
rezas
اعمال دهه اول ذیالحجه [اینفوگرافیک]
اعمال دهه اول ذیالحجه [اینفوگرافیک]

چهل گام تا بندگی 1
(از اول ذی القعده تا 10 ذی الحجه)

چهل گام تا بندگی؛
رابطه آهنربا و آهن با گناه و لقمه حرام
گام سی و سوم «4 ذی الحجه»
4 اشتباه بزرگ از خواستگاری تا ازدواج
سه مرحلهای که باید در زمان مناسب طی شود

شتاب برای تداركات ازدواج
هنگامیكه افراد در حال شناخت یكدیگر هستند، خانوادهها در تدارک جشن و تهیه جهیزیه و ... هستند. این باعث میشود جوانها خود را در معرض یك عمل انجام شده ببینند و دوره شناخت كاركرد واقعی و اصلی خودش را از دست بدهد.
آسانگیری نابهجا
زن یا مرد جوان از برخی رفتار ناشایست فرد مقابل و یا مشكلات ارتباطیاش شک میکند ولی این شکها را نادیده میگیرد. نسبت به مواردی مثل گرایش فرد به مواد مخدر، وابستگی بسیار به خانواده، خسّت، عدمكنترل خشم، داشتن همنشینان ناشایست و تفاوتهای عمیق و وسیع فرهنگی و فردی باید حساس بود. دقت کنید که این موارد بهسادگی قابل چشم پوشی نیست و زیر یك سقف رفتن مشكلی را حل نمیكند.
بهتر است انجام آزمایشهای پزشكی، پیش از آغاز مرحله شناخت مورد توجه قرار گیرد. گاه غفلت از این امر پیامدهای رنجآور و یا جبرانناپذیری را بهدنبال میآورد
نداشتن توانایی تفكیک مسائل
معاشرت محدود در دوره شناخت، وابستگی و تعلق خاطر ایجاد میكند. این وابستگی و تعلق خاطر، زمانی دردسرساز میشود كه دو نفر متوجه میشوند مشكلات جدی در رابطهشان دارند، اما بهدلیل بندهای احساسی قادر به تصمیمگیری عاقلانه نیستند. در این شرایط باید مسائل احساسی و عقلی را از هم تفکیک کرد و یادآور شد كه برای تن ندادن به زندگی فرسایشی و قربانی نشدن بهدلیل ازدواج اشتباه، باید دوره نقاهت روحی و احساسی و رنج دل كندن را تاب آورد.

به تأخیر انداختن آزمایشهای پزشكی
بهتر است انجام آزمایشهای پزشكی، پیش از آغاز مرحله شناخت مورد توجه قرار گیرد. گاه غفلت از این امر پیامدهای رنجآور و یا جبرانناپذیری را بهدنبال میآورد. مثلا زمانی که زوج جوان پس از اطمینان یافتن از هماهنگی و توافق فكری و فرهنگی و ایجاد وابستگی و باور به یكدیگر، نتیجه منفی آزمایش را مانع ازدواج خود میبینند.
رابطه حجاب با اصل آزادی
بررسی پوشش زنان در اسلام؛ حجاب اجباری سلب آزادی است؟

پوشش در اسلام
نگاه اسلام به پوشش علاوه بر حفظ اخلاق و آرامش روانی جامعه، بزرگداشت حیثیت زنان است. اسلام زن را یک شخصیت مستقل و آزاد میداند که مردها اجازه بهرهکشی از آنها را ندارند.اما بهرهکشی صرفا به معنی بر کارِ بدنی گماردن کسی به رایگان نیست بلکه «بهره» به معنای منفعت بردن است و منفعت آن است که به هر نحوی سودی به بهرهکِش برسد.
شهید مرتضی مطهری در کتاب مسئله حجاب مینویسد:
آیا مرد باید در بهرهکشی جنسی از زن، جز از جهت زنا، آزادی مطلق داشته باشد یا نه؟ یعنی آنکه در این مسئله ذینفع است مرد است نه زن، و لااقل مرد از زن در این مسئله ذینفعتر است.
به قول ویل دورانت:
دامن های کوتاه برای همه جهانیان به جز خیاطان نعمتی است.
اسلام زن را یک شخصیت مستقل و آزاد میداند که مردها اجازه بهرهکشی از آنها را ندارند
با توجه به این موضوع اسلام سعی کرده بر اساس دو اصل عدم اختلال در ضربان اخلاقی اجتماع که دلیل پوشش در بسیاری از کشورها نیز همین ذکر شد و همچنین جلوگیری از بهرهکشی از زنان که هر دو پاسداشت اخلاقیات انسانی هستند، پوشش را به اندازه بیشتری برای مسلمانان وضع کند.
پس چطور است که برخی از کشورها از پوشش کمتری برخوردارند و این مسائل برایشان حل شده است و شاید ما بیمارگونه فکر میکنیم؟
حل شدن این مسئله در جوامع دیگر با آمار و ارقام از اتفاقات درون آن جامعه به اثبات میرسد.
برای بررسی این آمار به عنوان نمونه چند مورد را با ذکر مستندات آنها نقل میکنیم:
در گزارش موسسه Rainn که مخفف «شبکه ملی بررسی تجاوز، آزار و زنای با محارم» است، در آمار قابل توجه خود فاش ساخت که 44 درصد از قربانیانی (عمدتاً زنان) که در آمریکا مورد تجاوز قرار میگیرند، کمتر از 18 سال سن داشته و 80 درصد از آنان سنشان کمتر از 30 سال است.
