نظر آیت الله العظمی سیستانی درخصوص بازی"کلش اف کلنز" حوزه/ آیت الله سیستانی در مورد اصل بازی "کلش اف کلنز" (clash of clans)حکم جواز نداده اند و از این رو مؤمن مکلف باید از این بازی اجتناب کند یا اینکه به حکم فقیه دیگری به صورت الاعلم فالاعلم رجوع کند، اما خرید و فروش مراحل بازی حرام است.

به گزارش سرویس بین الملل خبرگزاری «حوزه»، پایگاه رسمی دفتر آیت الله سیستانی، نظر معظم له را درباره بازی "کلش اف کلنز" (clash of clans)و خرید و فروش مراحل بازی اعلام کرد.

در این استفتا آمده: آیت الله سیستانی در مورد جواز این بازی اظهار نظر نکرده اند و از این رو مکلف می تواند به حکم فقیه دیگری مراجعه کند، اما خرید و فروش مراحل بازی جایز نیست.

سید خضیر المدنی در گفتگو با پایگاه اطلاع رسانی آستان مقدس حسینی در این رابطه گفت: حکم شرعی بازی کلش اف کلنز که این روزها در جامعه به ویژه میان جوانان شایع شده از نظر آیت الله سیستانی به دو بخش تقسیم می شود که اول در مورد اصل بازی و دوم در مورد خرید و فروش مراحل آن می باشد.

وی افزود: آیت الله سیستانی در مورد اصل بازی حکم جواز نداده اند و از این رو مؤمن مکلف باید از این بازی اجتناب کند یا اینکه به حکم فقیه دیگری به صورت الاعلم فالاعلم رجوع کند و از سوی دیگر ایشان خرید و فروش مراحل بازی را نیز غیر صحیح می داند و از این رو چنین معامله ای باطل است و فروشنده باید پول را به خریدار بازگرداند.

 کتاب الکترونیکی اعجاز قرآن

شرح نامۀ آیةالله میرزا مهدی اصفهانی قدس سره به شاهزاده افسر بر اساس درس گفتارهای استاد محمد بیابانی اسکویی

به اهتمام:
عباس شاه منصوری

از داشتنش لذت ببر!

عجب دنیاییه، این همه مال مردم رو خورده، اون وقت داره راست راست راه می ره، من نمی دونم چرا خدا به زمین گرمش نمی زنه!

-عجب دنیاییه، این همه مال مردم رو خورده، اون وقت داره راست راست راه می ره، من نمی دونم چرا خدا به زمین گرمش نمی زنه!
-این همه منو اذیت کرد، حالا داره خوش و خرم زندگیشو میکنه!
- چی گفتی؟ من این شکلیم؟ خودت چی؟ خودتو ندیدی؟
اینها جملاتیست که هر از چند گاهی در باره ی آدم هایی که ما را اذیت کرده اند به زبانمان می آید، توقع داریم اگر کسی کوچکترین ظلم و جنایتی مرتکب شد، خدا بیاید و در همان لحظه او را تبدیل به سوسک کند و بعد ما پایمان را رویش بگذاریم که دیدی حق با من بود و تو بیخود می گفتی.
دوست داریم تا خدا سریع حقش را در کف دستانش بگذارد و خیالمان راحت شود که حق به حقدار رسید، اما فکر نمی کنیم که اگر خدا بخواهد حق ما را کف دستمان بگذارد، چه می شود؟
مادربزرگی می گفت: ما قدیمی ها برای غذا پختن چراغ داشتیم،  غذا را باید ساعت ها روی آن می گذاشتیم تا جا بیفتد، شما امروزی ها سراغ مایکروویو رفتید و فست فود ها، ما قدیمی ها برای غذا خوردن هم صبر داشتیم و شما جدیدی ها تنها چیزی که در زندگیتان ندارید، همان صبر است.

صبر همان چیزی است که در ارتباط با دیگران نداریم، در زندگی خودمان هم کم داریمش، شاید اگر صبر داشتیم، خیلی از کارهای ناشایستی که امروز از به یاد آوریش، شرمسار می شویم، را انجام نداده بودیم.

صبر در لغت به معنای بازداشتن نفس از انجام حرکات اختیاریست، صبر یعنی در هنگام ناملایمات زندگی، از شکایت و انجام حرکات ناشایست دوری کنیم، یعنی خدا را ناظر و حاضر بدانیم و ایمان خودمان را به خدا، به رخ شیطان بکشیم.

