ضرورت سالم‌سازی اینترنت

این روزها سخنان بسیاری درباره مزایا و معایب فضای مجازی می‌شنویم و دیگر کمتر کسی از وسعت این فضا و قوانین آن، بی‌اطلاع است. به‌همین علت بازار دانلود انواع شبکه‌های اجتماعی، همواره گرم است. امروزه، این روند تا آنجا پیش رفته که حتی کودکان نیز به دلیل تقلید و هم‌سو شدن با جامعه، درکی مادرزادی از انواع تکنولوژی پیدا کرده‌اند. آن‌ها می‌دانند چگونه دکمه‌های گوشی را فشار دهند و از دیدن تصاویر، شگفت‌زده شوند، اما این روند، به معنای آمادگی حقیقی بچه‌ها برای استفاده از فضای مجازی نیست. چراکه رشد احساسی و عقلی آن‌ها توانایی درک و پذیرش انواع محتوا، با درجه‌بندی‌های متفاوت را ندارد. واقعیت یکسانی در مورد نسل جدید در تمام دنیا وجود دارد که این نسل از زبان یکسانی استفاده می‌کنند که به زبان دیجیتالی و یا  زبان بومی عصر ارتباطات معروف است.

شاید سن بلوغ را بتوان زمان مناسبی برای استفاده نوجوان از شبکه‌های اجتماعی معرفی کرد اما تهدیدات و آسیب‌های این فضای بی‌انتها، در این برهه سنی گسترده‌تر و جدی‌تر می‌شود.

رشد کودکان تحت تأثیر فضای مجازی

طبق نظر متخصصان، رشد کودک فرآیندی است که با ارتباط شکل می‌گیرد و همچنین آموزش آن‌ها روندی است که  از راه شنیدن تکامل می‌یابد. لحن بچه‌گانه‌ای که والدین در برخورد با فرزندشان حرف می‌زنند و کودک از شنیدن آن سیر نمی‌شود، دایره لغات و محیط‌شناسی‌اش بالا می‌رود. حال تصور کنید والدینی که مدام سرشان درگوشی است و فرصت کمی برای ارتباط کلامی دارند، اولین لطمه رشد را به فرزند خود می‌زنند.

از سوی دیگر توجه مستمر والدین به شبکه‌های اجتماعی و کم‌توجهی به کودکان، باعث می‌شود تا آن‌ها محبت کافی از سوی والدین دریافت نکرده و مبدل به انسان‌هایی زودرنج، مهر طلب و سرگشته شده و باروحی آزرده و سیراب نشده از خانواده به نهاد دوم اجتماع یعنی مراکز آموزشی بگذارند. پس باید بپرسیم؛ آیا تأثیرات منفی بر رشد عاطفی کودکان با استفاده مداوم پدر مادرها از فناوری‌های همراه، جبران‌پذیر است؟

دیگر آسیب‌های فضای مجازی

وقتی فضای مجازی بر خانواده غلبه پیدا کند و کودکان در این فضای مشوش رشد یابند، یاد می‌گیرند که فقط فقط زندگی در دنیای مجازی و تائید شدن در آن مهم است و زندگی واقعی از اهمیت چندانی ندارد. زیرا فضای خانواده از کارکرد خود دور شده است و افراد مسئولیت‌پذیری، جمع‌گرایی، هدفمندی را رها کرده‌اند و نوجوان فقط زمان حال را درمی‌یابد و چون مرزی بین واقعیت و مجاز نمی‌بیند، برای آینده خود برنامه‌ریزی نمی‌کند. برای او زندگی ایده آل درون این فضا، صمیمی‌تر و قابل وصول‌تر از زندگی واقعی است.

این نوجوان در تعاملات زندگی حقیقی و تشکیل خانواده نیز دچار مشکل می‌شود، زیرا فضای مجازی تحریف شده به او آموخته که سطح توقع و رضایتمندی از زندگی مشترک را بالا ببرد اما او لذت و صمیمیتی که در محتویات رسانه به او نوید داده‌اند، در زندگی طبیعی قابل‌دستیابی نمی‌بیند و این می‌تواند سرد شدن ارتباطات عاطفی و نارضایتی از زندگی خانوادگی را به دنبال داشته باشد.

سالم‌سازی فضای مجازی

اکنون که اینترنت به‌عنوان بستری برای تبادل و توسعه‌ افكار و اندیشه‌های گوناگون، از لحاظ ارتباطات در جهان حرف اول را می‌زند، دولت‌ها باید برای پاک‌سازی و استفاده درست و بهینه از آن، وارد عمل شوند و با وضع قوانین مؤثر برای ورود افراد به دنیای مجازی، این استفاده را با نظارت، هدفمند کنند.

در این راستا دکتر محمدحسین ساعی رئیس دانشکده ارتباطات صدا و سیما، سالم‌سازی فضای مجازی را یک ضرورت فراموش شده می‌داند و می‌گوید: «مصوبه فضای مجازی، سالم، مفید و ایمن در سال 94 از سوی شورای عالی فضای مجازی تصویب ‌شد، اما تاکنون راهکارهای اجرایی آن ارائه نشده است تا دستگاه‌های مربوطه، برای تحقق آن فعال شوند و در یک ارکستر کاملاً منظم با یکدیگر هم‌نوازی کرده و یک سمفونی زیبا از اداره فضای مجازی در کشور ارائه کنند. او دولت را عامل اصلی ساماندهی معرفی می‌کندو معتقد است دولت به‌عنوان متولی اداره کشور حتی اگر نگاه‌های متعارض و متضادی نسبت به اداره فضای مجازی دارد، باید زمینه‌هایی را به وجود آورد تا پس از گفتگوهای لازم در این حوزه با متخصصان آن در شیوه‌های مدیریت این فضا به تصمیم برسند و کشور را از این معطلی بیرون بیاورند.»

فضای مجازی طبقه‌بندی‌شده

این استاد دانشگاه معتقد است محتوا در فضای مجازی باید طبقه بندی شود و طرح را اینگونه شرح می‌دهد: «طبقه‌بندی محتوا در اینترنت، نیازمند یک سری زیرساخت‌ها است. کشور کره جنوبی یکی از موفق‌ترین طبقه‌بندی‌های اینترنتی را به اجرا گذاشته است، در این طبقه‌بندی هر فردی که به اینترنت متصل می‌شود به‌عنوان یک شخص حقیقی شناخته شده و جنسیت، سطح سواد، منطقه زندگی و سایر اطلاعات فردی او معلوم می‌شود.
روند حرکات وی قابل ردیابی و رهگیری بوده و اگر عملی انجام دهد که به اتفاقات بزهکارانه یا مجرمانه منجر شود، در دادگاه‌های این کشور قابلیت پیگیری دارد. این کشور قادر است تا اینترنت متفاوت و متناسب هر فرد را با فیلترینگ متفاوت ارائه کند. البته کشورهای بسیاری در سراسر جهان، برای حضور کودکان در فضای مجازی، طرح اینترنت پاک را به اجرا درآورده‌اند و این روند آرامش خاطری به خانواده‌ها می‌دهد. بدیهی است که در این کشورها میزان دسترسی به اینترنت به لحاظ ضرورت شغلی (اساتید دانشگاه، خبرنگاران و اصحاب رسانه) متفاوت است.»