در این گزارش همچنین تصریح شده که سالانه 213 هزار نفر در آمریکا قربانی تجاوز جنسی میشوند. در سال 2007 این آمار به 248 هزار و 300 نفر رسید. این آمار ظاهراً اعم از مردان و زنان قربانی تجاوز جنسی است. اما بدیهی است که تعداد زنان به مراتب بیشتر از مردان است.
«پایگاه لیستهای شگفت انگیز» لیستی تحت عنوان 10 کشوری که دارای بیشترین آمار آزار و اذیت جنسی هستند را منتشر کرده که در آن به ترتیب آفریقای جنوبی، سوئد و آمریکا بیشترین میزان تجاوز در جهان را طی سال 2017 داشتهاند. بر اساس این گزارش در کشور آمریکا، از هر سه زن یک زن در طول زندگی خود آزار جنسی را تجربه میکند.
روزنامه انگلیسی گاردین هم گزارشی منتشر کرده که نشان میدهد زنان شاغل در سازمانهای امدادرسان بینالمللی به طور گسترده ولی پنهان مورد اذیت و آزار جنسی قرار میگیرند. زنانی که در این گزارش با آنان گفتوگو شده به گاردین گفتهاند که آزار جنسی زنان در بزرگترین سازمانهای غیردولتی و موسسات وابسته به سازمان ملل تا خیریههای کوچک رواج دارد و در هیچ یک از این موسسات حمایتی از این زنان و یا اقدامی برای پیشگیری از این گونه آزارها صورت نمیگیرد.
شبکه تلویزیونی آلمانی «دویچه وله» هم نتایج یک نظرسنجی را منتشر کرده که در آن تقریبا نیمی از زنان پرسش شونده گفتهاند که تجربه مزاحمت جنسی را داشتهاند. 43 درصد زنانی که از آنها سؤال شده گفتهاند که یک الی دو بار اهانت یا مزاحمت جنسی را تجربه کردهاند.
«پژوهش ملی درباره خشونت علیه زنان در فرانسه» که نخستین پژوهش آماری است که توسط ماریس جاسپارد فعال حوزه زنان درباره این موضوع در آن کشور انجام شده است. این پژوهش نشان میدهد در سال 2000 چهل و هشت هزار زن بین 20 تا 59 ساله مورد تجاوز به عنف قرار گرفتهاند.
چه شد که کشورهایی از این دست به این سرنوشت دچار شدند؟
غلامعلی حدادعادل در اینباره مینویسد:به دنبال رنسانس، سبک تازهای در ادبیات و هنر اروپا به وجود آمد که در آن انسان، اصل و محور و مبنای همه چیز بود، اما نه آن انسانی که در خود حقیقتی آسمانی دارد، بلکه انسانی زمینی، انسانی اصولا مادی و دنیوی و این همان اومانیسم است. اومانیسم، هنر خود را در آن میداند که به تنِ انسان بپردازد. این است که ناگهان از زیر تیشه سنگتراشان هنرمندِ عهد رنسانس، مجسمههـایی برهنه بیرون میآید که بیش از هر چیز میخواهد این احساس را به بیننده القاء کنـد که انسان همه تن است و هنرمند باید به تنِ او توجه داشته باشد. نمونههای این قبیل تندیسها فراوان است، اما شاید مجسمه «داوود» ـاختهی میکـل آنژ از همه مشهورتر باشـد.
این است که غریزه جنسی در چنین جامعهای بیداد میکند و زن کالایی میشود که ارزش آن به اندازه لذتبخشی آن است. زن دیگر آن انسانی نیست که امانتدار الهی است و حتی میتواند تا بدانجا تعالی پیدا کند که به لقای پروردگار خویش دست یابد، نه! او فقط «تن» است و ارزش او به اندازه ارزش تن اوست. و اگر زن در این تمدن و در این جامعه، «تن» خود را به نمایش نگذارد، برای او چه باقی میماند. اگر او را نبینند، او دیگر چه ارزشی دارد؟[1]
حالا به پوشش چند کشور دیگر در زمانهای گذشته نیز توجه کنید:
یونان
دایرةالمعارف لاروس درباره پوشش زنان یونان باستان میگوید: زنان یونانی در دورههای گذشته، صورت و اندامشان را تا روی پا میپوشاندند. زنان شهر "ثیب" دارای حجاب خاصی بودهاند، بدین صورت که حتی صورتشان را نیز با تکه پارچهای میپوشاندند. این تکه دارای دو منفذ بود که جلوی چشمان قرار می گرفت تا بتوانند ببینند. نقشهایی که بر جای مانده، حکایت میکند که زنان سر را میپوشانده ولی صورتهایشان باز بوده است و وقتی به بازار میرفتند، بر آنان واجب بوده است که صورتهایشان را بپوشانند، خواه باکره و خواه دارای همسر باشند.
در دایرة المعارف القرن العشرین آمده:
زنان رومانیا از حجاب شدیدتری برخوردار بودهاند، به طوری که وقتی از خانه خارج میشدند، با چادری بلند تمام بدن را تا روی پاها میپوشاندند و چیزی از برآمدگیهای بدن مشخص نمیشد.