یکی از زیبایی های زندگی

صبر یکی از زیبایی های زندگیست، وقتی بر ناملایمات روزگار صبر می کنی، سختی می کشی ولی انگار شیرینی خاصی زیر لبانت احساس می کنی، می دانی از آن بیدهایی نیستی که با بادهای نسیم وار بلرزی، حس می کنی قدرت خاصی داری و می توانی کمرت را زیر بارهای سنگین حس کنی.
تمرین کن، برای صبر کردن تمرین کن، اگر دلت چیزی خواست، آن را نخور، آن را بگذار جلوی چشمانت، به آن نگاه کن و پا بر روی دلت بگذار و نخور!
اگر عصبانی شدی، هیچ چیز نگو، حتی در دلت هم سخن نگو، سکوت کن و لبخند بزن و صبر کن.
شاید اگر اولیاء خدا را الگو قرار دهیم، صبرمان زیاد شود، صبر همان واژه ایست که اباعبدالله را در مصیبت علی اصغر یاری کرد.
طبق نقل تاریخ، امام حسین علیه السلام بعد از مرگ علی اصغر،  رو به طرف آسمان نمود و فرمودند:
 «هَوَّنَ عَلَیَّ ما نَزَلَ بی أَنَّهُ بِعَیْنِ اللّهِ» لهوف ص115
(این مصیبت بر من آسان است، چرا که در محضر خداست.)
و در جای دیگر می فرمایند: «ای نفس شکیبایی پیشه کن و آن چه را بر تو وارد می شود، به حساب خدا قرار ده. خدایا! آن چه را در حال حاضر بر ما واقع می شود، می بینی، پس آن را پشتوانه ای برای روز قیامت مان قرار ده» فضایل و سیره امام حسین(ع)در کلام بزرگان، ص81
هر کسی که فرزند دارد می داند که مصیبت مرگ فرزند، سخت ترین مصیبت دنیاست و انسان تا پایان عمر از داغ آن می سوزد، اما بر اباعبدالله آسان است چرا که خدا را ناظر و حاضر می بیند. ما چقدر در زندگیمان صبر داریم و خدا را ناظر می بینم؟
هنوز محرم تمام نشده و پرچم های عزا در گوشه و کنار شهرمان هست، بیاییم با تاسی به سرور آزادگان، صبر را در زندگیمان وارد کنیم و از صبر کردنمان لذت ببریم.

بنابر روایات هر کس عمل ناشایست کسی را ظاهر و شایع کند به این می‌ماند که خود آن عمل را به جای آورده و هر کسی مومنی را به عیبی سرزنش کند نمیرد تا خود گرفتار و مرتکب آن شود.

به گزارش آرمان، بنابر روایات هر کس عمل ناشایست کسی را ظاهر و شایع کند به این می‌ماند که خود آن عمل را به جای آورده و هر کسی مومنی را به عیبی سرزنش کند نمیرد تا خود گرفتار و مرتکب آن شود. یکی از صفات ناپسند و ناشایست عیبجویی است. عیبجو به جهت دشمنی و حسادت در پی جست‌وجوی عیب‌ها و لغزش‌های مردم و سپس آشکار ساختن آنهاست و از این کار لذت می‌برد. در آیات و روایات از این خصیصه پست نکوهش شده و ما با بررسی آنها پی می‌بریم کسی که در پی عیبجویی و رسوا ساختن دیگران است از خبیث ترین و بدترین مردمان است، چنانکه خداوند می‌فرماید؛ آنان که دوست می‌دارند در میان اهل ایمان کار منکری شایع گردد برای آنها در دنیا و آخرت عذابی دردناک خواهد بود و یا پیامبر(ص) می‌فرماید؛ هر کس عمل ناشایست کسی را ظاهر و شایع کند به این می‌ماند که خود آن عمل را به جای آورده است و هر کسی مومنی را به عیبی سرزنش کند نمیرد تا خود گرفتار و مرتکب آن شود.

از جمله انگیزه‌ها یی که برخی را به عیبجویی از دیگران وا می‌دارد احساس حقارت است. وقتی انسان کمبود دارد و شخصیتش حقیر و پست است و سرمایه ای ندارد نمی‌تواند کمالات دیگران را ببیند، از این جهت درصدد بر می‌آید شخصیت دیگران را خدشه دار کند و کمالات آنها را کم جلوه دهد. سعی می‌کند نقطه ضعف‌ها یی از دیگران بیابد تا مطرح سازد. هرگاه از کسی سخن به میان می‌آید، به جای اینکه نقطه‌های روشن زندگی او را بیان کند عیب‌ها یش را ذکر می‌کند.