در سال 1396، بنا به ضرورت جلوگیری از آسیب‌های فضای وب، مسئولین و دست‌اندکاران مرکز ملی فضای مجازی، تصمیم گرفتند تا طرح اینترنت طبقه‌بندی‌شده را در کشور اجرا کنند.

به مناسبت ولادت عقیله العرب(س)؛

شبیه‌ترین بانوی اسلام به حضرت خدیجه(س)

کتاب دویست داستان از فضایل و مصایب و کرامات حضرت زینب(سلام الله علیها)

مولف : عباس عزیزی

لطفا جهت داتلود به فایل پیوست مراجعه شود.

تاریخ وفات: 15 رجب 62 هجری قمری      

شناسنامه حضرت زینب علیها السلام

حضرت زینب علیها السلام در پنجم جمادی الاولی سال پنجم هجرت در مدینه منوره چشم به جهان گشود. مادرش فاطمه زهرا سلام الله علیها و پدرش امام علی علیه السلام بود.

پیامبر اکرم بعد از بازگشت از سفر، به محض شنیدن خبر تولد، سراسیمه به خانه علی علیه السلام رفت، نوزاد را در بغل گرفت و بوسید، آن گاه نام زینب (زین + اب) را که به معنای «زینت پدر» است‏ برای این دختر انتخاب نمود.

نیز او را ام کلثوم کبری، و صدیقه صغری می‏نامیدند. از القاب آن حضرت، محدثه، عالمه و فهیمه بود.

حضرت زینب در پنج‏ سالگی مادر خود را از دست داد و از همان دوران طفولیت ‏با مصیبت آشنا گردید. در دوران عمر با برکت ‏خویش، مشکلات و رنج‏های زیادی را متحمل شد، از شهادت پدر و مادر گرفته تا شهادت برادران و فرزندان، و حوادث تلخی چون اسارت و . . . را تحمل کرد . این سختی‏ها از او فردی صبور و بردبار ساخته بود 

زینب علیها السلام

زینب (ع)

ستاره ی مدینه

شکوه شکیبایی /مروری بر زندگی حضرت زینب(س)

فرازهایی از زندگی عقیله بنی هاشم حضرت زینب علیها السلام

زینب از دیدگاه بنت الشاطی

عقیله بنی هاشم و همسر و فرزندان

عبدالله از جمله خواستگارانی بود که به خانه علی علیه السلام رفت و آمد می کرد. و آرزو داشت با حضرت زینب علیها السلام دختر عموی خود ازدواج کند. اما شرم و حیا می کرد که خواسته خود راباعمویش مطرح کند. طولی نکشید که عبدالله قاصدی را به قصد خواستگاری به خانه علی علیه السلام فرستاد. قاصد به عرض رسانید: علی جان! شما خوب می دانید که پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله به فرزندان جعفر علاقه فراوانی داشت، حتی یک روز خطاب به آنان فرمود:

«بناتنا لبنینا و بنونا لبناتنا»؛ دختران ما،متعلق به پسران ما و پسران ما، متعلق به دختران ما می باشند. پیشنهاد می کنم و شایسته خواهد بود که دختر گرامی خود، زینب علیها السلام را به ازدواج عبدالله، فرزند برادر خویش در آوری و مهریه را هم مانند مهریه مادرش، فاطمه علیها السلام قرار دهی.

حضرت علی علیه السلام هم که غیر از جهت خویشاوندی و اصالت خانوادگی، در وجود عبدالله اخلاق و فضیلت و ارزش های انسانی و معنوی زیادی سراغ داشت، خواستگاری راپذیرفت. و حضرت زینب علیها السلام، دختر والاگهر خویش را در حالی که سن او ده سال ازعبدالله کم تر بود، به ازدواج وی در آورد. ثمره این ازدواج، سه پسر و یک دختر بود.

عبدالله بن جعفر طیار همسر زینب علیها السلام

محمد بن عبدالله جعفر

عَون بن عبدالله بن جعفر

حضرت زینب در واقعه کربلا

از جمله حوادث خونبار و دردناک اجتماعی ـ سیاسی تاریخ اسلام، حادثه جانسوز کربلاست که از سویی نشان دهنده نقطه اوج روح و تعالی انسان است و از سوی دیگر نمایانگر فرود روح آدمی در پَست ترین دَرکات. نهضت عاشورا یک نهضت ارزشی بر علیه ضد ارزشها بود که اگر به وقوع نمی پیوست، با طرحهایی که بنی امیه ریخته بودند، دیگر اثری از ارزشهای اسلامی و انسانی باقی نمی ماند.

در این رویداد عظیم، همه گونه طبقات اجتماعی از آزاد و بنده، پیر و جوان و کودک، و مرد و زن سهیم بوده و هر کدام نقش به سزایی ایفا کرده اند. در این میان، نقش برخی از زنان به خصوص حضرت زینب علیهاالسلام بسیار حسّاس و مهم بوده است. زینب علیهاالسلام از همان ابتدای ورود به کربلا حضوری فعّال و سازنده داشت، امّا آنچه که به این حضور، جلوه دیگری می بخشد و آن را پُر رنگ تر می سازد نقش ویژه آن حضرت بعد از واقعه عاشورا است که به همراه زنان دیگر در دو مرحله رهبری کاروان اُسرا و تبلیغ دین و ترویج عاشورا به تصویر کشیده شده است.

زینب علیهاالسلام ، رهبر کاروان اسیران کربلا

زینب(س) پیامبر عاشورا

رسالت در اسارت

اگر زینب نبود

زینب علیها السلام الگوی حضور

زینب کبری علیها السلام، الگوی صابران

شیوه های تبلیغی حضرت زینب (س)

خطبه های حضرت زینب

حضرت زینب(س) با احاطه کامل بر جریان های سیاسی، فرهنگی و تبلیغی منجر به سلطه و استبداد امویان، عمدتاً مشغول آگاهی بخشی مردم و رسوا کردن این خاندان بود. او این رویارویی اسلام اصیل و اسلام دروغین را مواجهه اسلام و کفر می دانست و در این منظر، حقایق تاریخی را آشکار و روشن می کرد. از نگاه حضرت زینب(س) حوادث بزرگی مثل جنگ صفین، شهادت امام علی، امام حسن و امام حسین(ع) و اسارت خاندان نبوی همگی جز محصول عقده گشایی و خواری و حقارت خانواده ابوسفیان نیست؛ زیرا این خاندان، ضربه های مهلکی از آموزه های نظام اسلام خورده اند. آنان گرفتار انتقام کور تاریخی شده اند. به همین دلیل حضرت زینب(س) در شیوه تبلیغی خود، به ویژه در خطبه هایش می کوشد ضمن بیان افتخار و عزت اسلام و خاندان نبوت، پرده از نفاق امویان بردارد و با استنادهای تاریخی خود، خاندان اموی را رسوا و ادعاهای پوچ و بی اساس آنها را در تاریخ برملا کند. حضرت زینب(س) تباهی، فساد و فسق آن خاندان را که به نوعی تداوم روحیه ها و هویت جاهلی است، آشکار می کند.