نگاه اسلام به پوشش علاوه بر حفظ اخلاق و آرامش روانی جامعه، بزرگداشت حیثیت زنان است
مردم اروپای شمالی نخستین سدههای میلادی
در این دوره مردان پیراهن کوتاه، و زنان پیراهن بلند بر تن میکردند، زنان دو پیراهن روی هم میپوشیدند، که زیرین آستین بلند و از پارچه پشمیی بود و کار زیرپوش را میکرد، دومی بلند و راسته، و دنبالهدار با آستینهای بلند و گشاد؛ روی آنها شنلی داشتند که در جلو یا روی یک شانه بسته میشد و روسری که سر و شانه را میپوشاند.
انگلستان قرون میانه
در اوایل این دوران مردان و زنان انگلیسی همچنان سه لباس اصلی، استولا، یا لباس زیر، بلیاد یا لباس رو، و پالا یا شنل، که همگی همان پوشاک اصلی یونانی-رومی بود، میپوشیدند. مردان باشلق سادهای بر سر میگذاشتند، در حالی که زنان موی خود را زیر روسری، یا هدریل از جنس پارچه کتان پنهان میساختند. این روسری، دایره، مربع یا مستطیل بوده و مانند روسری چانهپوش ایرانیان و رمیها، ضمن پوشاندن سر، به دور گردن پیچیده میشد. تاج را، در صورت استفاده، روی این روسری قرار میدادند. زنان تا سال 1550 پوشش عجیبی برای سرشان به کار میبردند، که مانند شیروانی شیبدار بود و تمام مو را میپوشاند. گیبل هود، یا کنل و یا پدی منتال نام داشت. شنلهای زنانه بلندی که جلو آن باز بود، و نیز رداهای بزرگ و گشاد با آستینهای پف دار، عرضه گردید.[2]
در نهایت این بحث را با عباراتی از علی صفایی حائری نویسنده حوزه تربیت به پایان میبریم:
خانمی که زندگی را جز این نمیداند که کار کند و حقوق بگیرد تا بتواند بهترینها را تهیه کند و در بهترینها آن را آماده کند و در بهترینها از آن استفاده کند و نشان بدهد، کسی که تمامی عمرش و عمق زندگیش همین چندانگشت گرفتن و دوختن و پوشیدن و نمایش دادن و جالب بودن و در چشمها نشستن است، آیا میتواند که خودش را در لباس محبوس کند، و خودش را بپوشاند؟ پوشش یعنی مرگ، یعنی تمام شدن، یعنی پوچ شدن و به بنبست رسیدن، که اینها جز سرگرمی و تنوع و لذت و نمایش و جالببودن و در چشمها و دلها نشستن چیزی را نمیخواهند، چون؛ خودشان را بیشتر از این نمیبینند و بالاتر نرفتهاند.
لباس بینش نمیآورد، ولی بینشها تو را وادار میکنند که گردی بلند نکنی و دلی را به خود نگیری و سنگ راه نباشی. مسئله این نیست که من پاکم، مسئله این است که اگر کسی با عمل من گندید، ناچار گند او به من هم سرایت میکند، که من در جامعهی مرتبط زندگی میکنم. (...) پاکی دل، ناچار پاکی عمل را به دنبال خواهد آورد، که درخت زنده بار خواهد داد و دلِ پاک، عمل پاک خواهد آورد.[3]
[1] فرهنگ برهنگی و برهنگی فرهنگی
[2] تاریخ تمدن جلد هفتم
[3] روابط متکامل زن و مرد
اختلاف با همسرتان را با این 5 روش حل کنید
گفتگو بدون رنجش و دلخوری؛

۱- هنگام گفتگو ارتباط چشمی خود را حفظ کنید
با این کار نشان میدهید که به حرفهای همسر خود توجه دارید. این روش به همسر شما که ممکن است آشفته و عصبی باشد کمک میکند تا بهآسانی و با اطمینان، احساسهای خود را به زبان آورد.
۲- آرامش خود را هنگام گفتگو حفظ کنید
حفظ آرامش کمک میکند تا وقتی مشاجره افزایش مییابد و خشم بر دو طرف حاکم میشود، بروز احساسهای بد و آسیبرسان کاهش یابد.
زوجین باید همدیگر را تشویق و از کلمههای محبتآمیز استفاده کنند تا حس امنیت را به همسر خود منتقل کنند
۳- به درک متقابل از همسر خود برسید
درک کردن به معنای احترام به نیازهای یکدیگر است و برای انجام آن باید خودخواهی و غرور را کنار گذاشت و از همدلی و احترام متقابل استفاده کرد.
۴- برای حل مشکل با همسرتان وقت شناسی را رعایت کنید
گفتگو باید در زمان مناسب بیان شود. چون برای مثال اگر یکی از زوجین، از همسر خود که مشغول کار مهمی است درخواستی کند، پاسخ او بهاحتمال زیاد از روی حوصله و خوشایند نخواهد بود.

۵- منبع تأمین سوخت عاطفی همسرتان شوید
زوجین باید برای پر نگهداشتن مخزن عاطفی به یکدیگر احترام بگذارند، همدیگر را تشویق و از کلمههای محبتآمیز استفاده کنند و از فضای مثبتی برای گفتگو استفاده کنند تا حس امنیت را به همسر خود منتقل کنند.