در مجلس مومنین وقتی نام مومنی به میان می‌آید برخی بر اساس آداب اسلامی‌و تقوا سعی می‌کنند صفات خوب و پسندیده او را بیان کنند و در مقابل برخی به جهت ضعف ایمان، حسادت و احساس کوچکی نقطه‌های ضعف و منفی‌ای که از او سراغ دارند بیان می‌کنند و به ذکر لغزش‌هایی که از او سرزده می‌پردازند.حتی گاهی پارا فراتر گذاشته موارد مشکوکی را که به او نسبت داده شده به صورت یقینی و حتمی‌مطرح می‌کنند و گاهی تهمت نیز می‌زنند.برای اینکه انسان خود را درباره داشتن صفت رذیله عیبجویی آزمایش کند باید بنگرد که وقتی نامی‌از شخصی به میان می‌آید دوست دارد صفات خوب او را مطرح کند و او را نزد دیگران بستاید و در چشم مردم محترم بشناساند یا وقتی اسم کسی برده می‌شود درصدد است که صفات بد او را ذکر کند و او را کوچک و حقیر بنمایاند. عیبجویی صفت بدی است و ریشه‌اش حسادت و احساس حقارت است، چرا که شخص عیبجو از آنچه دیگران دارند در رنج است و نمی‌تواند تحمل کند که دیگران از سرمایه‌ها یی برخوردار باشند که او محروم از آنهاست.

این امر پسندیدای است که حال ما چنان باشد که در مقام ذکر نام دیگران خوبی‌های او را بر شماریم، گرچه گاهی شرایط و انگیزه‌ها یی ایجاب می‌کنند که انسان عیب دیگران را ذکر کند، مثل اینکه انسان در مقام مشورت است و لازم است عیب کسی که به دنبال تحقیق از او هستند مطرح گردد البته این موارد استثناست.باید از داشته‌های دیگران در رنج نباشیم و بدانیم که سرمایه اصلی مومن ارتباط با خداست و مومن سرمایه ای جز آن نمی‌شناسد و اگر انسان دارای چنین سرمایه ای شد عظمتی در روح خود احساس می‌کند که دیگر عظمت‌ها و دارایی در نظر او حقیر می‌گردند و او به مقامی‌رسیده است و در دریای بیکران عظمتی غرق گشته و برایش تفاوت ندارد که دیگران به او احترام بگذارند یا نگذارند، او را بستایند یا مذمت کنند مسلما چنین شخصی پرتو ایمان بر دلش تابیده و کسانی که کمبود دارند و سرمایه ای چون ایمان ندارند والایی شخصیت خود و سرمایه وجودی خویش را به میزان احترامی‌که مردم به آنها می‌گزارند می‌بینند همان چیزی که امروزه به آن شخصیت اجتماعی گفته می‌شود.امام علی(ع) در نهی از عیبجویی و غیبت دیگران و غفلت از کاستی‌های خود می‌فرماید؛ ای بنده خدا در گفتن عیب کسی که گناه کرده، عجله و شتاب مکن شاید او را بخشیده باشند و بر گناه خویش ایمن مباش که شاید تو را برآن عذاب کنند.

پس اگر کسی از شما عیب دیگری را دانست از بیان آن خودداری کند به جهت عیبی که در خود سراغ دارد.در نتیجه جا دارد که از پرداختن به عیب دیگران بپرهیزیم و خدشه به شخصیت دیگران وارد نسازیم و توجه داشته باشیم که با رواج و گسترش آفت عیبجویی در جامعه روح اتحاد و برادری و یگانگی جای خود را به تفرقه و جدایی می‌دهد و بر اثر آفت عیبجویی در جامعه حریم‌های اخلاقی متلاشی می‌گردند و این آفت روح عصیان و تظاهر به گناه را در میان همه کسانی که به جهت ملاحظات اجتماعی از بسیاری از گناهان خودداری می‌کردند تحریک و تقویت می‌کند.

9 ابزار پیشنهادی برای ترکیب شبکه های اجتماعی و آموزش الکترونیک

 در دنیایی که مملو از تغییرات تکنولوژی است ما اغلب به حضور برخی امکانات دقت نداریم یکی از این امکانات استفاده از آموزش الکترونیک در فرآیند ارتباطات از طریق پلت فرم های اجتماعی است. در این مقاله به بررسی فرصت های استفاده از شبکه های اجتماعی در دوره های آموزشی الکترونیک می پردازیم.

آموزش الکترونیک واژه ای است که معمولا برای توصیف آموزش از طریق روش های آموزشی فن آور محور و نوآورانه می پردازد. تعداد کمی از ما نقش شبکه های اجتماعی در آموزش را می شناسیم و با ترکیب آن با آموزش الکترونیک آشنا هستیم، در ادامه می توانیم با روش های ترکیب این دو مقوله با یکدیگر برای آموزش بهتر دانشجویان آشنا شویم.

1-به اشتراک گذاری صوت از طریق iTalk
بعضی اوقات احساس می کنید نمی توانید روی ارائه و سخنرانی تان تمرکز کنید؟ از پادکست استفاده کنید. برنامه کاربردی iTalk در زمینه ایجاد، ویرایش و به اشتراک گذاری فایل صوتی با پیشرفته ترین امکانات به کمک شما می آید. وقتی از برداشتن نوت و یادداشت خسته شدید، می توانید صدای خود را ضبط کنید و ایرادات خود را پیدا کنید.