خطابه در کوفه

اصول مبارزه عاشورایی در خطبه حضرت زینب(س)

راه سبز/خطبه حضرت زینب کبری سلام اللّه علیها در مجلس

خطابه زینب(س)، حماسه جاودانه شام

تاریخ وفات و مرقد مطهر حضرت زینب

نظر معروف این است که آن حضرت پس از شهادت امام حسین علیه‏السلام بیش از یک سال و نیم زندگی نکرد و در 15 رجب سال 62 هجری قمری، در 56 سالگی از دنیا رفت و مرقد مطهر ایشان در سوریه می باشد.

محل دفن حضرت زینب علیها السلام

مرقد حضرت زینب، کنکاشی دوباره

فضایل و مناقب حضرت زینب

گوشه هایی از فضایل حضرت زینب علیها السلام عبارتند از:

شجاعت: در مقابل یزید خیره سر، و دهن کجی‏ها و بد زبانی‏های او، شجاعت ‏حیدری را به نمایش گذارده، چنین می‏گوید: «لئن جرت علی الدواهی مخاطبتک انی لاستصغر قدرک واستعظم تقریعک واستکبر توبیخک»: «اگر فشارهای روزگار مرابه سخن گفتن با تو واداشته [بدان که] من قدر و مقدار تو را کوچک پنداشته و سرزنش تو را بزرگ شمرده و توبیخ کردن تو را بزرگ می‏دانم .»

فصاحت و بلاغت: سخنان زینب علیها السلام چنان بود که وجدان خفته مردم را بیدار کرد و صدای گریه از زن و مرد و پیر و جوان و خردسال بلند شد.  

فضایل و مناقب حضرت زینب علیها السلام

زینت پدر (بررسی شخصیت و مقام حضرت زینب (علیهاالسلام))

زینب ترجمان حقیقت­ها

حضرت زینب(س)پاسدار بزرگ ارزشها

عبادت و بندگی

امام سجاد علیه السلام در مورد حضرت زینب فرمودند: «ان عمتی زینب کانت تؤدی صلواتها، من قیام الفرائض و النوافل عند مسیرنا من الکوفة الی الشام و فی بعض منازل کانت تصلی من جلوس لشدة الجوع و الضعف ؛ عمه ‏ام زینب در مسیر کوفه تا شام همه نمازهای واجب و مستحب را اقامه می‏نمود و در بعضی منازل به خاطر شدت گرسنگی و ضعف، نشسته ادای تکلیف می‏کرد.»

تحلیلی بر کلام حضرت زینب (ع) که فرمود: «ما رایت الا جمیلا» / جز زیبا چیزی ندیدم

علم و دانش

مقام علمی زینب کبری آنچنان واضح و روشن است که سخن حضرت سجاد(ع) برای درک عظمت آن بانوی دانشمند کافی است. حضرت سجاد(ع) در مورد جایگاه علمی آن بزرگوار فرمود: «انت بحمداللّه عالمةٌ غیر معلّمةٍ و فهمةٌ غیر مفهمّةٍ»: «عمه جان! به لطف الهی تو دانشوری هستی که از گنجینه وحی علم آموخته ای و کسی به تو آموزش نداده و اندیشمندی هستی که بدون معلم می فهمی و تعقل و تدبّر داری!.»

در مقام تعقّل و اندیشه و هوشمندی آنچنان اوج گرفته بود که حضرتش را به عقیله بنی هاشم موسوم گردانیدند.ابوالفرج اصفهانی در مقاتل الطالبین و در ذیل شرح حال عون بن عبداللّه می گوید: مادر عون، زینب عقیله، دختر علی بن ابی طالب (ع) است. زینب همان بانوئی است که ابن عباس خطبه فدک فاطمه(س) را از او روایت کرده است. ابن عباس در آغاز نقل خطبه می گوید: عقیله ما (بنی هاشم) زینب دختر علی (ع) این خطبه را گزارش نموده است.

درسهائی از عقیله خاندان وحی

بانوی عشق و صبر

نظری بر سیمای روایی حضرت زینب سلام الله علیها

نقش آفرینی بانوان در تبلیغ دین(3)روزگار امام

سیره اخلاقی حضرت زینب سلام الله علیها

زینب علیها السلام که حضور هفت معصوم را درک کرده، در تمامی ابعاد ولایت مداری (معرفت امام، تسلیم بی چون و چرا بودن، معرفی و شناساندن ولایت، فداکاری در راه آن و) . . . سر آمد است . زینب علیها السلام به خوبی درس ولایت مداری را از مادر فرا گرفت و آن را به زیبایی در کربلا به عرصه ظهور رساند

او پیوسته یاور غمدیدگان و پناه اسیران بود، او حتی تسلی بخش دل امام سجاد علیه السلام بود، آن جا که می‏گفت: «لا یجز عنک ما تری، فو الله ان ذلک لعهد من رسول الله الی جدک وابیک وعمک: [ای پسر برادر!] آن چه می‏بینی (شهادت پدر) تو را بی تاب نسازد. به خدا سوگند! این عهد رسول خدا از جد و پدر و عمویت می‏باشد .»

او سختی‏ها و تازیانه‏ ها را به جان خود می‏خرید و نمی‏گذاشت ‏بر بازوی کودکان اصابت کند.

زینب علیه السلام در آیینه خاطرات (1)

زینب علیهاالسلام در آیینه خاطرات (2)

عفت و پاکدامنی

زینب کبری عفت ‏خویش را حتی در سخت‏ترین شرایط به نمایش گذاشت . او در دوران اسارت و در حرکت از کربلا تا شام سخت ‏بر عفت‏ خویش پای می‏فشرد . مورخین نوشته‏ اند: «وهی تستر وجهها بکفها، لان قناعها قد اخذ منها»: «او صورت خود را با دستش می‏پوشاند چون پوشیه اش از او گرفته شده بود.»

زینب علیها السلام بانوی حیا، پاسدار عفت و پاکدامنی

زینب (س) آموزگار حیا و پاکدامنی

زینب آموزگار حیا و پاکدامنی

صبر

زینب (س) در پرتو عنایت و توجه آل عبا بر دشواری ها و سختی ها صبر کرد، رنج ها و مصیبت هایی را تحمل نمود که «اگر بر کوه های استوار و راسخ نازل می شد از هم فرو می پاشید.»