خسته از کووید 19 !
با خستگی ناشی از طولانی شدن کرونا چه کنیم؟

مجبورید ماسک بزنید، دستهایتان را مدام بشویید، همه چیز را از دستگیرههای در گرفته تا توالت ضدعفونی کنید، فاصلهی اجتماعی با دیگران را رعایت کنید، خانه را فقط زمانی ترک کنید که ضروری است و مجبورید نگران سلامت خودتان و دیگر عزیزانتان باشید. این مراعاتهای هر روزه که ناچارید به آنها عمل کنید و استرسهایی که اکنون دارید میتواند گاهی بار سنگینی بر شانههایتان بگذارد.
چرا ممکن است دچار احساس خستگی و فرسودگی ناشی از احتیاط شده باشید؟
احساس فرسودگی به کم انرژی و بیانگیزه بودن برای رعایت اصول ایمنی و بهداشتی، که کمکتان میکند جلوی بیماری را بگیرید، گفته میشود. این اتفاق هنوز یک عارضهی پزشکی یا روانی نیست، شاید به این دلیل که پدیدهای جدید است که در تمام دنیا و در جریان پاندمی کنونی رخ داده است.
ورزش بهترین چیزی است که میتواند به بهتر شدن احساستان کمک کند. هر ورزشی، حتی یک پیادهروی ساده مفید است. ورزش کردن سبب ترشح اندورفین شده و آدرنالینتان را بالا میبرد
گزارشها نشان میدهند ژاکلین گولان (Jacqueline Gollan)، استادیار علوم روانپزشکی و رفتاری در دانشکدهی پزشکی فینبرگ در شیکاگو، اولین کسی بود که در آوریل 2020، در چند مصاحبه این مسئله را مطرح کرد.
گولان عقیده دارد انرژی اولیه ما در زمانی که پاندمی کرونا شروع شد، به ما کمک میکرد به خوبی و با نگرشی مثبت به تمام دستورالعملهای بهداشتی عمل کنیم و پایبند محدودیتها و تعطیلیها و قرنطینه باشیم. این انرژی با ادامهی انتشار ویروس، کمکم شروع به تحلیل رفتن کرد، محدودیتها ادامهدار شد و ما نتوانستیم زمانی را پیشبینی کنیم که بالاخره همه چیز به وضعیت نرمال گذشتهی خود برگردد. موارد زیر میتوانند دلایلی باشند که توجیه میکنند چرا دچار خستگی و فرسودگی ناشی از کووید-19 شدیم:
کاهش حساسیت
حساسیت ما نسبت به منبع خطر کمتر شده است و مثلاً نسبت به عفونت کووید-19 و واگیردار بودن آن، کمتر حساسیت نشان میدهیم. ذهن ما نسبت به این خطر و تهدید سازگاری پیدا کرده و مغز ما متقاعدمان کرده که این خطر دیگر آنقدر واقعی و هراسانگیز نیست، خصوصاً اگر کسی هنوز در اطراف ما مبتلا به این بیماری نشده باشد.
استرس مزمن
چند ماه گذشته برای همهی ما استرسهای مزمنی در مورد سلامتی، وضعیت مالی، خانوادگی و سایر موارد مهم زندگی داشته است. این نگرانیها و اضطرابها رشد کردهاند و گاهی حتی مقدمتر و مهمتر از خودِ پاندمی شدهاند. به همین علت مغز ما احتمالاً تصمیم گرفته است، استرس کووید-19 را از مشغولیتهای خود حذف کند!
حجم بیش از حد اطلاعات
در این مدت با حجم انبوهی از اطلاعات دربارهی کووید-19 مواجه بودهایم. نه تنها بخش بزرگی از این اطلاعات درست نبوده و نیستند، بلکه خیلی از آنها ضدونقیض و گیجکننده نیز میباشند و ما به سختی میتوانیم تشخیص دهیم کدامشان درست و کدامشان نادرستاند. تلاش برای عقب نیفتادن از جریان وسیع اطلاعات و اهمیت دادن به تمام جزئیات میتواند فرسوده کنندهی ذهن باشد و ناخودآگاه ممکن است مجبور شویم دست از تلاش برای کنترل کردن شرایط برداریم.
با احساس فرسودگی ناشی از کووید-19 چه کنیم؟
دلیل پشت این احساس خستگی هر چه که هست، نمیتوان انکار کرد که برای ما و عزیزانمان و به طور کل جامعه خطرناک است. رعایت نکردن دستورالعملها، هر چند که خسته و فرسوده شده باشیم، در این زمان یک راهحل نیست؛ زیرا واضح است که این ویروس جدید به این زودیها رفتنی نیست و در تعداد موارد جدید ابتلا به ویروس کرونا هر روز در حال افزایش است.
نکات زیر کمک میکنند با احساس خستگی خود بهتر کنار بیایید:
. برای یک روز یا حداقل چند ساعت، از تمام نگرانیها و دلشورههایتان یک قدم عقب بکشید و موقعیت و رفتارهای خود را دوباره ارزیابی کنید. به افزایش احتمال ابتلای خودتان و عزیزانتان به این عفونت فکر کنید و تصور کنید اگر رعایت نکنید چه چیزی انتظارتان را خواهد کشید، و از این تصور، برای انگیزه دادن به خودتان جهت پایبند ماندن به اصول بهداشتی توصیه شده استفاده کنید.
