا، به مولا، حسن با حسین
که در ماتمش شد جهان شور و شین
مکن مؤمنی را به دنیا زبون
من و ما مَکُن بند شیطان دون
به دنیا مکن شیعه را مبتلا
به پاکیِّ پاکان آل عبا
رها کن من و ما ز آمال پست
دگر هرچه خواهی همان نیک هست ... (آمین...)،
اللهم صل علی محمد وآل محمد ، وعجل فرجهم
سروده : سیّد حسن آصف آگاه
دیوانکده شعر و ادب فارسی