صبر زینب از نوع صبری نبود که هر فرد زبون و ناتوانی به آن تن می دهد بلکه صبری خداپسندانه و هدفدار و اندیشیده بود. وی می دانست این نوع صبر با ایمان رابطه تنگاتنگ دارد و مؤمنی که صابر نباشد پیوسته ایمان و تقوایش متزلزل خواهد بود و انسان تا صبور نباشد نمی تواند در بندگی خدا، ایستادگی کند و در برابر شیطان و هواهای نفسانی و گریز از گناه و استواری در برابر تنگی ها ثابت قدم باشد. او از پدرش علی (ع) این سخن را شنیده بود که: «انسان حقیقت ایمان را درک نمی کند مگر این که سه ویژگی در او باشد: آگاهی به دین، صبر بر دشواری ها و تدبیری نیکو در امور زندگی .»

درس صبر و استقامت در مکتب زینب علیها السلام

زینب علیهاالسلام ، پیروز تمام امتحانات

امام زمان عجل الله فرجه و حضرت زینب سلام الله علیها

مصیبت اسیری زینب سلام الله علیها

خاطره ها - حضرت مهدی علیه السلام در زینبیه

حضرت زینب سلام الله علیها در آینه شعر و ادب

آی آینه تمام نمای صبر و ایثار! تو را چه بخوانم که نامت یادآور حماسه عاشورا و یادآور اسارت و غربت یتیمان کربلاست. تو را چه بخوانم که نامت گره خورده در رنج و محنت است. مرغ جانت دیگر در کالبد تن نمی­گنجد و دل طلب می­کند که به برادر بپیوندی. چشم برهم می­نهی و بلندترین نغمه وصال را سر می­دهی.

سلام بر تو که وارث مظلومیت سترگی بودی که در خاندان طاهرت نسل به نسل به ارث رسید.

سلام بر تو روزی که عارفانه و عاشقانه عروج کردی و سلام بر خاندان پاکت باد.

در وصف عقیلة العرب حضرت زینب علیها السلام

روح بلند صبر

تجلی صبر

لینکهای مرتبط

دانشنامه امام حسین علیه السلام

حضرت زینب علیها السلام، پیام رسان كربلا

عقیله (نرم افزار ویژه حضرت زینب سلام الله علیها)

دلایل گریه کردن نوزادان

تمام نوزادان در زمان‌های مختلف و به دلایل متفاوتی گریه می‌کنند. آنها از طریق گریه کردن نیازهایشان را اعلام می‌کنند. فهمیدن علل گریه‌های فرزندتان ممکن است در ابتدا برای شما مشکل باشد، اما به مرور، این فقط مادر و پدر کودک هستند که دلایل مختلف گریۀ نوزادشان و روش‌های آرام کردن کودک خود را می‌دانند. در این مطلب می‌توانید با چند دلیل معمول و شایع‌ گریۀ نوزادان و توجه به آنها برای برطرف کردنشان آشنا شوید.

گرسنگی

اولین چیزی که هنگام گریه کردن کودک به ذهن همه می‌رسد، گرسنگی است. شناختن علائم گرسنگی کمک می‌کند کودک خود را قبل از اینکه به مرحلۀ گریه کردن برسد تغذیه کنید. برخی از نشانه‌های گرسنگی در نوزادان شامل بهانه‌گیری، ملچ‌ملوچ کردن، قرار دادن دست خود در دهان و جست‌وجوی سینۀ مادر است. جست‌وجوی سینه یعنی همان واکنشی که باعث می‌شود وقتی گونۀ نوزاد را نوازش می‌کنید، او سرش را به سمت دست شما برگرداند.

قولنج و دردهای شکمی

مشکلات شکمی مرتبط با گاز شکم یا قولنج و کولیک نوزادی می‌تواند به گریه‌های زیادی منجر شود. ممکن است برای پدر و مادرها سؤال باشد که کولیک چیست؟ قولنج نوزادی یا کولیک در واقع گریه‌هایی تسلی‌ناپذیر و متوالی کودکان است که به راحتی آرام نمی‌شود و علت مشخصی ندارد. همچنین اگر کودک شما پس از تغذیه بهانه‌گیری و گریه می‌کند، ممکن است نوعی درد شکمی داشته باشد. قطره‌های ضدنفخ نوزادان یا گریپ‌ واتر ممکن است برای بهبود دل درد نوزاد مؤثر باشد، هرچند این موضوع هنوز از نظر علمی ثابت نشده است، بنابراین لازم است قبل از استفاده از هر کدام این داروها، تأیید و اجازۀ پزشک اطفال کودکتان را بگیرید. علل دیگر دردهای شکمی در نوزادان شامل رفلاکس نوزاد یا بازگشت اسید معده به مری، آنفلوآنزای معده، آلرژی به شیر، عدم تحمل لاکتوز، یبوست و انسداد روده است که لازم است توسط پزشک بررسی شود.

پوشک کثیف

علت گریه نوزاد می‌تواند کثیف و خیس بودن پوشک او هم باشد. عده‌ای از نوزادان بعد از خیس شدن، خیلی زود به گریه می‌افتند و دیگر نوزادان می‌توانند پوشک کثیف را برای مدتی بیشتر تحمل کنند. در هر صورت، بررسی پوشک نوزاد توسط والدین برای حل آن بسیار راحت و آسان است. همچنین برای پیشگیری از حساسیت پوشک یا ادرار سوختگی لازم است همواره حواستان به تمیز بودن پوشک کودکتان باشد.

دندان درآوردن

دندان درآوردن نوزاد می‌تواند دردناک باشد، زیرا هر دندان جدید از لثۀ جوان و حساس کودک بیرون می‌آید. برخی کودکان بیش از دیگران درد می‌کشند، اما همۀ آنها به احتمال زیاد در مرحله‌ای از دندان درآوردن گریان و بی‌قرار می‌شوند. اگر به نظر می‌رسد کودکتان درد می‌کشد و شما نمی‌دانید چرا، لثۀ او را با انگشت خود لمس کنید. ممکن است از کشف برآمدگی دندان در حال درآمدن کودکتان شگفت‌زده شوید. اولین دندان کودکان اغلب بین چهار و هفت ماهگی درمی‌آید، اگرچه زودتر هم می‌تواند اتفاق بیفتد.

تحریک کم و نیاز به سرگرمی

گریۀ یک کودک پرتوقع و خرده‌گیر ممکن است فقط به دلیل شخصیت اجتماعی او باشد که مشتاق دیدن جهان اطرافش است و اغلب تنها راه برای قطع هیاهو و گریۀ این نوزادان، فعال بودن و سرگرم کردن آنهاست. این مورد می‌تواند خستگی شیرین زیادی برای شما به دنبال داشته باشد. می‌توانید نوزاد را رو به محیط بیرون و نه رو به سینۀ خودتان در یک آغوشی بگذارید تا بتواند تمام فعالیت‌های اطرافش را ببیند. همچنین فعالیت‌های زیادی را برنامه‌ریزی کنید. به عنوان مثال، با دوستان و اقوامی که بچه دارند رفت‌وآمد کنید. به طور منظم به مکان‌های مناسب کودکان مانند پارکی در نزدیکی خانه یا باغ‌وحش بروید.