. یک روتین جدید برای خود تعیین کنید. تغییر کردن سخت است؛ اما شما باید بپذیرید که برگشتن به روتین معمول گذشته امکانپذیر نیست. ایجاد روتین جدید میتواند کمکتان کند به اصول بهداشتی پایبند بمانید و یک زندگی نرمال جدید برای خود در نظر بگیرید.
. تنها به یک یا دو منبع موثق اطلاعات بسنده کنید و سراغ منابع خبری دیگر نروید. این کار به شما کمک میکند بدون احساس آشفتگی، در جریان درست اطلاعات نیز قرار بگیرید.
. به سلامت روانتان اهمیت بدهید و آن را جدی بگیرید. نسبت به هرگونه علامتی از استرس و اضطراب و افسردگی هشیار باشید و به محض این که با آنها روبرو شدید به جای سرکوبشان، سعی کنید کنترلشان کنید. شما باید در وضعیت مناسب روحی و روانی باشید تا بتوانید از این بحران دشوار عبور کنید.
. ورزش کنید. ورزش بهترین چیزی است که میتواند به بهتر شدن احساستان کمک کند. هر ورزشی، حتی یک پیادهروی ساده مفید است. ورزش کردن سبب ترشح اندورفین شده و آدرنالینتان را بالا میبرد. همین که از جای خود بلند شوید و حرکت کنید میتواند واقعاً برایتان مفید باشد.
. حرف بزنید. حرف زدن نیز بسیار مفید است. کافی است حرفهای دلتان را به زبان بیاورید. زمان و مکان مناسبی برای حرف زدن پیدا کنید. نادیده گرفتن احساسات باعث نمیشود از بین بروند؛ درست مثل این است که سعی کنید یک توپ بادی را زیر آب نگه دارید. با سرکوب کردن احساسات، در نهایت کنترل خود را از دست خواهید داد و فوران خواهید کرد. آنوقت دیگر نمیتوانید کنترل کنید احساساتتان تا کجا بروند و به چه کسانی اصابت کنند!
. تفکر سازنده داشته باشید. شاید تصور کنید این موقعیت است که باعث احساسات ما میشود، اما در واقع احساسات ما ناشی از افکار ما نسبت به موقعیت پیش آمده هستند. ما نمیتوانیم شرایط را تغییر بدهیم اما میتوانیم طرز فکرمان را تطبیق بدهیم. با خودتان و با دیگران مهربان باشید. پیش خودتان تکرار کنید: «من تمام تلاشم را میکنم».
. ذهنآگاهی و قدردانی را تمرین کنید: هر چه بیشتر ذهنآگاهی و قدردانی را تمرین کنید، برایتان سادهتر خواهد شد. سعی کنید در لحظه باشید. شما الان همینجا هستید، روی صندلی نشستهاید، نفس میکشید و به اطرافتان نگاه میکنید. ما اغلب خود را در خیلی از موقعیتهای غیرضروری و منفی آینده تصور میکنیم یا در حال فکر کردن و غرق شدن در گذشته هستیم. اما باید در حال زندگی کنیم، هر روز و هر لحظه.
چگونه با قرنطینه خانگی کنار بیاییم؟
باورهای اشتباه در مورد ایمنی در برابر کرونا
ویروس کرونا باعث عود مجدد افسردگی میشود
با افرادی که درگیر احساس خستگی و فرسودگی نسبت به کووید-19 هستند چه کنیم؟
یکی از مشکلات مربوط به پاندمی کرونا این است که احساس خستگی باعث شده برخی از افراد نسبت به اصولی مانند استفاده از ماسک و حفظ فاصله اجتماعی، بیاهمیت و بیتوجه شوند که همین باعث افزایش انتشار کووید-19 شده است.
این چالش بزرگی است و مخصوصاً افراد جوانتر به این علت که مرگ را از خود دورتر میبینند، اهمیت کمتری به حفظ اصول بهداشتی میدهند. در این مورد میتوانیم از آنها بخواهیم به خانوادهی خود فکر کنند. باید به آنها یادآوری کنیم که آنها این توانایی را دارند که کمک کنند زودتر به شرایط گذشته برگردیم و از تعداد موارد کووید-19 بکاهیم.
اگر میخواهید راحتتر بیرون بروید، دوستان و اقوام را دیدار کنید و به کار و فعالیتهای خود برگردید، بیرون غذا بخورید و سفر کنید، فقط یک راه وجود دارد: دستورالعملهای توصیه شده را رعایت کنید؛ ماسک بزنید، فاصله اجتماعی را رعایت کنید، در فضاهای بسته و شلوغ قرار نگیرید، دستها را مرتباً بشویید و هر کاری لازم است برای ایمن ماندن انجام دهید.
یک راه دیگر در کنار الگوی مناسب بودن، رفتار مهربانانه است. وقتی کسی را میبینید که ماسک زده، با محبت از او تشکر کنید. تشویق یک رفتار مثبت میتواند قدرت بدهد و اما در مورد افرادی که با خشم و نارضایتی مقاومت میکنند چطور؟ به خودتان یادآوری کنید که چیزهایی را که تحت کنترلتان هستند، میتوانید کنترل کنید؛ شما نمیتوانید دیگران را کنترل کنید. به ازای هر کسی که میبینید ماسک نزده است، به تمام افرادی نگاه کنید که ماسک زدهاند!