2- به اشتراک گذاری عکس و تصویر از طریق Instagram Instagram هیجان انگیز!
اصلا به فکرتان هم نمی رسید که بتوانید از این برنامه کاربردی برای آموزش استفاده کنید! ولی اینکار شدنی است، بیشتر دانشجویان از این طریق آموخته هایشان را با یکدیگر به اشتراک می گذارند. Instagram در ایجاد مجموعه های تصاویر و مدیریت آنها بهترین گزینه است، می توانید یا یک هشتگ تصاویر را بارگذاری کنید تا برای دانشجویان به راحتی قابل دسترس باشد.

3- میزبانی اطلاعات زیاد با Wunderlist
این برنامه مبتنی بر وب به شما در سازماندهی همه موارد مورد نیاز برای یک فرآیند کمک می کند. فولدرها، زمان بندی، نظرات، یادآورها، چک لیست ها و ... به مسئول گروه برای انجام کارها کمک خواهد کرد.

4- همکاری از طریق Google Docs
همه این روزها با گوگل و خدمات مختلف آن آشنا هستند، ایجاد دسترسی مخصوص به یک سند یا فایل از طریق ابزار Google Docs فراهم می شود. به علاوه این ابزار هم در کسب و کار و هم در تحصیل استفاده می شود بنابراین امکانات مختلف و مناسبی دارد.

5-یادداشت برداری از طریق Evernote
در اصل به عنوان یک پایگاه داده برای به خاطر سپاری همه چیز ایجاد شده! Evernote ابزاری مفید برای نویسندگان است، در حال حاضر به عنوان وسیله ای دیجیتالی که هم روی لپ تاپ و هم موبایل قابل استفاده است عرضه می گردد و البته به قابلیت یادآوری نیز مجهز است، به علاوه کمک می کند تا لیست انجام کار دقیقی ایجاد کنید.

6- نشانه گذاری به وسیله  Pocket
از نشانه گذاری (Bookmark ) مرورگر خود ناراضی هستید؟ همیشه صفحه ای نامرتب و پر از لینک های مختلف و نامرتبط جلوی شماست؟ Pocket به شما کمک می کند! این ابزار هرچه فکرش را بکنید برای مرتب کردن و منظم کردن لینک های مورد نیاز به شما ارائه می کند، سطوح مختلفی دارد و می توانید لینک ها به منابع اینرنتی را با استفاده از آن مرتب و یک جا داشته باشید.

7- به اشتراک گذاری ویدئو از طریق Vine
ویدئوهای آموزشی ارزش زیادی دارند، اما طولانی بودن آنها می تواند از میزان جذابیت آنها بکاهد، با استفاده از Vine می توانید نکات مهم ویدئوها را به صورت متنی به اشتراک بگذارید، تعداد کمی از افراد حوصله دیدن ویدئوهای طولانی را دارند، اما Vine با به تصویر کشیدن ویدئوهای آموزشی کوتاه توانسته مخاطبان بسیاری جذب کند.

8- تنظیم برنامه ها با Trello
شرکت های بین المللی بسیار از Trello استفاده می کنند و تیم های دانشجویی نیز می توانند از ویژگی های آن بهره ببرند، برنامه ریزی پیشرفته و میزبانی فایل ها آن را به یک پلت فرم خاص تبدیل کرده است. رابط کاربری آن شبیه به یک کاغذ یادداشت است که به راحتی با مخاطب ارتباط برقرار می کند.

9- ارتباط از طریق Snapchat
این ابزار محبوب بین دانشجویان است که به شما اجازه همکاری آنلاین برای حل مسئل و طرح درس رامی دهد. اگر توسط یک استاد در کلاس استفاده شود، دانشجویان می توانند نظرات، راه حل ها، لینک ها و تصاویر مورد نظر برای درس را به اشتراک بگذارند.

حتما تعداد ابزارهای بیشتری قابل استفاده در آموزش وجود دارد. استفاده بهتر و بیشتر از این شبکه های اجتماعی در آموزش الکترونیک می تواند تجربه آموزش ارزشمند را به شما بدهد، پس سعی کنید با کارکردهای این ابزارها آشنا شده و هر چه بیشتر از آنها استفاده کنید!

 

بخش آموزش الکترونیکی سایت تبیان
تهیه: سید فائزه سیدخاموشی

منابع:
Growing in to Education Via Social Startups
9-ways-social-networks-in-eLearning

روزنامه ایران نوشت:

 کتاب الکترونیکی اعجاز قرآن

شرح نامۀ آیةالله میرزا مهدی اصفهانی قدس سره به شاهزاده افسر بر اساس درس گفتارهای استاد محمد بیابانی اسکویی

به اهتمام:
عباس شاه منصوری