حجت‌الاسلام سرلک، کارشناس مسائل دینی در گفت‌وگو با "تبیان":

شادکردن مردم هنر است

این روزها شادی و شاد کردن دیگران از موضوعاتی است که رقابتی را بین افراد مختلف در شرایط و موقعیت‌های گوناگون برقرار کرده. نمود عینی آن را در برنامه‌های صداوسیما و شبکه‌های مجازی شاهد هستیم. برخی معتقدند با برگزاری استندآپ کمدی و برنامه‌هایی از این دست در مسیر شادی‌آفرینی برای مردم و به تعبیری «ادخال سرور» گام بر می‌دارند، اما اینکه این حرکت چقدر توانسته و می‌تواند مسیر شادی‌آفرینی را به معنای حقیقی محقق کند خود جای تأمل دارد.

برای بررسی و رسیدن به این مهم و تحقق هدف «ادخال سرور» شاید مهم‌ترین مرحله، شناخت شادی است.  شادی یکی از حالت‌های درونی انسان بوده که نمود بیرونی آن قابل رؤیت است. این حالت را می‌توان نتیجه رسیدن به اهداف و یا آرزوها دانست، پس وقتی حس پیروزی و رضایتمندی در فردی ایجاد شود، شادی ظهور پیدا می‌کند و هنگامی که انسان به هدف خود نمی‌رسد یا در برابر آرزوهای خود موانعی می‌بیند، حالت غم و اندوه بر او حاصل می‌شود.

"حجت‌الاسلام علی سرلک" در گفت‌وگو با "تبیان" در تعریف شادی این نظر را تأیید کرده و گفت: شادی عبارت است از هیجانی که در مسیر رسیدن انسان به هدفش به وجود می‌آید. یعنی اینکه انسان هدفمند و تلاشگر استحقاق این را دارد که شادی را تجربه کند. آدم‌هایی که به سمت کمال و افق‌های بلند و به سمت آرمان‌هایشان هدف‌گیری کرده و امکاناتشان را به میدان می‌آورند، این آدم‌ها به‌واقع یک شادی اصیل را تجربه می‌کنند.

وی با بیان مثالی بحث را این‌گونه ادامه داد: اگر طرفداران یک تیم فوتبال بعد از اینکه تیم محبوبشان گل می‌زند خوشحالی می‌کنند، نتیجه همین تعبیر از تعریف شادی است که آن‌ها فکر می‌کنند در حال نزدیک شدن به هدفشان هستند و تیم محبوبشان در رده‌بندی جدول شرایط مطلوب‌تری را کسب می‌کند.

پس در شادی واقعی دو عنصر وجود دارد یک «هدفمندی» و دیگری «تلاش برای دستیابی به هدف». البته به اندازه‌ای که هدف‌ها اشتباه انتخاب شوند و یا تلاش‌ها دقیق انجام نشوند، شادی‌ها جنس حقیقی خود را از دست داده و از جنس الکی‌خوش‌ها شده، در نتیجه از مسیر اصلی خود خارج به شکل غیراستاندارد و غیر اصیل تبدیل می‌شود.

رمزی برای رشد و موفقیت

سرلک در بیان ارتباط بین کلیدواژه «ادخال سرور» و بهجت آفرینی برای دیگران با بهجت و موفقیت خود انسان‌ها ادامه داد: اگر معنای شادی را درست درک کردیم آن‌وقت است که می‌توانیم بگوییم تلاش ما برای اینکه بتوانیم دیگران را برای حرکت به سوی اهداف و موفقیت، شاد و امیدوار کرده به‌طوری‌که با نشاط به سمت هدف‌های بلند گام بردارند و مشکلات، سختی‌ها، درگیری‌ها و موانع آنها را از حرکت منصرف نکند، دقیقاً به معنای پویا کردن جامعه جزو آن اتفاقاتی است که تحت کلیدواژه ادخال سرور در قلوب دیگران، خود ما را به‌نوعی به بهجت و موفقیت نزدیک می‌کند.

این که در روایات داریم مؤمن "بشره فی وجهه و حزنه فی قلبه" شادی‌اش در چهره و اگر غمی دارد آن غم در نهان‌خانه دلش است، بدین‌جهت بوده که انسان‌ها از رهگذر مواجهه با یکدیگر باید به احساس امید، حرکت، پویایی و تلاش دست یابند و این یکی از بهترین و موثرترین تصمیماتی است که ما می‌توانیم برای رشد خودمان و حرکت دیگران انجام دهیم.

خنده‌هایی تلخ‌تر از گریه

سرلک در رابطه با کسانی که عهده‌دار ادخال سرور در جامعه هستند گفت: با تعریفی که از شادی ارائه دادم، مشخص می‌شود بعضی از رفتارهایی که شادی‌های لحظه‌ای را به همراه دارد نه تنها شادی نبوده، بلکه ضد شادی هستند. بعضی از استندآپ کمدین‌ها و برنامه‌هایی که به اسم شادی و خنده در فضای رسانه و شبکه‌های مجازی منعکس می‌شود، برای خنداندن، سرمایه‌ای جز گریاندن و به گریه انداختن و آسیب به ارزش‌ها، فرهنگ‌ها، اخلاق و خانواده ندارد.

این‌گونه روش‌ها درست شبیه این می‌مانند که شما به جای اینکه به ورزشکاری برای موفق شدن و بر سکوی پیشرفت ایستادن تمرین‌های گوناگون را پیشنهاد دهید، به او مواد نیروزا داده تا دوپینگ کند. اگرچه او با مصرف این مواد به سکوی اول هم برسد، اما همه می‌دانیم با این روش هم جسمش آسیب می‌خورد و هم اینکه در درازمدت این مدال و سکو از او گرفته شده و آبرویش رفته و به محرومیت اجتماعی می‌رسد.

این‌که شاعر می‌فرماید: خنده تلخ من از گریه غم‌انگیزتر است/ کارم از گریه گذشته که به آن می‌خندم، مصداق این‌گونه رفتارها است.

هر رفتاری شادی‌آور نیست

با توجه به نظر کارشناسان و محققان، به این نکته باید توجه کرد، هر چیزی که به‌عنوان شادی در جامعه مطرح و منعکس می‌شود، شادی نیست. به‌طور مثال مصرف مواد مخدر و یا مشروبات الکلی که سرخوشی‌های کوتاه‌مدتی را به همراه دارند، شادی نیست؛ چراکه در طول زمان، می‌بینیم که این افراد به آسیب‌های جسمی بزرگ، روحی، اجتماعی و اخلاقی دچار می‌شوند.