چه زمانی کودک نباید با شیر مادر تغذیه شود؟
هر بیماری مانع شیردهی نمیشود

سازمان بهداشت جهانی (WHO) توصیه میکند نوزادان تا ششماهگی فقط از شیر مادر تغذیه کنند؛ اما متأسفانه موقعیتهایی وجود دارد که شما نباید شیر خود را به فرزندتان بدهید.
به طور کلی مادر حتی زمانی که بیمار است هم میتواند با شیر خود کودکش را تغذیه کند؛ اما به این شرط که بیماری او جزو بیماریهایی نباشد که در ادامه خواهیم گفت. همچنین زمانی که تغذیه با شیر مادر، زندگی مادر یا کودک را تهدید میکند یا وقتی که احتمال انتقال داروی مصرفی مادر از طریق شیر به کودک وجود دارد، باید از تغذیه با شیر مادر خودداری کرد.
موقعیتهایی که نباید به کودکتان شیرمادر بدهید
لوسمی سلول T انسانی
لوسمی سلول T انسانی به دلیل یک رتروویروس ایجاد میشود. رتروویروس به محض اینکه یک سلول را با موفقیت آلوده کرد، از آنزیمی برای تبدیل RNA خودش به DNA استفاده میکند. در اینجا، با DNA سلول میزبان ترکیب شده و تکثیر میشود. این عفونت میتواند از طریق شیر مادر، از مادر به کودک منتقل شود.
ویروس HIV
ثابت شده که ویروس HIV از طریق شیر مادر قابل انتقال به کودک است. بنابراین بهترین کار این است که اگر این ویروس را دارید، از شیر خود به کودکتان ندهید. پژوهشگران در حال مطالعه و پیدا کردن راههایی هستند که مادران HIV مثبت بتوانند از شیر خود فرزندشان را تغذیه کنند. تحقیقات در این زمینه همچنان ادامه دارد.
گالاکتوزمیا
این بیماری باعث میشود کودک نتواند گالاکتوز را هضم کند. گالاکتوز یکی از قندهای تشکیلدهندهی لاکتوز موجود در شیر مادر است. گالاکتوزمیا بیماری نادری است که میتواند به کبد کودک و سیستم عصبی او آسیب بزند.
گالاکتوزمیا سه نوع است؛ اما این سه نوع به سختی از هم تشخیص داده میشوند. هرچند افرادی که دچار گالاکتوزمیای محیطی و واسطهای هستند میتوانند مقداری گالاکتوز مصرف کنند؛ اما خیلی از پزشکان توصیه میکنند این کودکان نباید شیر مادر بخورند. علتش هم این است که امکان تشخیص و تعیین ِ نوع دقیق این بیماری امکانپذیر نیست.
پزشکان معمولاً توصیه میکنند در صورت ابتلای مادر به آبله مرغان، تغذیه با شیر مادر ادامه یابد، ضمن این که کودک باید تحت نظر باشد. در واقع این احتمال وجود دارد که به کودک واکسن آبله مرغان زده شود
بارداری پُرخطر
شرایط دیگری که باید از تغذیهی کودک با شیر خودتان خودداری کنید، زمانی است که در حال سپری کردن یک بارداری پُرخطر هستید. اگر بارداری پُرخطر نباشد، پزشکان به طور کلی توافق نظر دارند که مادر میتواند به کودکش شیر بدهد؛ اما اگر مادر باردار، خونریزی داشته باشد یا احتمال زایمان زودرس وجود داشته باشد، پزشکان میگویند نباید از شیر خود به کودکش بدهد.
سیتومگالوویروس
اطلاعات و شواهد پیرامون این مسئله که آیا مادری که دچار سیتومگالوویروس (CMV) است میتواند با شیر خود فرزندش را تغذیه کند یا نه، ضد و نقیض است. برخی مطالعات نشان دادهاند انتقال این ویروس از طریق شیر مادر میتواند سبب آسیب جدی به نوزادان زودرس بشود؛ اما در مورد این مسئله اطلاعات قانعکنندهای وجود ندارد. ضمناً پژوهشها نشان میدهند فریز کردن شیر مادر میتواند به غیرفعال کردن سیتومگالوویروس (ویروسی از خانواده هرپس) کمک کرده و این امکان را فراهم کند که نوزاد از شیری سالم تغذیه کند. در این مورد حتماً با پزشک مشورت نمایید.
مصرف برخی از داروها
مصرف برخی داروها به طور مرتب، معمولاً به این معناست که نباید از شیر خود به کودک بدهید. مثلاً افرادی که داروهای آنزیولیتیک (ضد اضطراب یا آرامبخش)، داروهای آنتی رتروویرال (ضد ویروس اچآیوی)، داروهای میگرن یا قرص خواب مصرف میکنند، نباید از شیر خود به کودک بدهند. در مورد داروهای شیمیدرمانی نیز همین مسئله وجود دارد.
اعتیادها
اعتیاد به الکل و مواد مخدر نیز دو موقعیتی هستند که مانع تغذیهی کودک از شیر مادر میشوند. در واقع، توصیه میشود که حتی پیش از بارداری، اعتیادها ترک شوند.