متون دینی و روایی ما پیشنهاداتی را برای چگونه شاد کردن دیگران و به عبارتی ادخال السرور معرفی می‌کنند که وقتی با دقت به آن‌ها توجه کنیم به نکات درخور توجهی مواجه می شویم.

در روایتی از امام صادق (ع) آمده که حضرت پس از بیان ارزش والای شاد کردن دل مؤمن، سه راهکار برای آن ذکر می‌کنند؛ «إِدْخَالُ السُّرُورِ عَلَی الْمُؤْمِنِ إِشْبَاعُ جَوْعَتِهِ أَوْ تَنْفِیسُ کُرْبَتِهِ أَوْ قَضَاءُ دَیْنِهِ»: حضرت رفع گرسنگی، غم‌زدایی از چهره مؤمن و ادای بدهی او را از راه‌های مسرور کردن مؤمن معرفی می‌کنند. (1)

در روایتی دیگر داریم که امام صادق (ع) در نامه‌ای به حاکم وقت اهواز و فارس و برخی از زیردستانش نوشتند: برادرت را خوشحال کن تا خدا تو را خوشحال کند. وقتی نامه به دست حاکم رسید بیست هزار درهم از مالیات را به آورنده نامه برگرداند. دستور داد تا به او مرکب و کنیز و غلام دهند؛ خانه‌اش را فرش کنند و هر مشکلی که در زندگی دارد برطرف کنند. پس‌ازآنکه تمام این امور به نحو احسن انجام شد آن مرد نزد امام صادق (ع) برگشت و جریان را تعریف کرد. حضرت به او فرمود حاکم با خوشحال کردن تو خدا و رسولش را خوشحال کرد. (2)

شادکردن مردم هنر است

سرلک در تبیین روایت امام صادق (ع) در معرفی راه‌های شاد کردن مردم، با اشاره به لایه‌ها و مراحل شادی به آیه‌ای از قرآن کریم اشاره کرد و گفت: شاد کردن مردم به معنای واقعی از هنرها و توفیقاتی است که هرکسی این هنر و توفیق را ندارد. قرآن کریم می‌فرماید؛ «قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذَٰلِكَ فَلْیَفْرَحُوا»(3). در حقیقت کسی، هم خود به شادی نزدیک می‌شود و هم می‌تواند دیگران را شاد کند که فضل، رحمت و لطف خداوند را باور کرده و بر اساس این فضل و رحمت گرسنه‌ای را سیر می‌کند، برهنه‌ای را می‌پوشاند. چنین فردی با غمخوار مظلومان بودن، در حقیقت روح خود را با شادی حقیقی آبیاری می‌کند.

کسی به فضل و رحمت خدا اطمینان حاصل می‌کند و از این واسطه جوان دم‌بختی را سروسامان می‌دهد، جهیزیه‌ عروس گرفتاری را تهیه می‌کند، هزینه بیماری ناتوان را متقبل می‌شود، چنین انسانی به معنای واقعی عمق و حقیقت شادی را اول خودش درک کرده و توانسته این حقیقت شادی را برای دیگران به وجود آورد.

پی نوشت:
1- الکافی، ج 2، ص 192
2- وسائل‌الشیعه، ج 16، ص 353
3- سوره یونس، آیه 58

حجت‌الاسلام علی‌اکبری در گفت‌وگو با "تبیان":

هفتادسال پیش یعنی تا قبل از دهه پنجاه میلادی، بنیان خانواده در آمریکا و غرب، مستحکم و پرجمعیت بود؛ زنان در سنین پایین ازدواج می‌کردند و حداقل 4 فرزند داشتند. «انقلاب جنسی» در غرب، بنیان‌های فکری و فرهنگی را برای بیرون کشیدن زنان از خانه و استفاده ابزاری از آنان دگرگون کرد؛ بی بند و باری‌ها افزایش یافت، بنیان خانواده سست شد، نرخ ازدواج و فرزندآوری کاهش یافت. با کاهش جمعیت، ترکیب جمعیتی کشورهای غربی پیرتر و رکود اقتصادی شروع شد. این مسئله می‌توانست برگه برنده‌ای برای کشورهای مسلمان با جمعیت زیاد و جوان باشد و کشورهای اسلامی را به ابرقدرت تبدیل کند اما سیاستمداران غرب تصمیم گرفتند برای ایجاد تعادل جمعیتی به نفع خود، سیاست‌های تنظیم خانواده و کاهش جمعیت را در کشورهای در حال توسعه نیز اجرا کنند.

فقط یک فرزند

ایران در سراشیبی کاهش جمعیت قرار دارد و این بدترین اتفاق برای یک کشوراست. تک‌فرزندی یکی از مهم‌ترین آسیب‌هایی جمعیتی در حوزه سیاست­گذاری­ خانواده و جامعه است که می تواند سرنوشت یک کشور را تغییر دهد. از این رو "تبیان" با حسن علی ­اکبری عضو هیئت علمی دانشگاه امام حسین (ع) و رئیس انجمن اسلام و پیشرفت     در این خصوص به گفت­ وگو پرداخته است.

حسن علی ­اکبری با اشاره به روند سیاست­های غلط جمعیتی بیان می­‌کند: مسئله تک‌فرزندی بیش از آنکه به یک فرهنگ مردمی مرتبط باشد، ناشی از سیاست‌های غلطی بود که در دههٔ هفتاد در کشور اتخاذ شد و آن سیاست‌ها مجموعاً اقتصاد، فرهنگ و همه تمایلات و ذهنیت و نگرش مردم را نسبت به فرزند تغییر داد.

مجموعه نظام ما دریکی دو دهه بعد از جنگ سیاست‌های غلطی ازجمله سیاست اقتصادی، فرهنگی ، اجتماعی و... را اتخاذ کرد که باعث کاهش روند فرزندآوری شد؛ سازمان بیمه فرزند چهارم به بعد را بیمه نمی‌کرد یا به فرزند سوم عائله بندی تعلق نمی‌گرفت، همچنین در صداوسیما برنامه­هایی از گرفتاری‌ خانواده­های پرجمعیت به نمایش درمی‌­آمد. به مرور این ذهنیت در ذهن مردم شکل گرفت که فرزندآوری چیزی جز گرفتاری ندارد. همه عوامل در آن دوران دست‌به‌دست هم داد و سیاست همه‌جانبه‌ای شد تا  نرخ باروری از 8/6 در آن سال به 7/1 در زمان کنونی رسید.