مادرانی که نباید به نوزادشان شیر بدهند
چند دلیل خوب برای این که فرزندتان را خودتان شیر بدهید
حقایقی که ثابت میکند شیر مادر یک ابَرقدرت است
بیماریهایی که شما را از شیر دادن به کودکتان منع نمیکنند
به غیر از بیماریهایی که در بالا به آنها اشاره کردیم، سایر بیماریها مانعی برای تغذیهی کودک با شیر مادر ایجاد نمیکنند، مگر این که یک منع پزشکی دیگر وجود داشته باشد. ضمناً اگر دچار هر یک از بیماریهای زیر هستید، با پزشکتان مشورت کنید:
هپاتیت
هپاتیت B و C از طریق شیر مادر منتقل نمیشوند. اگر مادر حامل این بیماری باشد، معمولاً نوزاد در برابر آن واکسینه میشود و ایمنوگلوبین مخصوص برای جلوگیری از انتشار این بیماری را دریافت میکند.
بیماری شاگاس
اطلاعات در این مورد چندان قابل اطمینان نیست. اما تازهترین مطالعات سازمان بهداشت جهانی نشان میدهد مادرانی که دچار بیماری شاگاس هستند، لازم نیست از شیر دادن به کودک خود خودداری کنند.
ماستیت یا ورم پستان
التهاب غدد شیری در پستان مادر در میان مادران شیرده شایع است. نیازی نیست شیر دادن به کودک را متوقف کنید. در واقع مکیدن کودک به رفع ناراحتی ناشی از این التهاب کمک میکند.
مرض سل یا توبرکلوز
طبق اطلاعات به دست آمده از انجمن پزشکان اطفال اسپانیا، تغذیه با شیر مادر در شرایط وجود این بیماری، ایرادی ندارد.
آبلهمرغان
پزشکان معمولاً توصیه میکنند در صورت ابتلای مادر به آبله مرغان، تغذیه با شیر مادر ادامه یابد، ضمن این که کودک باید تحت نظر باشد. در واقع این احتمال وجود دارد که به کودک واکسن آبله مرغان زده شود.
جراحی سینه
اگر قبلاً سینههایتان را عمل کردهاید، چه برای بزرگ کردن و چه برای کوچک کردن آن، میتوانید کودک را با شیر خود تغذیه کنید و ایرادی ندارد. البته تولید شیر در هر زنی متفاوت است.
آسم، آلرژی، سکسکه و کمکاری تیروئید نیز بیماریهایی نیستند که مانعی برای تغذیهی کودک با شیر مادر ایجاد کنند. مثل همیشه توصیه میکنیم در مورد هر موقعیت خاصی که برایتان پیش میآید با پزشکتان مشورت کنید. هیچکس بهتر از پزشکتان نمیتواند به شما توصیههای متناسب با شرایطتان داشته باشد.
چگونه با همسرمان دعوا کنیم؟
چند اصل مهم در دعوا با همسر

اختلافات گذشته را بازگو نکنید
برخی زوجین عادت دارند در حین دعوا برای متهم کردن طرف مقابلشان، اختلافات و دعواهای چند سال پیش را به میان بکشند؛ در حالی که این کار باعث انتقال عقدهها و مسائل گذشته به دعوای فعلی شده و بدتر اوضاع را متشنج میکند. بنابراین در هنگام دعوا فقط در مورد موضوع فعلیتان صحبت کنید.
همدیگر را تهدید نکنید
تهدیدها معمولاً از سوی شریک زندگی جدی گرفته میشود و باعث خدشهدار شدن حرمت و احترام بینتان خواهد شد. فردی که با هر اختلافنظری تهدید به جدایی میکند، قاعدتاً تعهد و وفاداری زیادی به آن رابطه ندارد بنابراین اگر حرفتان با عملتان یکی نیست و تنها از شدت ناراحتی و یا تنبیه طرف مقابلتان تهدید میکنید، بدانید که این کار به شدت باعث تخریب رابطهتان میشود و احساس خیلی بدی را از شما در قلب و ذهن طرف مقابل به جا میگذارد.
توهین ممنوع
پرخاشگری، توهین، تحقیر و سرزنش مثل فشار دادن به پدال گاز در رانندگی کار آسانی است اما باید منتظر عواقب آن باشید. هر وقت در زندگی زناشویی با مشکل روبرو شدید به جای آنکه پایتان را روی پدال گاز فشار دهید، چند لحظه صبر کرده و به عواقب کارتان فکر کنید.
برچسب نزنید
زدن هرگونه برچسبهای منفی مثل بیمسئولیت، بیتوجه، تنبل، شلخته، بیاحساس، بیشخصیت و... در هر جرو بحثی
اگر همسرتان به خاطر اشتباهش از شما عذرخواهی کرد، او را ببخشید چراکه عدم پذیرش شما تنها شرایط را بدترخواهد کرد. قبول کنید که هیچ فردی کامل نیست؛ پس در بخشیدن همسرتان سرسختی به خرج ندهید.
به معنی زیر سؤال بردن هویت کلی همسرتان است. نتیجه این برچسبها، از بین رفتن اعتماد و نزدیکی بینتان خواهد بود. همچنین ممکن است در جواب این برچسبها، همسرتان هم عادتهای ناخوشایند شما را یادآوری کرده، بنابراین مسئله اصلی در یک کَل کَل بی پایان گم شود.