حاج اکبری ادامه می‌دهد:  با روند کنونی، جمعیت ما به 90 میلیون نفر خواهد رسید و پس‌ازآن دوباره روند کاهشی خواهد داشت وبه حد 35 میلیون نفرخواهد رسید؛ این مسئله یک خطر بزرگ برای ملتی است که سوابق و تمدن و منابع زیادی در دنیا دارد بنابراین درست است که تک‌فرزندی تبدیل به یک فرهنگ شده است؛ جوانان دیر ازدواج می‌کنند، اگر ازدواج کنند دیر بچه‌دار می‌شوند، در صورت بچه‌دار شدن تنها یک فرزند می‌­آورند و باید کار فرهنگی در این حوزه انجام شود اما واقعیت این است که سیاست‌هایی که در دوره سازندگی و در دوره پس از جنگ اتخاذ شد مجموعاً این فجایع را به بار آورده است و راهکار آن هم برگرداندن سیاست‌های کلی جمعیتی است که مقام معظم رهبری ابلاغ فرمودند لذا باید روی آن سیاست‌های جمعیتی اجماع و عزم داشت  و آنها را اجرایی کرد تا این مسئله به‌طورجدی حل شود.  

این استاد دانشگاه با اشاره به نقشه دشمن در بعد از انقلاب عنوان کرد: دشمن به تنها چیزی که ما را تشویق کرد، مسئله کاهش جمعیت بود چراکه پشت پرده می‌دانستند جمعیت می‌تواند چه بلایی بر سر ما آورد؛ حتی بعضی از مسئولین آمریکایی گفتند اصلاً لازم نیست با ایران وارد جنگ شوید اجازه دهید همین سیاست‌های جمعیتی آنها را نابود خواهد کرد. آنچه در باب جمعیت مهم است یک عزم ملی  و بیداری عمومی است. ملت ایران باید متوجه شود، اساس هویت و آینده جمعیتی در مخاطره است؛ این توجه اگر به وجود بیاید قطعاً می‌تواند مسائل جمعیتی را حل کند.

این کارشناس و مشاور خانواده اظهار می کند: متاسفانه برخی افراد مشکلات اقتصادی را علت اصلی تک فرزندی می‌دانند اما خدای متعال هم ازدواج و هم فرزند‌آوری را تضمین کرده است که اگر کسانی مشکل اقتصادی داشته باشند خداوند از فضل خود آنها را بی‌نیاز می‌کند. خداوند می‌فرماید: «آیا از فقر می‌ترسید، از اینکه می‌خواهید فرداها چگونه زندگی کنید، اصلاً این موارد ارتباطی به شما ندارد. زیرا رزق شماها به دست من است و دست خودتان نیست. شما مگر رزاق هستید که تصمیم‌گیری می‌کنید» این تعبیرات قرآن است لذا به خداوند اعتماد کنید و نگرش‌های مادی شرک‌آلود را کنار بگذارید تا شعار کذایی فرزند کمتر، زندگی بهتر از جامعه حذف شود.

به بهانه سالروز شهادت خدوم‌ترین صدراعظم ایران؛

کارنامه درخشان خدوم‌ترین صدراعظم ایران، میرزا محمدتقی‌خان فراهانی ابعاد مختلفی دارد، که یکی از مهم‌ترین و حساس‌ترین اقدامات او مقابله با جریان بابیه است.

امیرکبیر با اعدام علی‌محمد باب به چهره‌ای محبوب نزد علما و روحانیت تبدیل شد، اما در اندیشه بهائیت شخصیتی منفور به‌حساب می‌آید. عباس افندی پسر ارشد بهاءالله درباره امیرکبیر می‌گوید: «میرزا تقی‌خان امیرنظام…سمند همت را در میدان خودسری و استبداد بتاخت. این وزیر، شخصی بود بی‌تجربه و از ملاحظه عواقب امور آزاده. سفاک و بی‌باک و در خونریزی چابک و چالاک.»(1)

بابیه به رهبری علی‌محمد شیرازی حدود چهارده دهه پیش، در شرایط بحرانی عصر قاجار ظهور کرد. نابه‌سامانی‌هایی که بر اثر جنگ، قحطی و بیماری در آن برهه از تاریخ به وجود آمده بود، به مطالبه منجی آخرالزمان از طرف مردم شدت بخشید.

علی‌محمد با استفاده از این شرایط، ابتدا خود را باب ارتباط مردم با امام عصر معرفی کرد و به‌مرور زمان پا را فراتر نهاد و خود را مهدی موعود خواند و توانست در مدت کوتاهی طرفداران زیادی را همراه کند.

آیا امیرکبیر مظلوم‌کشی کرد؟

انگیزه مقابله صدراعظم با علی‌محمد باب، یکی از مسائل پرحاشیه و مبهم تاریخ معاصر است. برخی از مبلغان بهائیت بر این باورند که امیرکبیر فریب نهاد روحانیت را خورد و درحالی‌که بابی‌ها هیچ‌گونه اختلالی در امنیت به وجود نیاورده بودند، صرفاً به جهت دگراندیشی سرکوب شدند.

ایرج اشراقی پژوهشگر تاریخ بهائیت در یکی از برنامه‌های شبکه بی بی سی، این ادعا را مطرح می‌کند که امیرکبیر در ماجرای سرکوب بابیه اشتباه کرد و بی‌جهت تسلیم خواسته روحانیت شد، درحالی‌که او می‌توانست از این جنبش اجتماعی در جهت فعالیت‌های اصلاحاتی خود بهره بگیرد.
 


اگر تاریخ بابیت را مرور کنیم، به واقعیاتی فراتر از جنبش اجتماعی، یا دگراندیشان مصلح و از این‌ دست عناوین بر می‌خوریم. گسترش روزافزون طرفداران علی‌محمد باب در آرامش صورت نمی‌گرفت، بلکه در شرایط بحرانی عصر قاجار که از بیرون و درون مرزها، امنیت و یکپارچگی کشور درخطر بود، طرفداران باب با فتنه‌ها و آشوب‌های متعدد، وحدت اجتماعی را به خطر انداخته بودند؛ مسیری که نهایتاً به جنگ داخلی ختم می‌شد.

 درباره انگیزه مقابله امیرکبیر با بابیه و نحوه برخورد او با علی محمد باب، با حجت‌الاسلام عبدالقادر همایون، استاد حوزه و دانشگاه و کارشناس حوزه نقد فرق انحرافی گفت‌وگو کرده‌ایم.

حجت‌الاسلام همایون معتقد است: جریانی که به رهبری علی‌محمد باب راه افتاد، هم جنبه اعتقادی داشت و هم بعد امنیتی آن مهم بود. امیرکبیر قبل از آنکه به بعد امنیتی مسئله بپردازد، جنبه اعتقادی و کلامی جریان باب را پیگیری کرد.

همایون در ادامه با اشاره به اینکه امیرکبیر، علی‌محمد شیرازی را از ماکو به چهریق آورد و در تبریز جلسه مناظره‌ای بین علما و علی‌محمد باب ترتیب داد، که مجلس مناظره با حضور ناصرالدین میرزا نایب‌السلطنه برگزار شد، گفت: اگر امیرکبیر دغدغه کلام و اعتقادات شیعی نداشت، هیچ‌گاه این کار را نمی‌کرد. چه‌بسا امیرکبیر این جلسه را برگزار کرد تا علی‌محمد هدایت شود که البته او تغییری نکرد و به گفته علما اهمیتی نداد. نتیجه مناظره این شد که علی‌محمد باب به‌صورت کتبی توبه کرد و این توبه‌نامه هم در کتابخانه مجلس و هم در کتب بهائیت موجود است.

این استاد حوزه‌ و دانشگاه در ادامه گفت: هم‌چنان برخی از علما معتقد بودند، باب مرتد شده و باید اعدام شود، اما عده‌ای دیگر از علما با توجه به صحبت‌های علی‌محمد، معتقدند بودند او دیوانه است و بر دیوانه حرجی نیست. در این میان قائم مقام فراهانی برای اینکه حجت را تمام کرده باشد، پزشک مخصوص ناصرالدین میرزا، به نام دکتر کورمیک را به معاینه سلامت روانی باب فرستاد. پس از معاینه، کورمیک به دربار نامه نوشت که "طبیعت و شرایط علی‌محمد باب مقتضی اعدام نیست". درواقع با این جمله او تاکید کرد که باب دیوانه است. این ماجرا در کتاب حضرت نقطه اول، محمدعلی فیضی از بزرگان بهائیت تصریح شده.

همایون ادامه داد: پس‌از این ماجرا باوجود اینکه علی‌محمد در زندان بود، اما به نام او در کشور چندین ماه آشوب به پا شد. فقط در قلعه شیخ طبرسی حدود ششصد نفر بر اثر این آشوب‌ها کشته شدند. چند ماه قوای دولتی با هزینه‌های سنگین با این آشوب‌ها مقابله کرد، اما امیرکبیر نمی‌توانست بنشیند و ببیند یک عده به نام اعتقاد دست به خرابکاری زده، آشوب و فتنه به پا می‌کنند. لذا برای پایان دادن به این قائله حکم اعدام علی‌محمد را گرفت و او را اعدام کرد.

همایون در نهایت این نکته را متذکر شد که اقدام امیرکبیر ضربه بزرگی به بهائیان وارد ساخت؛ به همین دلیل است که با گذشت این همه سال، بهایی‌ها روز قتل امیرکبیر را به‌عنوان  روز خاص انتقام الهی می‌شناسند و در این روز به یکدیگر تبریک می‌گویند.

نقش بهاییت در قتل امیرکبیر

اینکه باب با حمایت کشورهای استعمارگر اقتدار پیدا کرد، امروز از نقاط روشن تاریخ به شمار می‌رود. یادداشت وزیر مختار روسیه درباره حمایت از باب، یکی از دلایل اثبات پروژه نفوذ بودن بابیت است. او در این یادداشت می‌نویسد: «همین که به من اطلاع رسید باب وارد اصفهان شده، یک نامه دوستانه به معتمدالدوله حکمران اصفهان نوشتم و سفارش سید را نمودم که باب از دوستان من است و دارای کرامت است، از او مراقبت و حمایت کنید. الحق معتمدالدوله چندی از او خوب نگاهداری کرد.»(2)

بی شک اقدامات امیرکبیر علیه باب و سرکوب جریان بابیت، بی ارتباط با قتل او نیست. به طور حتم اعدام باب، بخشی از نقشه‌های استعماری روس و انگلیس را خنثی کرد و این اتفاق در کنار ده‌ها اقدام ضد استعماری دیگر امیرکبیر، انگیزه تحریک دربار برای به قتل رساندن او را افزایش داد.

پی‌نوشت‌ها:
[1] مقاله "نقش امیرکبیر در سرکوب شورش بابیان و اعدام باب" به قلم عبدالقادر همایون/ مجله بهائی‌پژوهی
[2] "نقش روسیه و انگلیس در فتنه باب"/موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران

چگونه بهتر گوش کنیم؟

چگونه بهتر گوش کنیم؟
گوش کردن یکی از مهم ترین مهارت هایی است که با پرورش آن می توانید کارآیی خود را در مدرسه افزایش دهید. این مهارت بعد از مهارت خواندن، یکی از مشکل ترین مهارت هاست.

در کلاس:
* در کلاس مطالب درسی را دنبال کنید و به رویا فرونروید. (خیال بافی نکنید.)
* اگر حرف بزنید، مطمئنا نمی توانید گوش کنید.
* در هنگام گوش کردن قلم به دست باشید و نکات مهم را یادداشت کنید.

قبل از کلاس:
* راجع به مطالب درسی جدید فکر کنید.
* نکات مهم جلسه گذشته را به یاد آورید. (دوره کنید.)
* تکالیف خود را انجام دهید.

در کلاس:
* آن چه را که قبلا یاد گرفته اید با مطالب جدید ارتباط دهید.
* آیا شما راجع به موضوع درس اطلاعات اضافی دارید؟
* در طی درس چه چیزی به ذهن شما می آید؟
* بر روی موضوع درس تمرکز کنید.
* نکات مهم درس را یادداشت کنید.
* در صورت امکان روی نیمکت های جلوی کلاس بنشینید. اگر جلوتر باشید بهتر می توانید گوش کنید.

بعد از کلاس:
* مطالب درسی و یادداشت های تان را دوره کنید.
* بعضی ها دوست دارند که یادداشت های شان را پاک نویس کنند، اما سعی کنید برای اینکار وقت زیادی اختصاص ندهید.
* هنگام دوره زیر نکات مهم خط بکشید.

نکات دیگری راجع به گوش کردن:
* خوب گوش کردن به معنی توجه کردن است.
* تمام آن چه را که گفته می شود بشنوید، نه آن چه را که دوست دارید.
* آن چه را که می شنوید با آنچه که از قبل می دانستید ربط دهید.
* نکات مهم درس را تشخیص دهید.
* سعی کنید نکات مهمی را که ممکن است سوال امتحان باشد، تشخیص دهید.
* صحبت های معلم را دنبال کنید. (حدس بزنید صحبت های بعدی او چه خواهد بود.)
* به دقت به آن چه معلم راجع به تکالیف درسی می گوید، گوش کنید و در صورت نیاز آن را یادداشت کنید.
* به دقت گوش کنید و به دنبال عبارات کلیدی معلم باشید و به آن اهمیت دهید.

عباراتی هم چون " این مطلب مهم است...، مهم است بدانید که... و یا لازم است که این مطلب را برای امتحان بدانید...
" بخاطر بسپارید که گوش کردن با شنیدن متفاوت است. شما می توانید هر چیزی را بشنوید، اما به آن گوش نکنید یا از یک گوش بشنوید و از گوش دیگر بیرون کنید. برای گوش کردن باید فکر کنید و فعال باشید نه منفعل.

مطالب مرتبط:
مهارت‌ های مورد نیاز برای شروع کلاس اول
مهارت های تحصیلی؛ راهی برای موفقیت
مهارت های دیکته نویسی

منبع: شاگرد زرنگ

برادران محمدی؛ بررسی انتخاب و خرید آنلاین در دیجی‌کالا