بی انصافی نکنید
یادتان باشد شما روزهای خوش زیادی را با هم سپری کردهاید و قطعاً همسرتان خوبیها و از خودگذشتگیهایی داشته است اما قرار نیست در دعوا تمام آن خوبیها فراموش شود. جملاتی مثل تو هیچ وقت این کار را برای من انجام ندادی یا تو همیشه میخواهی اعصاب من را بهم بریزی و.... حامل این پیام است که همسرتان هیچ تلاشی برای آرامش و برآورده کردن خواستههای شما انجام نداده است؛ بنابراین بیان این جملات به مرور زمان باعث سردی در روابط شده و همچنین طرف مقابلتان را بعد از آشتی برای ابراز محبت بی انگیزه خواهد کرد.
صحبت همدیگر را قطع نکنید
برای آنکه دعوای زناشویی مفید و سازنده باشد لازم است زوجین ضمن رعایت اصول ذکر شده در بالا، بیش از حد طولانی صحبت نکرده و به طرف مقابل هم اجازه حرف زدن بدهند - به حرفهای هم دیگر گوش کنند- صحبت همدیگر را قطع نکنند و اظهارات طرف مقابل را بیجواب نگذاشته و قبل از بیان نکته جدید، به آنچه طرف مقابلشان می گوید پاسخ دهند تا اختلافات به درستی حل شود.
چند توصیه مهم برای مدیریت دعوای زناشویی
-اگر از موضوعی عصبانی هستید سعی کنید برای چند ساعتی محل را ترک کرده و بعد از آرام شدن، با همسرتان گفتوگو کنید.
-اگر خشمتان در حدی است که نمیتوانید رو در رو با همسرتان صحبت کنید، برایش نامه بنویسید و یا با ارسال پیام در شبکه های مجازی دلیل ناراحتیتان را برای او توضیح دهید.
- به هیچ عنوان خانوادههایتان را در جریان دعوا قرار ندهید چون خانوادهها احساسی برخورد کرده و نمیتوانند عادلانه و بیطرفانه نظر بدهند؛ از این گذشته، با این کار راه را برای دخالت اطرافیان در زندگیتان باز کرده و همچنین دید خانوادهتان را برای همیشه نسبت به همسرتان عوض خواهید کرد.
- بعد از دعوا مدام کار اشتباه همسرتان را مرور نکنید زیرا این کار باعث غلیان احساسات و هیجانات منفی میشود؛ در عوض سعی کنید امتیازات و نکات مثبت او را به خاطر بیاورید تا راحتتر بتوانید کدورت و کینهها را از بین ببرید.
- اگر همسرتان به خاطر اشتباهش از شما عذرخواهی کرد، او را ببخشید چراکه عدم پذیرش شما تنها شرایط را بدترخواهد کرد. قبول کنید که هیچ فردی کامل نیست؛ پس در بخشیدن همسرتان سرسختی به خرج ندهید.
با دعوای زناشویی رابطه تان را حفظ کنید
بهترین عادتها برای موفقیت
6 عادت برای تقویت اعتماد به نفس

باور داشته باشید که میتوانید
خودتان را باور کنید و قبول کنید که میتوانید شما هم تبدیل به یک شخص با اعتماد به نفس شوید. پس نخست با خودتان کنار بیایید که میتوانید اعتماد به نفس خود را تقویت کنید، آنگاه خواهید دید که چه قدرت بالایی برای تقویت اعتماد به نفس در وجودتان ایجاد میشود.
ارزیابی عادلانه از خودتان داشته باشید
باید ارزیابی دقیق و صادقانهای از خود و قابلیتهایتان داشته باشید و چنانچه هنوز نقاط ضعفی در شما وجود دارد برای بهبود آن برنامهریزی و راهی پیدا کنید تا اثرات منفی آن را به حداقل برسانید. چون داشتن فهم درست از قابلیتها میتواند انتقادات یا بازخوردهای منفی را کاهش و به شما اعتماد به نفس بیشتری بدهد.
خودتان را باور کنید و قبول کنید که میتوانید شما هم تبدیل به یک شخص با اعتماد به نفس شوید
به طور منظم ورزش کنید
ورزش کردن علاوه بر همه نکات مثبتش اعتماد به نفستان را هم بالا میبرد. چون باعث آزادسازی اندورفین در بدن میشود و روحیه شما را مثبت خواهد کرد.
درست لباس بپوشید
لباسها و وسایل مناسبی انتخاب کنید و زندگی و کارتان را جوری نظم و ترتیب بدهید که درخور شخصیت شما باشد و حس بهتری نسبت به خودتان پیدا کنید.

مثبت فکر کنید، مثبت عمل کنید
انرژی مثبت سبب نتیجهی مثبت هم میشود، پس تلاش کنید نیمهی پر لیوان را ببینید و به مسایل منفی فکر نکنید. مدام لبخند بزنید، بخندید و با آدمهای مثبت معاشرت کنید تا هم خودتان احساس بهتری داشته باشید و هم افردی که دور و برتان هستند از کنار شما بودن حس خوبی داشته باشند.
همیشه آماده باشید
برنامهریزی جلوی عملکرد ضعیف را میگیرد. هر چقدر آمادهتر باشید، حس شایستگی و مهارت بیشتری خواهید داشت و اعتماد به نفستان هم بیشتر میشود. اهداف و کارهای بزرگ را به بخشهای کوچک و قابل مدیریت تقسیم کنید.